Ζητείται μια ματιά προς τα εμπρός...

Γράφει ο
Αγαπητός Ξάνθης
Αρχιτέκτων- Δρ. Πανεπιστημίου Αιγαίου

 

Είναι ανάγκη «η ματιά προς τα εμπρός».

Δεν αντέχω να ακούω ειδήσεις των επτάμιση με το πυροβολικό των αριθμών και των στερητικών δεικτών, για τη χώρα που βυθίζεται συνεχώς, για το χρέος και τα ελλείμματα να μεγαλώνουν ασύμμετρα.
Γίνομαι και εγώ κομμάτι της μελαγχολίας που διαπερνά κάθε σπιτικό. Ζητείται, στροφή στο χαμόγελο.  
Οι ατέρμονες αναλύσεις και άχαροι οικονομικοί παράμετροι εξαντλούν τις αντοχές μας και έτσι η υπάρχουσα κρίση από ευκαιρία που προφασίζονται πολλοί, γίνεται επιβολή και κυριαρχία.

Βγαίνουν στην τηλεόραση οι «σωτήρες» που μονομιάς μπορούν να λύσουν προβλήματα δεκαετιών, εξιστορούν με παχουλές λέξεις, αναφέρονται σε διεξόδους και προοπτικές.
Αλλά δυστυχώς η κατάσταση παραμένει ασταθής. Ζητείται, ματιά στο αύριο.  
Είμαστε εμείς άμοιροι ευθυνών;

Όχι ακριβώς, με την απερισκεψία μας και τον ενθουσιασμό μας, οδηγήσαμε τη χώρα σε δύσκολους ατραπούς. Ας αρχίσουμε την ανηφόρα προς την κορυφή του λόφου, που φυσάει καθαρός αέρας, μακριά από τα τοξικά αέρια της πόλης.
Ζητείται, ματιά προς τα εμπρός.

Ζητείται μεταμόρφωση για όλους.
Χρειαζόμαστε την άλλη Ελλάδα, την Ελλάδα της αγνότητας, της λεβεντιάς, της ντομπροσύνης. Του τόπου ενός Ελύτη, ενός Σεφέρη, ενός Θεοδωρακή, ενός Χατζηδάκι. Του τόπου των ονείρων, του ξάστερου ουρανού, της λάμψης, του φωτός.

Πνιγήκαμε. Ζητείται, ματιά προς τα εμπρός.
Ζητούμε Συγγνώμη από τα παιδιά μας για το βάσανο των δικών τους ονείρων, της δημιουργικής σκέψης που καταπνίγεται στην αβεβαιότητα.

Ζητείται, η παράλληλη δημιουργική Ελλάδα (όπως την αναφέρει ο Γιώργος Γραμματικάκης).
Η Ελλάδα των εκπροσώπων με ήθος  και αξιοπρέπεια που δυστυχώς  δύσκολα μπορεί να αποτυπωθεί μέσα στον τσουνάμι των αριθμών και των οικονομικών στρεβλώσεων.  

Σε πείσμα των καιρών μπορεί και πρέπει να γίνει η ανάδυση της άλλης Ελλάδας.
Είναι ζήτημα τιμής για εμάς να παραδώσουμε μια χώρα με αξιοπρέπεια στην επόμενη γενιά, διαφορετικά θα περάσουμε στην ιστορία ως ένα μεγάλο κενό.
Το σχήμα της πυραμίδας, όπου στην κορυφή υπάρχει η κυβέρνηση και στα θεμέλια είμαστε εμείς είναι  ενδεικτικό της ευθύνης που φέρουμε για τη στήριξη αυτής της πυραμίδας.

Αυτή τη βάση πρέπει να (επανα)θεμελιώσουμε με νέα υλικά βγαλμένα από την ψυχή μας και το φιλότιμό μας. Η δημιουργία ανήκει στους τολμηρούς, στους ηθικούς, στους μερακλήδες…
Ζητείται, επειγόντως, μια ματιά προς τα εμπρός!!!      
Αλλιώς θα κριθούμε ανεπαρκείς και θα «τυφλώσουμε» και τα παιδιά μας.