Βασίλης Παπανικόλας: «Ζήσε...  δεύτερη ζωή δεν έχει...»!

ΕΡ. Η απόλυτη ευτυχία για σας είναι;
ΑΠ.
 «Δεν κράτησα ποτέ την απόλυτη ευτυχία.. Ξέρω πως την άγγιξα..!!!», λέει ο στίχος του Οδυσσέα Ελύτη και με εκφράζει… Μακάρι να υπήρχε η απόλυτη ευτυχία…  Μόνο στιγμές ευτυχίας  υπάρχουν και είμαι τυχερός που απόλαυσα πολλές στη ζωή μου… Προσδοκώ τις επόμενες!

ΕΡ. Τι σας κάνει να σηκώνεστε το πρωί;
ΑΠ.
Το (μισητό) ξυπνητήρι!... Λατρεύω τον πρωινό ύπνο και αυτό υπήρξε καθοριστικό στο να γίνω Δικηγόρος και όχι Φιλόλογος  που σχεδίαζα αρχικά.  Βλέπετε, τα δικαστήρια αρχίζουν στις 9 ή στις 10, ενώ τα σχολεία στις 8 το πρωί. 

ΕΡ.  Η τελευταία φορά που ξεσπάσατε σε γέλια;
ΑΠ.
Γελώ συχνά… Αυτό είναι η άμυνά μου…  Το αγαπημένο μου είναι ο Καμμένος με στολή εκστρατείας… Δεν μπορώ να συγκρατήσω τα γέλια μου! … Ίσως επειδή και τότε, μας έκανε να γελάμε μαζί του στη Βουλή… Ίσως για να μην κλάψω…

ΕΡ. Το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σας είναι;
ΑΠ.
Οι άλλοι (μπροστά μου) λένε ότι είμαι καλός άνθρωπος… Πειράζει εγώ να πιστεύω ότι είμαι τέλειος;(!!!)... Αν βέβαια ακούσετε να λέγονται διάφορα πίσω από την πλάτη μου, μην δώσετε σημασία, σίγουρα «κακίες» θα είναι... Και μην μου πείτε ότι αυτό το είπε πρώτη η κα Αυλωνίτου του ΣΥΡΙΖΑ, εντάξει; 

ΕΡ. Το βασικό  ελάττωμά σας;
ΑΠ.
Πιστεύω εύκολα τους ανθρώπους… Ξέρω ότι πρέπει κάποτε να το διορθώσω, αλλά σαν συνεπής (στην αναβλητικότητα) Ζυγός που είμαι, ακόμα δεν έχω ορίσει το πότε… ! Ήδη εξομολογήθηκα δύο «ελαττωματάκια» μου! .. Μάλλον αρκετά σας είναι… Πρέπει να προστατεύσω και την... υστεροφημία μου!...   
ΕΡ. Σε ποια λάθη δείχνετε τη μεγαλύτερη επιείκεια;
ΑΠ
. Σ’ εκείνα που οφείλονται σε επιλογές που έκανα με το συναίσθημα και όχι με τη λογική… Αυτά τα «λάθη» μου τα αγαπώ… Όλα τους έγιναν διδάγματα ζωής για μένα...

ΕΡ. Η τελευταία φορά που κλάψατε;
ΑΠ.
Θα σας πείραζε, αυτό ειδικά να το κρατήσω μόνο για μένα;
ΕΡ. Με ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεστε περισσότερο;
ΑΠ. Με όλους εκείνους που έκαναν τον κόσμο καλύτερο…  

ΕΡ. Ποιοι είναι οι ήρωές σας σήμερα;
ΑΠ.
Οι Δικαστές του Συμβουλίου της Επικρατείας… Αν ακόμα η χώρα συμπεριλαμβάνεται στις Δημοκρατίες του δυτικού κόσμου, οφείλεται κυρίως σ’ αυτούς…

ΕΡ. Ποια αρετή προτιμάτε σ΄ έναν άντρα;
ΑΠ.
Να διαθέτει «περίσσευμα ψυχής»…  Συνδυάζει πολλά, σε «συσκευασία» του ενός!..

ΕΡ. … Και σε μια γυναίκα;
ΑΠ.
 Γιατί να διαφέρει η γυναίκα; Το ίδιο… «περίσσευμα ψυχής»!.. 

ΕΡ. Το αγαπημένο σας χρώμα;
ΑΠ.
Το πράσινο… Γιατί είναι το χρώμα της ελπίδας, της άνοιξης και των ματιών του πατέρα μου, όταν ζούσε… Αν βέβαια υποψιάζεστε ότι έχει επιπλέον πολιτικές και ποδοσφαιρικές αναφορές, καλώς το υποψιαστήκατε!… 

ΕΡ. Τι νοσταλγείτε περισσότερο;
ΑΠ.
Το μέλλον…. Εκείνα που πέρασαν δεν μπορούν να γυρίσουν πίσω!...

ΕΡ. Ποιο είναι το πιο εξωφρενικό πράγμα που έχετε κάνει;
ΑΠ.
Πριν ένα μήνα, παρακολούθησα το δελτίο ειδήσεων της ΕΡΤ!... Ξέρω, σας φαίνεται τρελό, αλλά το έκανα κι’ αυτό!!!

ΕΡ. Τι είναι για σας δυστυχία;
ΑΠ.
Δεν είναι το αντίθετο της ευτυχίας πάντως… Σίγουρα, το να πεθαίνουν (την εποχή της αφθονίας) άνθρωποι και ιδίως παιδιά από την πείνα… 

ΕΡ. Ποια θεωρείτε την πιο υπερεκτιμημένη αρετή;
ΑΠ.
Τη λεγόμενη «λαϊκή σοφία»… Είναι εφεύρημα των πολιτικών για να «χαϊδεύουν αυτιά» και να παίρνουν ψήφους!...

ΕΡ. Ποια είναι η καλύτερη συμβουλή που σας έχουν δώσει;
ΑΠ
. Ο μακαρίτης ο πατέρας μου, μου είπε κάποτε όταν ήμουν παιδί «Ποτέ να μην δώσεις το δικαίωμα ή την ευκαιρία σε κάποιον να σε λυπηθεί! ..Να έχεις περηφάνια και αξιοπρέπεια»…  Είναι από τότε ο οδηγός μου σε όλες τις δύσκολες καταστάσεις.

ΕΡ. Ποιο ταλέντο θα θέλατε να είχατε;
ΑΠ.
Να γράφω αστυνομικές νουβέλες….

ΕΡ. Ποια θεωρείτε ως τη μεγαλύτερη επιτυχία σας;
ΑΠ.
Ρωτήστε με το ίδιο σε μερικά χρόνια… Ενδέχεται να μην έχω γράψει ακόμα ολόκληρη  την ιστορία μου….

ΕΡ. Για ποιο πράγμα μετανιώνετε περισσότερο;
ΑΠ
. Για το ότι δεν έγινα φιλόλογος… Σαν δικηγόρος έγινα βουλευτής, αλλά σαν φιλόλογος ίσως να έγραφα εκείνες τις αστυνομικές νουβέλες που σας έλεγα…

ΕΡ. Ποιο είναι το πιο πολύτιμο περιουσιακό σας στοιχείο;
ΑΠ.
Το όνομά μου και τα παιδιά μου!... Το όνομα που έκτισα, ξεκινώντας από ένα φτωχικό σπίτι και με τις στερήσεις των γονιών μου, είναι το αποτύπωμα που αφήνω στο πέρασμά μου από αυτή τη ζωή. Τα παιδιά μου είναι η συνέχεια μου στον κόσμο αυτό, όταν εγώ θα φύγω.

ΕΡ. Τι απεχθάνεστε περισσότερο απ΄ όλα;
ΑΠ.
 Τους «ψεύτικους ανθρώπους»… Όλους τους «δήθεν», υποκριτές, ιδίως εκείνους με το ψεύτικο ενδιαφέρον τους για μένα… Επειδή με υποτιμούν, πιστεύοντας ότι με ξεγελούν!...

ΕΡ.  Όταν δεν δουλεύετε ποιά είναι η αγαπημένη σας ασχολία;
ΑΠ
. Να αφαιρώ ψηφοφόρους από τον ΣΥΡΙΖΑ!... Περπατώ στην πόλη ή κάθομαι σε καφέ και «παρηγορώ» τους εξαπατημένους που τους ψήφισαν... Μ’ αρέσει τόσο πολύ αυτό, που έφθασα σε σημείο κάποτε να πω καλά λόγια και για τον Κυριάκο, μόνο και μόνο για να μεταπείσω κάποιον...!!! 

ΕΡ. Ο μεγαλύτερος φόβος σας;
ΑΠ.
Μετά τον Τσίπρα, οι Έλληνες να κάνουν και τον Καμμένο πρωθυπουργό!...

ΕΡ. Ποιο είναι το αγαπημένο σας ταξίδι;
ΑΠ.
Το «ταξίδι του μυαλού»!!!...  Πηγαίνεις παντού, χωρίς βίζες, χωρίς αποσκευές και διαβατήρια, κυρίως όμως  με όποιους εσύ διαλέξεις για συντροφιά!... 

ΕΡ. Σε ποια περίπτωση επιλέγετε να πείτε ψέματα;
ΑΠ.
Η αλήθεια μπορεί κάποιες φορές να έχει περισσότερες από μία προβολές… Το να παρουσιάσεις σε έναν απελπισμένο την αισιόδοξη εκδοχή του προβλήματος του ή τα ίδια  γεγονότα από διαφορετική οπτική  γωνία για να σώσεις την ζωή, την περιουσία ή την τιμή του άλλου, δεν αποτελεί ψέμα…  Γι’ αυτό, σταματήστε να μας αποκαλείτε «ψεύτες», έτσι; (εμάς τους δικηγόρους εννοώ… και όχι εμάς τους πολιτικούς!!!).

ΕΡ. Ποιο είναι το μότο σας;
ΑΠ.
« Ζήσε… Δεύτερη ζωή δεν έχει!»… Μπορεί ο Οδυσσέας Ελύτης στο «Παράπονο» να μην το λέει έτσι, εγώ όμως πιστεύω στην αισιόδοξη εκδοχή της επιτακτικής (και αυθαίρετης στον στίχο) προσθήκης του ..«Ζήσε!»...  (Πάλι ο Ελύτης θα μου πείτε, αλλά δεν υπήρχε ερώτηση για το ποιος είναι ο αγαπημένος μου ποιητής..).

ΕΡ. Πώς θα επιθυμούσατε να πεθάνετε;
ΑΠ.
Λέω να το καθυστερήσω αρκετά αυτό… Όσο βέβαια μπορέσω!..

ΕΡ. Εάν συνέβαινε να συναντήσετε το Θεό, τι θα θέλατε να σας πει;
ΑΠ.
Κατ’ αρχήν θα μου άστραφτε ένα δυνατό χαστούκι και θα έλεγε: «Αυτό για τις στιγμές που αμφέβαλλες για μένα!»… Μετά θα μου έλεγε: «Στην «Άνω Βουλή» εκλογές δεν κάνουμε, τους βουλευτές τους διορίζω Εγώ... Ενδιαφέρεσαι;»...

ΕΡ. Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεστε αυτόν τον καιρό;
ΑΠ.
Δεν έχω παρακολουθήσει ούτε ένα επεισόδιο από τα “Survivor”, οπότε πιθανολογώ ότι η πνευματική μου κατάσταση κυμαίνεται στα φυσιολογικά της επίπεδα…


• Ο Βασίλης Παπανικόλας,  είναι Δικηγόρος, πρώην βουλευτής Δωδεκανήσου του ΠΑΣΟΚ  και πρώην κοινός  διοικητής των Νοσοκομείων Ρόδου-Κω-Καλύμνου