Οι Άγιοι Μαρκέλλα και Απόστολος Φιλήμονας και Μαρία η Μαγδαληνή, η ισαπόστολος Αγία

Γράφει
ο πρωτοπρεσβύτερος
Κυριάκος Αναστ.  Μανέττας
Κληρικός-Εκπαιδευτικός,
εφημέριος ιερού ναϋδρίου Αγίας Ειρήνης-Τριών Ιεραρχών Παν/μίου Αιγαίου Ρόδου

 

Δύο φορές το χρόνο στις 22 Νοεμβρίου και τοπικά στη Ρόδο, στην Αρνίθα όπου είναι η Μονή του εορτάζεται ο Απόστολος Φιλήμονας μαζί με την ομάδα του.

Τον Άρχιππο, τον Ονήσιμο και την Απφία. Ο Απόστολος Παύλος προς τον Φιλήμονα επιστολή του, γράφει και για τους τέσσερις Αποστόλους. Ο Φιλήμονας και η σύζυγός του Απφία, ήταν χριστιανοί στην πόλη των Κολοσσών, με ανεπτυγμένο το αίσθημα της φιλανθρωπίας και της αγάπης για τον πλησίον.

Χρησιμοποιούσαν τα άφθονα πλούτη τους, με προθυμία, για την ανακούφιση ασθενών, πτωχών, για την ανάπτυξη του έργου του Χριστού.
Στον Χριστιανισμό προσήλθαν από τον Απόστολο Παύλο, που πήγε στην πόλη τους. Για τις αγαθοεργίες του Φιλήμονα στην επιστολή του, κεφάλαιο (7) ο Απόστολος Παύλος υπενθυμίζει με τα ωραία λόγια του

“Έχουμε πολλή χαρά και παρηγοριά για την αγάπη σου, γιατί οι καρδιές των αδελφών χριστιανών βρήκανε ανάπαυση με τις ευεργεσίες και αγαθοεργίες σου, αδελφέ. Η ευλογημένη αυτή ομάδα διέδωσε τον Χριστό και το ομολόγησαν με φρικτό μαρτύριο.
Στην Αρνίθα της Ρόδου φυλάσσεται το σπαθί του και το ιερό λείψανο του Αποστόλου Φιλήμονα. Πλήθη λαού τιμούν τη μνήμη του και προσέρχονται με ευλάβεια ιδιαίτερα η Νότια Ρόδος με σεβασμό και δέος. Η ευχή τους μαζί τους.

Η ΑΓΙΑ ΜΑΡΙΑ Η ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ,
Η ΜΥΡΟΦΟΡΟΣ ΚΑΙ ΙΣΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

Η Μαρία αυτή ονομάστηκε Μαγδαληνή, επειδή καταγόταν από τα Μάγδαλα, μια πόλη που βρίσκεται δυτικά της θάλασσας της Γαλιλαίας. Συνέβη δε να την απαλλάξει ο Κύριος από επτά δαιμόνια, που την ενοχλούσαν και την βασάνιζαν. Θέλοντας να δείξει στον Χριστό την ευγνωμοσύνη της, η Μαρία αφοσιώθηκε με ιδιαίτερο ζήλο, στην υπηρεσία του Σωτήρα Χριστού, όπως ο Δαυίδ, για να δείξει ευγνωμοσύνη στο Θεό, έψαλλε: “Ψάλλω άσματα ευεργεσίας στο Θεό και ευγνωμοσύνης και θα υμνολογώ το όνομα του Κυρίου του Υψίστου σε όλη μου τη ζωή. (Ψαλμός/κεφάλαιον ΙΒ’ στίχος 6).

Έγινε η Μαρία η Μαγδαληνή μαθήτρια και συμπορεύτρια του Χριστού.
Αυτή ήλθε πρώτη στην Ανάσταση του Χριστού, στον Τάφο του, με αρώματα και άγγελοι ντυμένοι στα λευκά ανήγγειλαν σ’ αυτή την Ανάστασή του. Η Μαρία μετά την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος, εξακολούθησε να διακονεί στην πρώτη χριστιανική εκκλησία στην Ιερουσαλήμ. Έπειτα πήγε στην Έφεσο, κοντά στον Άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο, όπου και πέθανε. Τάφηκε στην είσοδο της σπηλιάς, όπου αργότερα εκοιμήθηκαν οι επτά παίδες από την Έφεσο. Παράδειγμα ηθικής και πνευματικής αξίας διαχρονικής και ιδιαιτέρως για τη γυναικεία φύση. Η μνήμη της εορτάζεται σήμερα στις 22 Ιουλίου κάθε χρόνο.

Η ΑΓΙΑ ΜΑΡΚΕΛΛΑ Η ΠΑΡΘΕΝΟΜΑΡΤΥΣ
Δεν γνωρίζουμε πότε έζησε η Αγία Μαρκέλλα. Στο Λειμωνάριο αναφέρεται ότι ήταν από τη Χίο, γι’ αυτό δεν έχουμε καμία αρχαία μαρτυρία. Η Οσία Μαρκέλλα έγινε γνωστή, γιατί οι κάτοικοι του νησιού της Χίου, είχαν ναό παραθαλάσσιο στο όνομά της. Γνωστή όμως η αγία και από τα θαύματά της. Μεταξύ των πολλών θαυμάτων της, οι χριστιανοί βρίσκουν στην παραλία, όπου είναι ο ναός της, χαλίκια, γεμάτα αίματα πηγμένα, που τα ξύνουν, τα βάζουν σε δοχεία και τα προσφέρουν σε ασθενείς για θεραπεία και υγεία.
Κάθε χρόνο στις 22 Ιουλίου, χιλιάδες λαού τιμούν την ιερή της μνήμη. Η ευχή της μαζί μας.

Η ΑΡΕΤΗ ΤΗΣ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ
Πολλές Αρετές θεωρούνται πνευματικά χαρίσματα. Μάλιστα θεωρούνται βασικές προϋποθέσεις για πορεία στην Αγιότητα. Για την πολύχρονη εμπειρία στο χώρο της Παιδείας και της Εκκλησίας, θεωρώ ότι μια ξεχωριστή Αρετή που στολίζει άτομα με υπόβαθρο ανωτερότητας και γίνεται σεβαστό από όλους είναι η Αξιοπρέπεια. Συμφωνούν πολλοί, ίσως όλοι, όμως λίγοι είναι οι οπαδοί της και οι πραγματικοί εκφραστές της. Ο αξιοπρεπής άνθρωπος δεν είναι ο τύπος της εκμετάλλευσης, ο λιγούρης, ο άρπαγας, που γίνεται επίκεντρο σχολίων αρνητικών, που δεν διαθέτει την ευγένεια, τη λεπτότητα.  Με λίγα λόγια και πεινάει και νιώθει χορτάτος. Ο Γεμάτος, που αρκείται σ’ αυτά που έχει, που δεν γίνεται ο άρπαγας, ο εκμεταλλευτής, ο αξιοθρήνητος.

Περισσότερο από τα υλικά αγαθά ο αξιοπρεπής άνθρωπος, φαίνεται και στις ενέργειες του εσωτερικού του κόσμου. Είναι ο αγαπητός, ο χαρακτήρας που γίνεται πρότυπο μίμησης και σεβασμού. Δεν δίνει δικαιώματα, να τον σχολιάζουν, απεναντίας τον σέβονται, τον αγαπούν και παντού χαίρονται να είναι στην παρέα τους: Οι συμβουλές, η στάση ζωής τους, και προπαντός η οπτική του θέση σε θέματα ισορροπιών στην οικογένεια, στην εργασία, στον κοινωνικό τους περίγυρο στρέφονται γύρω από την εμπειρία, και τη στάση του. Δεν βρίζει, δεν υποτιμά , δεν φτάνει στο επίπεδο, που κάνει τον άνθρωπο φτηνό και χαμηλής πνευματικής ωριμότητας.

Στο χώρο της Εκκλησίας περισσότερο κληρικοί, ιεροψάλτες, νεωκόροι, επίτροποι, λαός του Θεού χωρίς την Αρετή της Αξιοπρέπειας κάτι που οι άγιοι και οι μάρτυρες της πίστης μας είχαν σαν πρωταρχικό μέλημα, δεν γινόμαστε ούτε πειστικοί στους άλλους, και προπαντός χωρίς τη χάρη και το έλεος του Θεού, στη ζωή και στα έργα μας. Αμήν.