Το χελιδονόπτερο: Αετοί και Λάβα

Γράφει η Ρένα Στεφανάκη
Φιλόλογος

 

Στις στροφές των τραγουδιών και σ’ εκείνες των δρόμων πολλοί πιστοί βρίσκουν παρηγοριά. Γιατί την εικόνα δεν την προσκυνάς μόνο σε ναούς αλλά και σε αποδράσεις του μυαλού.

Τα ραδιόφωνα σταθεροί συνοδηγοί  στις οδικές διαδρομές τροφοδοτούν τη φαντασία με τα μουσικά τους σενάρια που περνάνε κι εναλλάσσονται σαν τα τοπία.

Τα χιλιόμετρα πολλά και στους σταθμούς των δρόμων και σε ραδιοφωνικούς θαλάμους παρέα με λαϊκούς, με κλασικούς αλλά και παραστρατημένους ήχους. Όλοι τους  ολόκληροι και διάπυροι. Τα ‘δωσαν όλα, τα  ‘χασαν όλα και συνεχίζουν.

Κι οι μελαμψοί κι οι ξανθοί κι οι ερυθρόδερμοι, όλοι οι ήχοι είναι εξομολογήσεις λάβας. Αν το στούντιο ήταν νησί θα είχε ένα ηφαίστειο στη θέση της κονσόλας. Στο μαγματικό θάλαμο το θείο πάθος κατακόκκινο όπως και τα φωτάκια που ανεβοκατεβαίνουν στις διαφορετικές θερμοκρασίες των ερμηνειών. Και στην καλδέρα η μυρωδιά από το θειάφι καθοριστική για τον εξευμενισμό των πνευμάτων και την κάθαρση.

Καθώς η αρχαία τραγωδία παίρνει τη θέση της στην ορχήστρα οι τουρίστες αποτυπώνουν τα τραύματα του Μικρού Πολυβώτη και του κρατήρα Στέφανου. Με φωτογραφικές μηχανές δεν θεραπεύονται οι ουλές κι η Νίσυρος το ξέρει.

Οι περιπλανήσεις με τραγούδια που πέρασαν από τα ηχεία και σε άλλα αυτιά πολλές. Λεοντόκαρδοι βράχοι, βασιλιάδες που έκαναν τους ζητιάνους και αντίστροφα. Για «λίγα ψίχουλα αγάπης» και αντίστροφα για μερικές δεκάρες λάμψης. Ζευγάρια ρόλων.

Ζευγάρια ζάρια που φέρανε εξάρες. Χαρταετοί με τσιγγάνικα σκουλαρίκια κι ο αετός της Μπέμπας Μπλανς από δίπλα. Δεν χαμηλώνει με τίποτα. Μεγάλα πουλιά σε μικρά λιμάνια. Και τόσοι κήποι! Οι κήποι ξέρουν την αγάπη σαν το νερό, γι’ αυτό και δικαιολογούν τα πουλιά που τους εγκαταλείπουν. Είναι μικροί για τα μεγάλα τους πάθη. Όσο για τα δάση που προτάσσουν τη σιγουριά της σκιάς, έχουν κι αυτά χάσει.

L’amour est un oiseau rebelle que nul ne peut apprivoiser et c’est bien en vain qu’ on l’ appelle s’ il lui convient de refuser…L’ amour est enfant de Boeme. Il n ‘a jamais connu de loi. Si tu n’ aime pas je t’ aime. Mais si je t’ aime prends garde a toi.

Από το λιμπρέτο της Κάρμεν, όπερας του George Bizet.

Η αγάπη είναι ένα ανυπότακτο πουλί που δεν μπορεί κανείς να εξημερώσει και είναι μάταιο να το καλείς, αν θέλει ν’ αρνηθεί (χωρίς τη θέλησή του)... Η αγάπη είναι παιδί των τσιγγάνων, δεν γνώρισε ποτέ, ποτέ νόμους. Αν δεν μ’ αγαπάς, σ’ αγαπώ. Αλλά, αν σ’ αγαπώ, πρόσεχε.

Με τη Μαρία Κάλλας, εντελώς τυχαία, στα ηχεία και τα βουνά σταθερά στο καθρεφτάκι του αυτοκινήτου κατεβήκαμε προς το λιμάνι. Ήταν μικρό για τα μεγάλα μας λάθη. Το εισιτήριο δεν θα έπρεπε να έχει επιστροφή.