Διπλωματία του ψεύδους

Γράφει η Λίτσα Φτακλάκη
Περιφερειακή  Σύμβουλος Νοτίου Αιγαίου


Στην πολιτική είθισται να ισχύει η αντίληψη του «να μην πιστεύεις τίποτα πάρα μόνο αν διαψεύδεται».

Η διπλωματία όμως δεν επιδέχεται τέτοιων συμπεριφορών γιατί παραδοσιακά στην διπλωματία υπήρχε η συλλογιστική του “έντιμου παίχτη- συνομιλητή” (the “honest broker” scheme), δεδομένων των διεθνών ισορροπιών και των συμφερόντων που διακυβεύονται.

Γνωρίζουμε την έννοια της «μυστικής» διπλωματίας ως εργαλείο άσκησης της εξωτερικής πολιτικής, όμως στις μέρες μας αναδείχθηκε και η έννοια της διπλωματίας του «ψεύδους» από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Κι αυτό έγινε σαφές με αφορμή τη διαμάχη που έχει ξεσπάσει μεταξύ του Τούρκου προέδρου, Ταγίπ Ερντογάν και της ελληνικής κυβέρνησης αναφορικά με το θέμα των 8 Τούρκων στρατιωτικών που ζήτησαν άσυλο στην Ελλάδα, μετά το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 2016 στην Τουρκία.

Ο κ. Ερντογάν και οι συνεργάτες του, υποστηρίζουν με έμφαση πως ο Έλληνας πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, δεσμεύθηκε τηλεφωνικά στον Τούρκο πρόεδρο ότι θα επιστρέψει στην Τουρκία τους 8 Τούρκους στρατιώτες, ενώ η ελληνική πλευρά δεν έχει πάρει ποτέ ξεκάθαρα θέση για ένα τόσο σοβαρό θέμα, ακόμα και σε επερωτήσεις που έθεσαν στο Κοινοβούλιο οι αρχηγοί των άλλων κοινοβουλευτικών παρατάξεων.

Ακόμη και η θεσμική συμπεριφορά της ελληνικής πολιτείας στο θέμα αυτό, με τις δικαστικές ενέργειες του αρμόδιου Υπουργείου κατά των πράξεων των αρμοδίων επιτροπών που έκαναν δεκτές τις σχετικές αιτήσεις χορήγησης ασύλου, δημιουργεί μια τελείως θολή εικόνα.

Θα περίμενε κανείς, ο Έλληνας πρωθυπουργός να βγει ευθαρσώς και να διαψεύσει τον κ. Ερντογάν, ο οποίος, ούτε λίγο ούτε πολύ, τον αποκαλεί, κατ’ ουσίαν, ψεύτη. Αντιθέτως, εδώ και σχεδόν δύο χρόνια παρακολουθούμε την τουρκική πλευρά να διασύρει τον Έλληνα πρωθυπουργό με τον χειρότερο τρόπο και μάλιστα μια μερίδα της ελληνικής κοινής γνώμης να έχει πεισθεί πως ο Έλληνας πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας ψεύδεται ως προς αυτό το θέμα.

Ως Ελληνίδα, και χωρίς να λειτουργώ εν ονόματι κάποιας κομματικής και ιδεολογικής ταυτότητας, έχω την αξίωση από τον πρωθυπουργό της χώρας μου, Αλέξη Τσίπρα, για την τιμή της Ελλάδας, να προβεί σε δημόσια διάψευση του Ερντογάν, αν φυσικά αυτή είναι η αλήθεια, ή, σε αντίθετη περίπτωση, να αναγνωρίσει το λάθος του, ζητώντας συγγνώμη, καθώς ένας πολιτικός άνδρας πρέπει να αναλαμβάνει και τις προσωπικές του ευθύνες δεδομένου ότι εκπροσωπεί έναν περήφανο λαό, ένα ιστορικό έθνος.

Η σιωπή και η προσπάθεια παραπλάνησης της κοινής γνώμης ως προς το θέμα αυτό, με γενικόλογες και άσχετες δηλώσεις, σίγουρα δυσχεραίνουν τη θέση του Έλληνα πρωθυπουργού απέναντι στον Τούρκο πρόεδρο, αλλά και στην ίδια την ελληνική κοινωνία. Νέα ήθη λοιπόν και στον τομέα της διπλωματίας καθώς η μη διάψευση του Ερντογάν αφήνει τη σφραγίδα της διπλωματίας του «ψεύδους» στην εξωτερική πολιτική της Ελλάδος, και μάλιστα εκπορευόμενη από τον ίδιο τον πρωθυπουργό της.