Κουκουλοφόροι του διαδικτύου

Γράφει ο Κοσμάς Βίδας στο in.gr

Συχνά διαβάζω κάτω από τα άρθρα μας που ανεβάζουμε οι δημοσιογράφοι στο Διαδίκτυο προσβλητικά σχόλια από αναγνώστες που κρύβονται πίσω από ψευδώνυμα. Πίσω από ψευδώνυμα κρύβονται και εκείνοι που κατακεραυνώνουν τις θεατρικές παραστάσεις που (υποτίθεται πως;) παρακολούθησαν _  εύκολα ανεβάζει όποιος θέλει και τα πιο αγοραία σχόλια στο Internet.

Και κάτω από τις φωτογραφίες που δημοσιεύουν διάφοροι καλλιτέχνες και celebrities στο Facebook, στο Instagram ή όπου άλλου, συχνά – πυκνά οι «μασκαρεμένοι» σχολιαστές θα ειρωνευτούν, θα κοροϊδέψουν, θα βρίσουν. Σε ακραίες περιπτώσεις θα απειλήσουν.

Ζήτω η ελεύθερη έκφραση; Εφόσον εκτίθεσαι θα κριθείς, αυτό είναι σίγουρο. Ακόμα όμως και αν δεχτούμε πως δικαιούται να σε κρίνει οποιοσδήποτε, είτε έχει τα προσόντα είτε όχι, πιθανώς κρυμμένος πίσω από μία μάσκα, χωρίς να αποκαλύπτει το πρόσωπό του, όταν η κριτική του γίνεται προσβολή και απειλή, υπάρχει θέμα.

Προ ετών το Facebook διέγραψε όλους του λογαριασμούς που λειτουργούσαν με ψευδώνυμα θεωρώντας πως «είμαστε μια κοινότητα τα μέλη της οποίας χρησιμοποιούν την πραγματική τους ταυτότητα» και ζητώντας από τους χρήστες «να δηλώνουν το πραγματικό τους όνομα, ώστε να γνωρίζετε πάντα με ποιον συνδέεστε και η κοινότητά μας να παραμένει ασφαλής».

Τότε δημιούργησε προβλήματα σε εκείνους που διατηρούσαν τέτοιους λογαριασμούς όχι μόνο για να κρυφτούν αλλά και επειδή χρησιμοποιούσαν ψευδώνυμα στην επαγγελματική τους ζωή. Ακόμα και αν η «εκκαθάριση» δεν έγινε με τον καλύτερο τρόπο, επρόκειτο για μία προσπάθεια που επιτέλους απέβλεπε στον έλεγχο και την εξυγίανση του Διαδικτύου.

Το πρόβλημα, σε αυτό τον αχανή, επομένως δύσκολα ελεγχόμενο χώρο, εξακολουθεί να υπάρχει. Το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης χρησιμοποιείται καθημερινά από ορισμένους με τον πιο στρεβλό τρόπο.

Όμως, σε μια υγιή (και ασφαλή) Διαδικτυακή κοινωνία θα έπρεπε όλοι να υπάρχουμε με το όνομά μας, και να έχουμε το θάρρος της υπογραφής μας. Δεν είναι μόνο θέμα ευγένειας (αν θέλεις να κάνεις διάλογο πρέπει να κοιτάζεις τον άλλο στα μάτια) αλλά και προσωπικής αξιοπρέπειας.