Αντώνης Φ. Αγγελής: Για τον Λευτέρη και την Ευαγγελία

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο Αντώνης Φ. Αγγελής

Ήταν αρχές Φεβρουαρίου του 1981, όταν πήρα μετάθεση από το 6ο ΣΠ Κορίνθου στο 541 Τάγμα Εθνοφυλακής στ’ Αφάντου. Εκεί συνάντησα, γνώρισα και έγινα φίλος με τον Λευτέρη Καβαλλιέρο. Ο Λευτέρης με το χαρακτήρα του, την καλοσύνη και την ευγένεια που τον διακρίνει τράβηξε την προσοχή μου, γίναμε φίλοι. Τις ελεύθερες ώρες της θητείας μας, και αυτές ήταν πολλές, ο Λευτέρης διάβαζε ασταμάτητα, παθιασμένα, ιεραποστολικά.

Ακόμη θυμάμαι ότι ήταν από τους καλύτερους στρατιώτες στις πορείες και με τον Διοικητή που είχαμε αυτές ήταν πολλές και μακριές. Πολλά θα μπορούσα να γράψω για την κοινή μας θητεία στο στρατό, αυτά είναι μικρές, όμορφες, αξέχαστες ιστορίες, αλλά προσωπικές μας εμπειρίες και βιώματα, που πάντα θυμόμαστε όταν βρεθούμε.

Στη συνέχεια εγώ βρέθηκα στη Δημόσια Βιβλιοθήκη και ο Λευτέρης από ξενοδοχοϋπάλληλος, υλοποίησε το όνειρό του με αγώνα και περίσσευμα αγάπης, άνοιξε το βιβλιοπωλείο «Το Δέντρο», έναν πνευματικό φάρο, μια όαση γνώσης και πολιτισμού, που αγκάλιασε η πόλη μας. Μέρα με τη μέρα αυτό στέριωνε, μεγάλωνε, άπλωνε βαθιά τις ρίζες του, προόδευε.

Η Βιβλιοθήκη ξεκινούσε τότε την προσπάθεια αναβάθμισής της, βασικός της στόχος ήταν ο εμπλουτισμός της. Σ’ αυτήν την προσπάθεια «Το Δέντρο» ήταν βασικός συνεργάτης μας, γιατί είχαμε στην πόλη μας έναν σύμμαχο που από το μετερίζι του και με το έργο του στόχευε, όπου και εμείς, στη διάδοση του βιβλίου, στόχευε στο να διαβάζει ο κόσμος.

Η πόλη μας είχε ένα σύγχρονο, ενημερωμένο και απολύτως ανταγωνιστικό, ως προς τα αθηναϊκά, βιβλιοπωλείο. Να σημειωθεί ότι «Το Δέντρο» και αυτό οφείλεται στο Λευτέρη και την Ευαγγελία και την αγάπη τους για το βιβλίο, ήταν αδύνατο να το συναγωνιστούν τα μεγάλα αθηναϊκά βιβλιοπωλεία και οι εκδοτικοί οίκοι και ως προς τις τιμές, κυρίως όμως την ενημέρωση για τις νέες εκδόσεις, αλλά και στο να ζητήσει ο αναγνώστης ένα βιβλίο για κάποιο θέμα, ο Λευτέρης γνώριζε γιατί είχε διαβάσει, θα ‘λεγα παραδιαβάσει.

Θυμάμαι, όταν συμμετείχα ως εκπρόσωπος των Δημόσιων Βιβλιοθηκών σε συνέδριο, στα πλαίσια του Φεστιβάλ Βιβλίου, τα επαινετικά σχόλια μεγάλων βιβλιοπωλείων για «Το Δέντρο»: «Είστε τυχεροί στη Ρόδο πού ’χετε τον Λευτέρη».

Πόσες εκδηλώσεις, παρουσιάσεις βιβλίων, δεν φιλοξένησε ο υπέροχος χώρος του βιβλιοπωλείου; Ένας χώρος που σχεδιάστηκε για βιβλιοπωλείο, ασφαλώς με οικονομικό κόστος για τον ιδιοκτήτη, αλλά προσφέροντας στο κοινό μια μοναδική αίσθηση, μια όαση.

Πόσο ενδιαφέρον είχε η κουβέντα μας, «τι διαβάζεις Λευτέρη, τι διαβάζεις Αντώνη;» Πόσες πολύτιμες πληροφορίες, πόσα ερεθίσματα!

Ακολούθησε η συνεργασία μας για την έκδοση του βιβλίου που έγραψα μαζί με το Νίκο Νικολάου «Η Ρόδος του εικοστού αιώνα». Ο Λευτέρης και η Ευαγγελία με χαρά ανέλαβαν την έκδοσή του, το αποτέλεσμα εξαιρετικό και το βιβλίο σήμερα είναι εξαντλημένο. Η παρουσίασή του στο Δημοτικό Θέατρο και στη Στοά του Βιβλίου στην Αθήνα έγινε με δικές τους ενέργειες και πρόβαλε τη Ρόδο.

Τα τελευταία χρόνια το αναγνωστικό κοινό άλλαξε συνήθειες, το marketing έκανε κι εδώ καλά τη «δουλειά» του. Επικράτησε η απρόσωπη, η κρύα επαφή με μια οθόνη μικρή ή μεγάλη, συνήθως μικρή, μιας και βολεύει αφού «βλέπουμε» λιγότερα, τι το θέλουμε τώρα το βιβλιοπώλη, αυτό το ζιζάνιο; Κάνουμε και οικονομία.

Κάνουμε;

Σήμερα με το κλείσιμο του βιβλιοπωλείου αποχαιρετούμε το Λευτέρη και την Ευαγγελία που τόσα πρόσφεραν στην πνευματική ζωή της Ρόδου;

Νομίζω όχι. Σήμερα λέμε ένα μεγάλο ευχαριστώ στους φίλους μας, στο Λευτέρη και στην Ευαγγελία — μιας και το ξέρω καλά — ότι θα ‘ναι πάντα ενεργοί και χρήσιμοι στην πόλη μας και στα νιάτα της.

Ευχαριστούμε πολύ. Να ’στε καλά!