Κυβέρνηση και ΣΥΡΙΖΑ έμειναν από… προπαγάνδα

Γράφει ο Γιώργος Κύρτσος
Ευρωβουλευτής ΝΔ


Το πλεονέκτημα που είχαν η κυβέρνηση και ο ΣΥΡΙΖΑ στην προπαγάνδα και την επικοινωνία φαίνεται να ανήκει οριστικά στο παρελθόν.

Σε όλα τα ζητήματα της επικαιρότητας που απασχολούν την κοινή γνώμη, από το υποτιθέμενο τέλος των δύσκολων οικονομικών μέτρων μέχρι την πύρινη καταστροφή στην Ανατολική Αττική, η κυβέρνηση και ο ΣΥΡΙΖΑ γνωρίζουν αλλεπάλληλες προπαγανδιστικές και επικοινωνιακές ήττες.

Διαζύγιο με την πραγματικότητα
Η απαξίωση της προπαγανδιστικής και επικοινωνιακής προσπάθειας της κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ οφείλεται στο διαζύγιο που έχουν πάρει με την πραγματικότητα.

Περιγράφουν καταστάσεις οι οποίες δεν υπάρχουν, όπως το υποτιθέμενο τέλος της λιτότητας. Με δύο στους τρεις Έλληνες να αντιμετωπίζουν σοβαρό οικονομικό και κοινωνικό πρόβλημα ή να έχουν περιθωριοποιηθεί οικονομικά και επαγγελματικά, η προπαγάνδα της άμεσης και θεαματικής οικονομικής βελτίωσης πέφτει στο κενό.

Θύμα των υπερβολών
Η επικοινωνία και η προπαγάνδα της κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ στηρίζονται σε παλιές συνταγές κομμάτων που ξεπήδησαν από τον κομμουνιστικό χώρο. Είναι εντελώς ξεπερασμένες λόγω των μεγάλων πολιτικών ανατροπών που έχουν μεσολαβήσει σε παγκόσμιο επίπεδο και των εξελίξεων στον χώρο της επικοινωνίας.

Το Μαξίμου έχει δώσει οδηγίες να ελεεινολογούν όσους εκφράζουν τις αντιρρήσεις τους στις κυβερνητικές πρακτικές και επιλογές.

Θεωρείτε ότι η κυβέρνηση συνέβαλε στις διαστάσεις της καταστροφής στο Μάτι; Σύμφωνα με το Μαξίμου επιδίδεστε σε πολιτική τυμβωρυχία.

Διαφωνείτε με τις εθνικές υποχωρήσεις στο «Μακεδονικό»; Στην καλύτερη περίπτωση είστε όψιμος Μακεδονομάχος , στη χειρότερη ένας ακροδεξιός σκοταδιστής.

Θεωρείτε ότι η λιτότητα συνεχίζεται με τα νέα μέτρα μετά την επίσημη λήξη του προγράμματος-μνημονίου; Αξιολογείστε από τους προπαγανδιστές του Μαξίμου σαν ακροδεξιός νεοφιλελεύθερος που επιθυμεί την επιστροφή στη λιτότητα των μνημονίων.

Η επιθετικότητα της κυβερνητικής και κομματικής προπαγάνδας και επικοινωνίας είναι δείγμα καθεστωτικής νοοτροπίας. Σε μία περίοδο κατά την οποία η πολιτική ισχύς του ΣΥΡΙΖΑ έχει περιοριστεί εντυπωσιακά οι ύβρεις και οι αφορισμοί προκαλούν αντισυσπειρώσεις που κάνουν μεγάλη ζημιά στην κυβέρνηση και στον ΣΥΡΙΖΑ.

Εκτός από τη μέθοδο, η κυβέρνηση και ο ΣΥΡΙΖΑ έχουν σοβαρό πρόβλημα και με τα πρόσωπα που διεκπεραιώνουν την προπαγάνδα και την επικοινωνία τους. Δεν χαίρουν ευρύτερης αναγνώρισης και μοιάζουν περισσότερο με μισθοφόρους της εξουσίας παρά με… αγωνιστές της προόδου.

Πτώση χωρίς τέλος
Η προπαγάνδα και η επικοινωνία της κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχουν την αποτελεσματικότητα που είχαν κατά το παρελθόν επειδή έχει μειωθεί δραστικά η αξιοπιστία της κυβερνητικής ηγεσίας.

Η κοινή γνώμη πέρασε μέσα από το πρόγραμμα-μνημόνιο Τσίπρα μια διαδικασία βίαιης ωρίμανσης και κρατάει αποστάσεις ασφαλείας από τον κ. Τσίπρα και τους συνεργάτες του.

Ο κ. Τσίπρας είχε το 2015 δημοτικότητα 60%-65% ενώ σήμερα η δημοτικότητά του έχει περιοριστεί γύρω στο 25%, με τις αρνητικές γνώμες να είναι της τάξης του 60%.

Αυτό σημαίνει ότι το 2015 ήταν πάρα πολλοί έτοιμη να υποκλιθούν σε αυτόν και έτσι η κυβερνητική προπαγάνδα ήταν εύκολη και αποτελεσματική.

Σήμερα όμως οι περισσότεροι πολίτες τον κρίνουν αρνητικά και η προπαγάνδα τους δεν μπορεί να φέρει πολιτικό αποτέλεσμα. Είναι υποχρεωμένος να πείσει την πλειοψηφία που τον αμφισβητεί αλλά η έλλειψη σοβαρών επιχειρημάτων δεν του το επιτρέπει.

Δυναμική αντίδραση
Η τακτική του οδοστρωτήρα που προσπάθησαν να εφαρμόσουν η κυβέρνηση και ο ΣΥΡΙΖΑ στον τομέα της προπαγάνδας και της επικοινωνίας προκάλεσε, όπως ήταν λογικό, την αντίδραση της ΝΔ και της ίδιας της κοινωνίας.

Η ΝΔ έχει ενισχυθεί, σε επίπεδο προσώπων και οργάνωσης, στον τομέα της ενημέρωσης και μπορεί να απαντά άμεσα και αποτελεσματικά στις προκλήσεις του συστήματος Μαξίμου.

Παράλληλα, οι πολίτες δεν δέχονται την επικοινωνιακή, πολιτική επικυριαρχία του ΣΥΡΙΖΑ και αντιδρούν με δυναμικό τρόπο, όπως φαίνεται από τις παρεμβάσεις στο διαδίκτυο.

Το 2014 ο ΣΥΡΙΖΑ είχε κυρίαρχη παρουσία στο διαδίκτυο, ενώ σήμερα είναι υποχρεωμένος σε συνεχή προπαγανδιστική και επικοινωνιακή άμυνα, χωρίς προς το παρόν δημοσκοπικό και πολιτικό αποτέλεσμα.