Λεξιστορείν: Εν τη ρύμη του λόγου!

Η λέξη ρύμη παράγεται από το θέμα του ρήματος ερύω = τραβώ, σύρω.

Η αρχική της σημασία ήταν «ορμή». 

Στην ελληνιστική εποχή απέκτησε τη σημασία «δρόμος» κι αργότερα  τη σημασία «ροή του λόγου».

Έτσι σήμερα με τη φράση «εν τη ρύμη του λόγου» εννοούμε «κατά τη ροή της ομιλίας, καθώς μιλά κανείς γρήγορα» (π. χ. Ήταν φυσικό, εν τη  ρύμη του λόγου, να υπερβάλει).