Το «Αγέρι Γραφής» επιμένει να εκφράζει μια δημιουργική στάση...

Γράφει o
Αγαπητός Ξάνθης
Αρχιτέκτονας-διεθνολόγος

Μια παρέα από διαφορετικές αφετηρίες πριν από τρία χρόνια περίπου σ’ ένα σεμινάριο δημιουργικής γραφής με δασκάλα τη Ρένα Λαρδούτσου-Κούρτη στο πλαίσιο πρωτοβουλίας του  Διεθνούς Κέντρου Συγγραφέων και Μεταφραστών του Δήμου Ρόδου, συναντηθήκαμε για να μάθουμε, για να εκπαιδευτούμε, για να συνεννοηθούμε.  

Έτσι γεννήθηκε το «Αγέρι Γραφής», μια παρέα που σχεδόν μια φορά το μήνα μιλάμε για ένα θέμα στη βάση μιας λέξης «κλειδί», με συγκεκριμένη πυκνότητα εργασίας.

Ο καθένας/ η καθεμία αυθόρμητα  και ευγενικά αναπτύσσει το πόνημά του/της και μετέπειτα δέχεται καλοπροαίρετα την κρίση του συναδέλφου.
Αυτή η διαδικασία ενέχει τη συνδεσιμότητα μεταξύ των μελών αλλά κυρίως την ελεύθερη και δημιουργική σκέψη. Ήταν και είναι ένα πνευματικό πείραμα με χειροπιαστά αποτελέσματα.  

Δεν γνωρίζω πόσο το ταξίδι θα συνεχιστεί, παρά τις συνεχείς προσθήκες μελών, εκείνο όμως που το κάνει ενδιαφέρον είναι η ετερότητα που βρίσκει συνιστώσα, η διαφορετικότητα που συναντά σύγκλιση, η ανομοιογένεια που συγκλίνει σε κοινό σημείο.
Η τελευταία εργασία αφορούσε τον «ΚΥΚΛΟ», θέμα που παραθέτω στο σημερινό άρθρο μου:   

Ο κύκλος
• Λένε ότι είναι το αρτιότερο σχήμα της γεωμετρίας. Περικλείει τα ισοδύναμα αλλά και διαχωρίζει το χώρο σ’ εντός και εκτός.
• Είναι ο τροχός που αποτελεί το εξάρτημα της τεχνητής πορείας του ατόμου.
• Είναι η φόρμα που τα παιδιά στο σχολείο διατάσσονται για να μπορούν να παρακολουθήσουν τις δραστηριότητες που παρουσιάζει η δασκάλα.  
• Είναι το σχέδιο που ακολουθείται πιστά από τις χορεύτριες των δημοτικών τραγουδιών για να δηλώσουν την αμεσότητα  προς το κοινό.
• Είναι η περίμετρος των σπουδαίων σιντριβανιών που άπλετα και πάντοτε ισάβαθα δέεται το νερό στην αγκαλιά τους.   
• Είναι ο φαύλος κύκλος της ίντριγκας που παράγει τοξικότητα και φθορά στην κοινωνική σχέση.  
• Είναι η ανακύκλωση των παραγόμενων και αποτελεί τη σπουδαιότερη δράση για τη βιώσιμη ανάπτυξη μειώνοντας συστηματικά  την κατανάλωση στην αναγκαία για το ευ ζην.   

• Είναι η κυκλική οικονομία, στην επιτυχία αυτής καλούνται να συνεισφέρουν όλοι οι παραγωγικοί τομείς και βασίζεται στη δημιουργία ενός νέου μοντέλου που θα περιορίζει την κατανάλωση εντός των οικολογικών ορίων του πλανήτη.
• Είναι ο κύκλος βιώσιμης εκπαίδευσης που περιστρέφεται στα τέσσερα οριοθετημένα σημεία: 1. της  εμπειρίας, 2. της παρατήρησης, 3. της σύλληψης και 4. του πειραματισμού.
• Είναι ο κύκλος του έτους με τις τέσσερις εποχές να αποτελούν αναπόσπαστα κομμάτια του βιοκλίματός μας.
• Είναι ο αέναος κύκλος του ήλιου που δύει και ανατέλλει ξανά.
• Είναι η αρχή και το αρμονικό τέλος.
• Είναι ο κύκλος ζωής, με τη γέννηση, το μεγάλωμα, την ωρίμανση, τη γήρανση και το θάνατο.  
Τέλος,

Και όπως είπε και ο Αρχιμήδης στον ρωμαίο ενοχλητικό στρατιώτη, την ώρα που σχεδίαζε γεωμετρικούς κύκλους στο έδαφος: «μη μου τους κύκλους τάραττε», πράγμα που εκνεύρισε όμως τον στρατιώτη  για αυτό και τον σκότωσε… Η φράση όμως αυτή έμεινε στο λεξιλόγιό μας για μη ενοχλητική συμπεριφορά…