Μία πρόσκληση με αφορμή μία πρόκληση

Του
Γιάννη Παρασκευά

Φίλε Ξάνθη,
Μην εκπλήσσεσαι και μην αναρωτιέσαι γιατι απευθύνομαι σε εσένα δημόσια μέσα από τον έντυπο τοπικό Τύπο.

Θα ήταν πολύ απλό και εύκολο να σου πω την άποψη και την γνώμη μου και ίσως να δινόταν και η ευκαιρία για μια πιο διεξοδική συζήτηση.

«Τα τείχη και η μοίρα τους» αυτό ήταν η αιτία και η αφορμή της επιλογής του τρόπου να σου κάνω γνωστό πόσο σύμφωνο με βρίσκει η άποψη και η αγωνία που εξέφρασες με το προ ημερών δημοσιευθέν στο Τύπο κείμενό σου.

Τα Μεσαιωνικά λεγόμενα τείχη ή το θελουμε ή δεν το θέλουμε, δεν παύουν να είναι ένα εμβληματικό ιστορικό μνημείο που δίνει στην πόλη ένα ξεχωριστό χαρακτήρα και μια σπάνια ιδιαιτερότητα.
Περικλείει την Παλιά Πόλη που η πολεοδομική μορφή της, τα κτίρια της και πιο πολύ η διαχρονική ζωντανή παρουσία της τα καθιστούν και τα δυο μαζί παγκόσμια μνημεία ιστορικής κληρονομιάς.

Δυστυχώς όπως ευγενικά το εκφράζεις δεν δείξαμε και δεν δείχνουμε το ενδιαφέρον που τους αξίζει για την συντήρηση και την ανάδειξη τους.

Δεν χρειάζονται ιδιαίτερες γνώσεις και ιδιαίτερη παδεία για να αντιληφθεί κάποιος ότι η γειτνίαση τους με την θάλασσα προκαλεί διαβρώσεις που αν έγκαιρα δεν αντιμετωπιστούν επιφέρουν καταστροφές που αλλοιώνουν την εμφάνιση τους και την αντοχή τους.

Πριν απο είκοσι χρόνια (ίσως και περισσότερο) με την σύμπραξη του Μετσόβειου Πολυτεχνείου και της Νομαρχίας ξεκίνησε μια προσπάθεια διερεύνησης των αιτιών της διάβρωσης των τειχών και εξεύρεσης μεθόδου προστασίας τους.
Δεν ξέρω αν ολοκληρώθηκε εκείνη η προσπάθεια και αν ολοκληρώθηκε ποια ήταν τα συμπεράσματα.

Θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί σου και θα υπερθεματίσω, λαμβάνοντας υπόψη του πώς λειτουργεί το λεγόμενο Υπουργείο Πολιτισμού ότι οι τοπικοί φορείς, Δήμος και Αρχαιολογική υπηρεσία,  θα πρέπει γιατί το οφείλουν να αναλάβουν ακέραιη την ευθύνη της συντήρησης των τειχών.

Δεν αντιλέγω, ίσως να υπάρχουν διάφορα δήθεν νομικά προβλήματα, αν όμως υπάρχει βούληση, είμαι απόλυτα πεπεισμένος ότι μπορούν να ξεπεραστούν.

Η πλέον ενδεδειγμένη πρόταση επίλυσης του προβλήματος είναι η υπογραφή μιας «προγραμματικής σύμβασης μεταξύ Δήμου και Αρχαιολογικής Υπηρεσίας» για την σύσταση μόνιμου συνεργείου επισκευής των διαβρώσεων.

Κάποιος διαβάτης, περιηγητής ή επισκέπτης με καλή διάθεση ίσως να μπορούσε να δικαιολογήσει την ολιγωρία μας για τις επισκευές, σίγουρα όμως κουνά περίλυπος το κεφάλι του όταν βλέπει τους θάμνους να ξεπετιούνται ανάμεσα στις πέτρες των τειχών και κάποια τμήματα του να θυμίζουν ερείπια.
Στην περίμετρο του κάστρου υπάρχουν πολλές «πύλες εισόδου» για την Παλιά Πόλη.

Δεν ξέρω πόσοι από εμάς γνωρίζουν ποια είναι τα ονόματα τους.
Πόσο δύσκολο φαντάζει το να τοποθετηθούν μαρμάρινες εμφανείς εντοιχισμένες πλάκες με την ονομασία των πυλών; Και αν ακόμα κάτι υπάρχει αυτό δεν το έχω δει.

Όλος ο χώρος της Παλιάς Πόλης είναι γεμάτος με μνημεία, η χώρους που αξίζει κάποιος να επισκεφθεί.
Θα ήταν δύσκολο στα πιο πολυσύχναστα σημεία της παλιάς πόλης να τοθετηθουν φωτεινοί χάρτες με κάποιο πληροφοριακό υπόμνημα για το ποια είναι και πού βρίσκονται τα πιο ενδιαφέροντα μνημεία;

Φίλε Αγαπητέ, ζούμε σε μια πόλη ξεχωριστή, σε μια πόλη που κουβαλά στην πλάτη της μια ιστορία αιώνων, μια πόλη γεμάτη μνημεία όλων των ιστορικών περιόδων, μια πόλη που υπήρξε χωνευτήρι πολιτισμών και μήλον της έριδος πολλών, δυστυχώς αυτά τα ξεχνάμε, τα προσπερνούμε και δεν δείχνουμε το ανάλογο ενδιαφέρον για την κατανόηση τους και την ανάδειξη τους.
Θα με ρωτήσεις τώρα φίλε μου γιατί δεν σε συνάντησα να τα πούμε από κοντά.

Πρώτα - πρώτα ήθελα δημόσια να σου πω συγχαρητήρια και δεύτερο το θεώρησα σαν μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία να παρακαλέσω και να προκαλέσω όλους αυτούς, (τώρα που διανύουμε μια παρατεταμένη προεκλογική περίοδο δεν θα ήταν άσχημο όλοι αυτοί που ενδιαφέρονται να καταθέτουν την άποψη τους για να ξέρει και ο κόσμος τι πιστεύουν) που πιστεύω ότι δεν είναι και λίγοι, μέσα από τις σελίδες του εντύπου Τύπου ενυπόγραφα και με σοβαρότητα να ανοιχθεί ένας δημόσιος διάλογος για όλα όσα ενδιαφέρουν το νησί και την πόλη μας.

Δεν είναι κακό και δεν είναι για ψόγο η ανταλλαγή απόψεων για αυτά που γίνονται, για αυτά που δεν γίνονται και για αυτά που πρέπει να γίνουν.

Φίλε μου σε ευχαριστώ για την αφορμή που μου έδωσες.