Επιβάλλεται η ευρωπαϊκή απάντηση στην τουρκική επιθετικότητα

Του Γιώργου Κύρτσου
ευρωβουλευτή της ΝΔ

Απέναντι στην κλιμακούμενη τουρκική επιθετικότητα σε βάρος της Ελλάδας οι ευρωπαϊκοί θεσμοί και οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις έχουν μια διαφοροποιημένη προσέγγιση. 

Το ΕΚ δείχνει τον δρόμο

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εκφράζει τις ευαισθησίες της κοινής γνώμης και γι’ αυτό υιοθετεί μια ιδιαίτερα αυστηρή στάση έναντι της Τουρκίας.
Με αλλεπάλληλα ψηφίσματά του πιέζει για το «πάγωμα» των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με το σκεπτικό ότι έτσι όπως εξελίσσονται τα πράγματα δεν υπάρχει δυνατότητα ένταξης της Τουρκίας στην Ε.Ε. Επίσης, το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την άμεση απελευθέρωση των δύο Ελλήνων αξιωματικών που κρατούνται αυθαίρετα στην Τουρκία είναι στο ύψος των προσδοκιών της ελληνικής και της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης. 

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ακολουθεί μια πολιτική ισορροπιών έναντι της Τουρκίας συνδυάζοντας την κριτική στις απαράδεκτες πλευρές της πολιτικής Ερντογάν με την ενθάρρυνση της προσαρμογής του καθεστώτος σε κάποιους ευρωπαϊκούς κανόνες με το σκεπτικό ότι μια απομονωμένη Τουρκία μπορεί να γίνει ακόμη πιο απρόβλεπτη και επικίνδυνη. 

Στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο οι κυβερνήσεις προσεγγίζουν το θέμα στη βάση της ανάλυσης των συμφερόντων κάθε κράτους μέλους ξεχωριστά με τη Γαλλία να είναι η μεγάλη ευρωπαϊκή δύναμη που δείχνει μεγαλύτερη κατανόηση στις ελληνικές θέσεις χωρίς όμως να υπάρχει μια διαμορφωμένη πλειοψηφία που να ασκεί συστηματική πίεση στην Άγκυρα για να εγκαταλείψει τις προκλήσεις και την επιθετικότητα έναντι της Ελλάδας και της Κύπρου.

Επικίνδυνες ισορροπίες
Η λογική των ισορροπιών που ακολουθούν οι περισσότεροι ευρωπαϊκοί θεσμοί και οι κυβερνήσεις είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη για το ίδιο το μέλλον της Ε.Ε. Η Ε.Ο.Κ, μετέπειτα Ε.Ε., αναπτύχθηκαν στη βάση της συμφιλίωσης αντιπάλων του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και της εξασφάλισης της ειρήνης σε μια περιοχή που έχει δώσει πολλές αιματηρές συγκρούσεις. 

Από τη στιγμή που έχει εκδηλωθεί η τουρκική προκλητικότητα σε βάρος της Ελλάδας, η οποία είναι πιθανόν να μετατραπεί σε επιθετικότητα, η Ε.Ε. έχει υποχρέωση να τρέξει να προλάβει ενδεχόμενες αρνητικές εξελίξεις. 
Είναι γνωστό ότι δεν έχει κοινή εξωτερική πολιτική, κοινή πολιτική άμυνας, ούτε προσφέρει εγγυήσεις για τα εξωτερικά ευρωπαϊκά σύνορα. 

Ταυτόχρονα όμως δεν έχει την πολυτέλεια να περιμένει την κάλυψη όλων αυτών των σημαντικών κενών για τη στήριξη της Ελλάδας γιατί σε περίπτωση που δεν αντιδράσει έγκαιρα στην τουρκική πολιτική θα υπονομευθούν τα ίδια τα θεμέλια της Ε.Ε. Ενδεχόμενη αμφισβήτηση από την Τουρκία των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων χωρίς αποτελεσματική αντίδραση της Ε.Ε. θα έστελνε το μήνυμα ότι δεν μπορεί να εγγυηθεί τα κυριαρχικά δικαιώματα και την ίδια την ειρήνη για την Ελλάδα και όλα τα κράτη μέλη. 

Αυτόματα οι ευρωπαϊκοί λαοί θα έφθαναν στο συμπέρασμα ότι η συμμετοχή στην Ε.Ε. μπορεί να αποδειχθεί, σε κρίσιμες περιστάσεις, περιορισμένης σημασίας και θα αντιδρούσαν ιδιαίτερα αρνητικά. 
Κατά συνέπεια η Ε.Ε. δεν έχει στην περίπτωση των εθνικών θεμάτων την πολυτέλεια των ισορροπιών και της απλής παρακολούθησης των εξελίξεων ακόμη κι αν είναι ιδιαίτερα αρνητικές. 

Είναι άλλο τα οικονομικά θέματα στα οποία μπορεί να υπάρξουν αστοχίες ή καθυστερήσεις αλλά στη συνέχεια να έρθουν διορθωτικές κινήσεις για την κάλυψη των λαθών και των παραλείψεων και άλλο τα εθνικά θέματα που διαμορφώνουν την αντίληψη των ευρωπαϊκών λαών για τη χρησιμότητα της Ε.Ε. Τα ελληνοτουρκικά είναι ένα τεστ στο οποίο η Ε.Ε. δεν έχει την πολυτέλεια να αποτύχει.