Τουρισμός και  κοινωνικά δίκτυα

Γράφει ο αρχιτέκτονας
Αγαπητός Ξάνθης

Ο τουρισμός αποτελεί τον εθνικό πυλώνα της χώρας. Συσσωρεύει το μεγαλύτερο ΑΕΠ και το μέγιστο αριθμό απασχολούμενων στο κλάδο. Ιδιαίτερα για τα νησιά μας, αυτοί οι δύο δείκτες πολλαπλασιάζονται και παρέχουν την κινητήρια δύναμη ανάπτυξης των.

Βεβαίως υπάρχει η κριτική για την μεγέθυνση των κλινών σε πίεση της φέρουσας ικανότητας των νησιών,  της αλλοτρίωσης των εθίμων και της κοινωνικής συνοχής, όμως παραμένει η ελπιδοφόρα οικονομική διέξοδος.

Ο Τουρισμός περιγράφεται ως ΕΝΑ ΟΡΘΟΓΩΝΙΟ ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΓΡΑΜΜΟ  των  κορυφών (4Π), του Περιβάλλοντος, της Παιδείας, του Πολιτισμού (+ στοιχεία της τελολογίας) και της Ποιότητας.  
Στο σημείο τομής των δύο ισομερών διαγωνίων υπάρχει ο άνθρωπος, ο οποίος γίνεται τουρίστας για τις ημέρες διακοπών και ψυχαγωγίας αλλά και δημότης – καταναλωτής  παράλληλα του ιδίου τόπου. Είναι η διαρχία της πολεοδομικής προσέγγισης, για τους τουριστικούς αμιγούς τόπους, που προκαλεί τους μελετητές για την επίδειξη της πρέπουσας ισορροπημένης προσοχής.

Ο τουρισμός αποτελεί παγκόσμιο φαινόμενο, τη στιγμή που μετακινούνται εκατο- μύρια άτομα  σε μια διεθνή οικονομία όπου συγκλίνουν πολλές παράλληλες δραστηριότητες και πράξεις.
Υπάρχουν πολλές σχετικές Ανακοινώσεις και Αρχές για το Τουριστικό Προϊόν από τη διεθνή κοινότητα, όμως σε επίπεδο Ε.Ε, δεν υπάρχει ενιαία τουριστική πολιτική, παραμόνο μερικές οδηγίες και αναφορές στις σχετικές ευρωπαϊκές  Συνθήκες.

Ο τουρισμός παραμένει συμπλήρωμα της γενικότερης ευρωπαϊκής επιχειρηματικότητας χωρίς να διαθέτει δικό του χαρτοφυλάκιο, ως όφειλε.       

Στην χώρα μας ο τουρισμός βρίσκεται σε καλή φάση και επίπεδο, όμως δεν υπάρχει χωροταξικό σχεδιασμός  λαμβάνοντας υπόψη τα νέα δεδομένα της μετα-κρίσης εποχής και τη γενναία αύξηση των νέων τεχνολογιών, ως  βασικό στοιχείο διείσδυσης στο τουριστικό παραγόμενο προϊόν (internet, Google, face book, instagram, ect).
Σήμερα η τεχνολογία είναι το τετράδιο στη βαλίτσα του τουρίστα, είναι το εργαλείο επικοινωνίας και πληροφόρησης.

Και μάλιστα, ο κακός πληροφορημένος πελάτης, είναι ο χειρότερος –δυσφημιστής πελάτης.  
Για την χώρα απαιτείται ένας επανασχεδιασμός του παραγωγικού μοντέλου στη βάση εναλλακτικών δράσεων. Δεν μπορεί όλη η οικονομία να εδράζεται στο «σχοινί του τουρισμού», άλλα οφείλει να απλωθεί και σε άλλους τομείς όπως είναι πρωτογενής με καινοτόμες καλλιέργειες και στο δευτερογενή με τη χρήση της ηλεκτρονικής-ρομποτικής  διάστασης [ελπιδοφόρο που η TESLA, απέδωσε εμπιστοσύνη στους έλληνες επιστήμονες του Μετσόβιου Πολυτεχνείου, για την ανακάλυψη νέων ηλεκτρικών μηχανών υποστήριξης στα οχήματα της αμερικάνικης εταιρίας σ’ ένα ερευνητικό πεδίο στην Αθήνα - Τεχνολογικό Πάρκο του Δημοκρίτου/«Προμηθέας Πυρφόρος»].  

Σε αυτή την (αλληλο)σύνδεση των τριών τομέων ανάπτυξης και προσθέτοντας και τον Τεχνολογικό μπορούμε να δούμε τη χώρα σε άλλη πορεία, μακριά από τη δυστοκία και τη μονοκαλλιέργεια του τουρισμού και της συμβατής γεωργικής παραγωγής.  

Εδώ το κράτος οφείλει να ακολουθήσει «την πολυκεντρική ανάπτυξη και τη εδαφική συνοχή», οι οποίες καταγράφονται ως ευρωπαϊκές επιταγές για την ενίσχυση της Περιφέρειας και των Δήμων.  

Ο συγκεντρωτισμός ήταν η ασπίδα του χθες, σήμερα απαιτούνται ρήξεις με το χθες και προτάσεις αποκεντρωτικής ουσιαστικής πολιτικής για το αύριο.

Το αύριο δεν έχει οικονομικά όρια, γιατί η γεωοικονομία αντικατέστησε την γεωπολιτική του 30’
Σ’ αυτήν την αναπτυξιακή μεταβολή (transition), ο εργαζόμενος, το ανθρωπινό δυναμικό έχει λόγο και έργο. Δεν μπορεί να υπάρξει αναπτυξιακή πολιτική χωρίς εργασιακή ειρήνη και κυρίως αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας  με την ανάλογη διασφάλιση.

Επίσης το επιχειρηματικό πλαίσιο οφείλει να είναι σταθερό, συμβατό σε μια ιδανική ισορροπία με τους εργαζόμενους και το φυσικό και δομημένο περιβάλλον.
Η νέα εποχή έχει ήδη έρθει. Εάν δεν το συνειδητοποιήσουμε, θα μείνουμε γαντζωμένοι στο χθες και θα βλέπουμε να καράβια με την «ηλεκτροκίνηση» να περνούν και εμείς θα (ξε)φυσάμε το κάρβουνο…για ενέργεια.