Αγώνας δρόμου για να προλάβουμε το Alzheimer

Άρθρο του Δρ. Πλατή Αναστάσιου Ψυχίατρου, Προέδρου της εταιρείας «ΠΑΝΑΚΕΙΑ»

Το Alzheimer έχει ήδη κλέψει τη μνήμη εκατομμυρίων ανθρώπων ανά τον πλανήτη, ενώ εκτιμάται ότι έως το 2030 περισσότεροι από 70 εκατ. ασθενείς θα έχουν διαγνωσθεί με Alzheimer ή με άλλου τύπου συγγενή άνοια. Το 2050 ο αριθμός των πασχόντων παγκοσμίως θα έχει διπλασιαστεί εξ αιτίας της γήρανσης του πληθυσμού, ξεπερνώντας τα 150 εκατ.

Στον ίδιο ρυθμό κινείται και η Ελλάδα, το 2030 θα έχουμε 150.000 ασθενείς και το 2050 προβλέπονται 300.000. Σε  σχέση με τη Δωδεκάνησο, κατόπιν καταγραφής που διοργάνωσε η «ΠΑΝΑΚΕΙΑ» το 2011-2012, οι ανοϊκοί ήταν γύρω στα 800 άτομα, αριθμός που σήμερα θα έχει τουλάχιστον διπλασιαστεί.

Οι αριθμοί περιγράφουν ένα δυσοίωνο μέλλον. Οι επιστήμονες παλεύουν με το χρόνο αφιερώνοντας ατέλειωτες ώρες στα εργαστήριά τους, με στόχο να ξαναγράψουν ένα πιο θετικό σενάριο για τα μέλλοντα. Το στοίχημα είναι η, όσο το δυνατόν, ταχύτερη πρόγνωση της νευροεκφυλιστικής νόσου ώστε η αντιμετώπισή της να ξεκινά πριν  από την εκδήλωση των συμπτωμάτων. Αξίζει να σημειωθεί ότι, στη μάχη αυτή πρωταγωνιστικό ρόλο παίζουν και Έλληνες επιστήμονες επιχειρώντας να ανακαλύψουν αφενός προγνωστικά «εργαλεία», αφετέρου φυτικά ενισχυτικά για τη λειτουργία του εγκεφάλου.

Ένας εξ αυτών είναι ο κος Καπογιάννης, Καθηγητής Νευρολογίας στο Johns Hopkins, ο οποίος έχει επικεντρώσει την έρευνά του στην καταπολέμηση της νόσου, με την ελπίδα ότι σε μερικά χρόνια θα είναι δυνατή η έγκαιρη παρέμβαση και ουσιαστική αναστολή της έναρξής της. Σε εθνικό επίπεδο, στην Ελλάδα, πρωτοποριακό ρόλο έχουν οι καθηγήτριες Νευρολογίας, κα Σακκά και η κα Τσολάκη, η οποία επεσήμανε τη σημαντική ωφέλεια του άγουρου ελαίου, έστω και σε ποσότητα 50γρ. ημερησίως.

Λαμβάνοντας κανείς υπόψη τα ανωτέρω, το ερώτημα που προκύπτει είναι γιατί οι ανά τον κόσμο επιστήμονες δίνουν έμφαση στην πρόληψη και όχι στη θεραπεία της νόσου. Διότι, όπως απαντούν οι ίδιοι, η φαρέτρα των γιατρών είναι περιορισμένη, καθώς η διάγνωση γίνεται όταν η νόσος έχει πια εξελιχθεί και συνεπώς οι βλάβες έχουν εγκατασταθεί. 

Στόχος μας, λοιπόν, είναι να αντιμετωπίσουμε και να ορίσουμε τα κριτήρια για πρώιμη διάγνωση. Κατ’ αυτόν τον τρόπο θα μπορούσε να αλλάξει ριζικά και η θεραπευτική προσέγγιση των ασθενών, καθώς προς το παρόν τα διαθέσιμα φαρμακευτικά σκευάσματα αντιμετωπίζουν παροδικά τα συμπτώματα μόνο και προορίζονται για πάσχοντες σε προχωρημένο στάδιο.

Ωστόσο, οι ασθενείς με άνοια και οι περιθάλποντές τους χρειάζονται βοήθεια, και στη Ρόδο και στα Δωδεκάνησα δε μένουν αβοήθητοι. Μέσα από τα Κέντρα Ημέρας, το Ιατρείο μνήμης, τα ερευνητικά προγράμματα, θεραπευτικά και παρακολούθησης όσον αφορά την άνοια, ημερήσιας απασχόλησης για νοητική ενδυνάμωση οι ασθενείς δε μένουν πια κλεισμένοι στα σπίτια.

Παράλληλα,  παρέχονται υπηρεσίες υποστήριξης και συμβουλευτικής στους φροντιστές των ανοϊκών ασθενών.

Τα προγράμματα αυτά της «ΠΑΝΑΚΕΙΑ» αποτελούν μια ολοκληρωμένη αντιμετώπιση του ζητήματος σε κοινωνικό, οικογενειακό και ιατρικό επίπεδο. Υπογραμμίζουμε ότι η «ΠΑΝΑΚΕΙΑ» ενημερώνει σε τακτά χρονικά διαστήματα την τοπική κοινωνία αλλά και την ιατρική κοινότητα μέσω της διοργάνωσης σημαντικών ημερίδων με προσκεκλημένους διακεκριμένους επιστήμονες από την Ελλάδα και από όλη την Ευρώπη.

Επίσης, προβαίνει σε στοχευμένες ενημερώσεις των παιδιών μικρής ηλικίας στα δημοτικά σχολεία του νησιού της Ρόδου αλλά και σε άλλα νησιά της Δωδεκανήσου, για την εκδήλωση της νόσου, χρησιμοποιώντας ως εργαλείο το πρόγραμμα «Γιατί η γιαγιά μου δε θυμάται το όνομά μου».

Τους τελευταίους δέκα μήνες λειτουργεί και το πρόγραμμα «ΠΑΝΑΚΕΙΑ Κατ’οίκον» για την εξυπηρέτηση ασθενών που δε μπορούν να μετακινηθούν λόγω βαρύτητας της νόσου. 

Οι ολοένα αυξανόμενες ανάγκες των χρόνιων ανοϊκών ασθενών αλλά και η σημαντική επιβάρυνση των φροντιστών τους, υπερτονίζουν την ανάγκη για δημιουργία στεγαστικής δομής για τους ασθενείς αυτούς. Η «ΠΑΝΑΚΕΙΑ» είναι σε διαρκή αγώνα για την εξασφάλιση των πόρων και των μέσων για τη δημιουργία δομής που θα αφορά τη φιλοξενία τους και την κάλυψη των αναγκών τους όπως αυτές, λόγω της χρονιότητας, έχουν διαμορφωθεί.

Με αυτό τον τρόπο δουλεύουμε σήμερα για τα προβλήματα της άνοιας στη Ρόδο και στη Δωδεκάνησο, αλλά έχοντας πάντα ως γνώμονα το μέλλον και την ουσιαστικότερη αντιμετώπιση της νόσου.