Επίσημη παρουσίαση του βιβλίου «Το κορίτσι του Αλεσάντρο» της Τίτσας Πιπίνου

Γράφει η
Μαίρη Παπανδρέου

 

Το Σάββατο, 28 Σεπτεμβρίου, στην κατάμεστη αίθουσα της Νέας Πτέρυγας του Μουσείου Νεοελληνικής Τέχνης του Νεστορίδιου Μελάθρου, πραγματοποιήθηκε με εξαιρετική επιτυχία, η παρουσίαση του βιβλίου «Το κορίτσι του Αλεσάντρο» της Τίτσας Πιπίνου, με την άρτια διοργάνωση του «Διεθνούς Κέντρου Συγγραφέων και Μεταφραστών Ρόδου-Δ.Ο.Π.Α.Ρ.».

Την εκδήλωση χαιρέτισε εκ μέρους του Δημάρχου Ρόδου, ο Αντιδήμαρχος Πολιτισμού και Τουρισμού Εκπαιδευτικός Κώστας Ταρασλιάς, υπογραμμίζοντας τη σημαντικότητα της Πνευματικής Ζωής στη Ρόδο. Παρέστη επίσης εκπρόσωπος της Ι. Μητρόπολης Ρόδου, εκπρόσωπος της Περιφέρειας, η Πρόξενος της Γαλλίας Αλίκη Μοσχή, πολλοί συγγραφείς, εκπαιδευτικοί, φανατικοί αναγνώστες Λογοτεχνίας.

Ο Συγγραφέας-Ιστορικός και Επίτιμος Πρόεδρος της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών Δωδεκανήσου Νίκος Νικολάου, άρχισε την πολύ ενδιαφέρουσα εισήγησή του, κάνοντας μια ιστορική αναδρομή στα σημαντικότερα γεγονότα της Ιταλοκρατίας στη Ρόδο, και ιδιαίτερα στις κοινωνικές συνθήκες στη Ρόδο επί Ιταλοκρατίας. Λόγο της σημαντικότητας της εισήγησής του, το ιστορικό μέρος της ομιλίας του ιστορικού-συγγραφέα Νίκου Νικολάου, θα δημοσιευθεί σε ξεχωριστή στήλη της “Ροδιακής”.

Για το ιστορικό μυθιστόρημα «Το κορίτσι του Αλεσάντρο» της Τίτσας Πιπίνου, που οδεύει για την 3η έκδοση, είπε: «Η Τίτσα (Πιπίνου) συμπληρώνει 25 χρόνια, από το 1994, όταν πρωτοεμφανίστηκε στο λογοτεχνικό προσκήνιο, με το μυθιστόρημα «Γυναίκα της σκιάς».

Συνολικά έχει γράψει 7 μυθιστορήματα, ένα λογοτεχνικό βιβλίο για παιδιά κι ένα δοκίμιο. Σήμερα εμφανίζεται με το ιστορικό μυθιστόρημα, «Το κορίτσι του Αλεσάντρο», από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος. Το ιστορικό μυθιστόρημα, είναι κι αυτό λογοτεχνικό είδος, στο οποίο δημιουργείται μια δομή μυθοπλασίας, μέσα σε μια οριοθετημένη ιστορική εποχή, την οποία σκιαγραφεί η δημιουργός του, μετά από διεξοδική μελέτη των γεγονότων, των τόπων και των χαρακτήρων.

Και εν προκειμένω, η ιστορική εποχή στο πλαίσιο της οποίας εξελίσσονται τα γεγονότα από τους πρωταγωνιστές της μυθοπλασίας, είναι η περίοδος της Ιταλοκρατίας στα Δωδεκάνησα, που έχει αφετηρία το 1912 και τέλος το 1943. Η Τίτσα, με επιτυχία, μεταφέρει με λεπτομέρειες και πιστότητα, το πνεύμα, τις συμπεριφορές φανταστικών και ιστορικών χαρακτήρων, αλλά και τις κοινωνικές συνθήκες της ιστορικής περιόδου που η ίδια επέλεξε.

Στο ιστορικό μυθιστόρημα, δύσκολο και επίπονο είδος, απαιτείται ο συνδυασμός φαντασίας και ιστορικής πραγματικότητας, και η δημιουργός του καλείται να συμφιλιώσει δύο αντιμαχόμενες έννοιες, τον μύθο και την ιστορία». «Αυτό είναι το ιστορικό υπόβαθρο, μέσα στο οποίο εξελίσσονται τα γεγονότα του μυθιστορήματος, που με πολλή τέχνη και ταλέντο η Τίτσα Πιπίνου περιγράφει με θαυμάσια λογοτεχνική αφήγηση.

Κέντρο της πλοκής του βιβλίου είναι η περιστροφή γύρω από τους βασικούς πρωταγωνιστές, τον πολιτικό μηχανικό, Ιταλό Αλεσάντρο Chiorando και την Ελληνίδα Άννα, τρίτο κορίτσι μιας ελληνικής οικογένειας όπου για τα ισχύοντα τότε έθιμα, δεν είχε κανένα προνόμιο, σχεδόν απροστάτευτη, με προορισμό να υπηρετεί το σπίτι και τις αδελφές της».

Αναφέρθηκε με γλαφυρότητα στη δομή του μυθιστορήματος, και τις παραμέτρους της ζωής των πρωταγωνιστών, χαρακτηρίζοντας: «…σπουδαίο το περιεχόμενο αυτού του ιστορικού μυθιστορήματος, κόσμημα της δωδεκανησιακής αλλά και της ελληνικής λογοτεχνίας», καταλήγοντας: «είμαι βέβαιος ότι θα αισθανθείτε τον παλμό και την  πλοκή του, την ομορφιά της γραφής της συγγραφέως και τη μαεστρία με την οποία συνταιριάζει την ιστορία με τη μυθοπλασία. Άξια!».

Ο Καθηγητής Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας Πανεπιστημίου Αιγαίου, Συγγραφέας και Πρόεδρος του «Διεθνούς Κέντρου Συγγραφέων και Μεταφραστών Ρόδου» Σπύρος Συρόπουλος, έκανε ένα πραγματικό «ψυχογράφημα» των χαρακτήρων του βιβλίου, όσο και της συγγραφέως Τίτσας Πιπίνου, καθώς άρχισε την ομιλία του με τις θέσεις: «Η πρώτη γνωριμία μ’ έναν άνθρωπο μας δημιουργεί μία αφετηρία, δίνει ένα στίγμα που μας ακολουθεί στην πορεία μας μαζί του». «Έτσι γίνεται και με τα βιβλία. Η πρώτη σελίδα, η πρώτη εικόνα που θα δημιουργηθεί, θα μας ακολουθεί και θα μας δώσει ένα στίγμα του τι θα ακολουθήσει».

«Η πρώτη γνωριμία μας λοιπόν με τα βιβλίο της Τίτσας είναι ένα ταξίδι. Κάθε ταξίδι έχει μέσα του μία βουβή θλίψη γι’ αυτό που αφήνεις πίσω, και μια λαχτάρα για την ακαθόριστη προσμονή του καινούργιου. Χαρακτήρισε το βιβλίο της Τίτσας Πιπίνου «…ένα ταξίδι» και «…κάθε ταξίδι έχει μέσα του μία βουβή θλίψη γι’ αυτό που αφήνει πίσω, και μια λαχτάρα για την ακαθόριστη προσμονή του καινούργιου».

Είπε χαρακτηριστικά ότι είναι: «…σαν προοίμιο αρχαίου έπους, όλες οι πληροφορίες κατακλύζουν τον αναγνώστη: το όνομα της πρωταγωνίστριας, μία πρώτη μικρή φυγή από το νησί της πάνω σε μία βάρκα, που θα την μεταφέρει σε κάτι μεγαλύτερο, πάνω σε ένα ατμόπλοιο, πάνω σε κάτι που δεν έχει βιώσει ποτέ ξανά, για να πάει σε ένα άλλο νησί που δεν έχει γνωρίσει ποτέ ξανά, στη Ρόδο».

Σαν ψυχογράφημα η παρουσίαση του Καθηγητή Πανεπιστημίου/ Συγγραφέα Σ. Συρόπουλου, καθώς αναλύει το βιβλίο της Τίτσας Πιπίνου: «Η Άννα, από το μικρό νησί. Η Άννα, ένα κορίτσι που θα γνωρίσουμε να κουβαλάει το βάρος των παραδόσεων της ελληνικής επαρχίας, το άγχος μίας εποχής ταραγμένης και θολής, και να ξεκινάει μόνη για να πάει στο άγνωστο. Μόνη. Ασυνόδευτη. Δεν φοβάται. Το θέλει. Το λαχταράει.

Ακόμη και μέσα στη σκοτεινή δίνη του πολέμου, το 17χρονο κορίτσι ονειρεύεται να αποδράσει από τη ζωή του και να φτιάξει άλλη ζωή. Υπέροχο, αισιόδοξο, δυναμικό ξεκίνημα, στολισμένο με τη δύναμη της ζωής, από αυτό το κάτι που κρύβεται στην ψυχή του ανθρώπου. Αυτό που σε όποιες δυσκολίες κι αν βιώνει, θα τον κάνει να βλέπει μπροστά και να κάνει το επόμενο βήμα».

Η κριτική παρουσίαση του βιβλίου του Καθηγητή Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας και Συγγραφέα Σ. Συρόπουλου, αποτέλεσε ένα πραγματικό ψυχογράφημα, τόσο της ηρωίδας του βιβλίου, όσο και της συγγραφέως Τίτσας Πιπίνου. Τόνισε επίσης, ότι οι σχέσεις των ανθρώπων αποτελούν κυρίαρχο μοτίβο στο βιβλίο της Τίτσας και διευκρίνισε: «Όσον αφορά τον έρωτα, αυτός είναι από μόνος του μία υπέρβαση, μία ανατροπή της ισορροπίας του αναμενόμενου».

Υπογράμμισε επίσης: «…διακρίνουμε σε αυτό το βιβλίο ένα μεγαλύτερο νόημα: Μπήκε στη θέση πολλών προσώπων. Κοιτάξαμε την εποχή, τον πόλεμο, τον έρωτα, το όνειρο, από την πλευρά πολλών ανθρώπων, ανδρών και γυναικών, μικρών και μεγάλων, ξένων και δικών μας, και κάτι κερδίσαμε. Κερδίσαμε το πολύπλευρο της αντίληψης. Το ευαίσθητο της κατανόησης του άλλου».

Η Διευθύντρια του Δ.Κ.Σ.Μ.Ρ.  Φιλόλογος Νάνσυ Τρυποσκούφη, διηύθυνε το πάνελ με επιτυχία και διάβασε αποσπάσματα από το βιβλίο της Τίτσας Πιπίνου. Με αυθόρμητη έκφραση από καρδιάς, με σύντομο αλλά μεστό λόγο, μίλησαν επίσης η Φιλόλογος Μαρία Τουλαντά-Παρισίδου, και η Μαίρη Παπαβασιλείου-Χατζηλαζάρου, τονίζοντας ότι η συγγραφέας Τίτσα Πιπίνου, «εκφράζει, ό,τι καλό έχομε μέσα μας».

Πολύ ενδιαφέρουσα πρωτοτυπία στην παρουσίαση του βιβλίου, ήταν και οι ερωτήσεις που απηύθυνε η Μεταφράστρια Γεωργία Ζακοπούλου, στη συγγραφέα Τίτσα Πιπίνου, όπως: «Πώς γεννιέται ένα μυθιστόρημα, από πού αντλείς το υλικό σου, πού και πώς παγιδεύεις τις ιδέες σου»; Η Τίτσα Πιπίνου απάντησε: «Το να γράψω ένα βιβλίο που η υπόθεσή του θα διαδραματιζόταν στα χρόνια του Μεσοπολέμου και κατόπιν του Πολέμου και της Κατοχής, ήταν κάτι που γυρόφερνα στο μυαλό μου καιρό, ίσως και χρόνια.

Στο μεταξύ έγραφα άλλα. Έχω σκεφτεί ότι ένα βιβλίο δεν γράφεται κατά τη διάρκεια της γραφής του, αλλά και πριν όσο ωριμάζει στο μυαλό ενός συγγραφέα. Το ανέβαλα λόγω της έρευνας που έπρεπε να κάνω. Ούτε μπορούσα να γράψω σε ταξίδια, όπως καμιά φορά κάνω, γιατί έπρεπε να είμαι κοντά σε βιβλιοθήκες για να ψάχνω πληροφορίες που χρειαζόμουν. Πολλά μπορείς να βρεις μόνον εκεί, καθώς αυτά τα βιβλία είναι εξαντλημένα και δεν υπάρχουν στα βιβλιοπωλεία».

Αποκάλυψε επίσης η Συγγραφέας, ότι πριν από δεκαετίες την είχε συγκλονίσει το βιβλίο του Λώρενς Ντάρελ «Θαλάσσια Αφροδίτη» όπου περιγράφει τη διαμονή του στη Ρόδο ‘45-’47, που η ίδια δεν είχε γνωρίσει, και ιδιαίτερα το σπίτι που έμενε ο διακεκριμένος Άγγλος συγγραφέας, βρίσκεται στο διπλανό οικοδομικό τετράγωνο από το σπίτι της, την συγκλόνισε και ενδιαφέρθηκε ιδιαίτερα γι’ αυτή την ιστορική περίοδο. Και συμπλήρωσε: «Υπάρχουν πράγματα θαμμένα στα πιο βαθιά στρώματα της μνήμης, στο ασυνείδητο ίσως, που με κάποια αφορμή ξεπηδούν και μεταμορφωμένα γράφονται όταν έρθει η ώρα τους.

Ένας λόγος λοιπόν για να γράψω αυτό το βιβλίο ήταν για να μιλήσω για τότε που τα γεγονότα ήταν πυκνά, μια εποχή δύσκολη στο να τη ζεις, ενδιαφέρουσα όμως στην αφήγηση». Κανένας από τους πολυπληθείς παριστάμενους, δεν έφυγε από την αίθουσα, χωρίς να συνομιλήσει πρώτα με τους έγκριτους παρουσιαστές Νίκο Νικολάου και Σπύρο Συρόπουλο, και με την καταξιωμένη συγγραφέα Τίτσα Πιπίνου.