Η δόση, της δόσης, ώ 120 δόσεις, σημαίνει o πωλών επί πιστώσει, μη χειρότερα!

Γράφει ο Γεώργιος Β. Παπαγεωργίου

Στην ιδιωτική οικονομία και στο εμπόριο  ίσχυε πάντα το ο πωλών τοις μετρητοίς και ο πωλών επί πιστώσει, με γνωστή τη φωτογραφία το τι έχαιρε ο πωλών τοις μετρητοίς, ήσυχος, άνετος, χωρίς προβλήματα με γεμάτο το χρηματοκιβώτιο και τι βάσανα, σκέψεις και συμφορές, δυσκολίες είχε ο πωλών επί πιστώσει, με ένα άδειο χρηματοκιβώτιο από χρήματα, γεμάτο όμως από άχρηστα χαρτιά, χρεώγραφα.

Έμπορος της περιόδου 1960-1995, με γνώσεις οικονομίας από τη Μέση Εμπορική της Ρόδου για το πώς οφείλεις να λειτουργείς, με γνωστές τις συνέπειες από πωλήσεις επί πιστώσει, και σε ισχύ οι αποφάσεις τότε της Νομισματικής Επιτροπής της Τραπέζης της Ελλάδος, κινήθηκα με βάση ακριβώς αυτές και είχα θετικό αποτέλεσμα στη διάρκεια των 35 χρόνων εμπορίου, με δυσκολίες.

Τότε μπορούσες να αγοράσεις εμπόρευμα από την πηγή, με διευκόλυνση πληρωμής για 6 μήνες με υπογραφή των ιστορικών τότε συναλλαγματικών - και απορώ τώρα γιατί δεν εφαρμόζονται λόγω χαρτοσήμου- και να πωλήσεις λιανικώς συνήθως κι εσύ μέχρι 6 μήνες, υπήρχε μια ισορροπία που αν την ήλεγχες τακτικά, αγορές-πωλήσεις, θα αντιμετώπιζες αμέσως και όφειλες να μειώσεις τον αριθμό των κακοπληρωτών, αλλιώς θα πήγαινες εν αγνοία σου σε πτώχευση.

Στην οικονομία, τότε και τώρα, στη δημόσια και ιδιωτική, υπήρχε ο κανόνας της πιστοληπτικής δυνατότητας, που σημαίνει ότι όποιος παίρνει δάνειο, όποιος μπαίνει στο σύστημα των 120 δόσεων, πρέπει να μπορεί και να πληρώσει με απόλυτη συνέπεια και με βάση τις οικονομικές του δυνατότητες, τότε αλλιώς το ΔΩΡΟ των 120 ΔΟΣΕΩΝ θα καταστεί ΑΔΩΡΟ, και μάλιστα με σοβαρές συνέπειες, δύσκολα αντιμετωπίσιμες στη συνέχεια.

Εκατόν είκοσι δόσεις για το εισόδημα, 120 δόσεις για τον ΕΝΦΙΑ, 120 για τον ΕΦΚΑ και τη ΔΕΗ και τη ΔΕΥΑΡ, ίσως και για οφειλόμενο δάνειο ή πιστωτικές κάρτες διερωτώμαι πώς είναι δυνατόν να ανταποκριθεί ο πολίτης στη συνέχεια, αυτός που έμαθε να χρωστάει και να μην πληρώνει, γιατί ο οφειλέτης δημιουργείται πάντα αν δεν είναι ΝΟΙΚΟΚΥΡΗΣ, και αν έμαθε να ξοδεύει περισσότερα απ’ ό,τι εισπράττει, μονίμως ασυνεπής στις υποχρεώσεις του.

Το σύστημα αυτό μάλλον βλάπτει και δεν ωφελεί, γιατί στο τέλος ΟΛΟΙ οι πολίτες κακομαθημένοι με τις ΔΟΣΕΙΣ, δεν θα πληρώνουν ως οφείλουν εγκαίρως και τοις μετρητοίς, το δε ΚΡΑΤΟΣ και ο Δημόσιος Προϋπολογισμός θα περιμένει ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ή το τέλος των 120 δόσεων, για να συνταχθεί και να είναι ειλικρινής και αναπτυξιακός.