“Μεταναστευτικό”, οι αλήθειες που πρέπει να ειπωθούν

Του
Mηνά Ν. Χατζημιχαήλ
Αντιπροέδρου Ένωσης Ξενοδόχων Κω, Μέλους Δ.Σ. του Ξενοδοχειακού
Επιμελητηρίου Ελλάδος

 

Ζούμε στην εποχή του παραλόγου, στην "Εποχή της πολιτικής ορθότητας", όπου το αυτονόητο είναι η εξαίρεση και ο παραλογισμός είναι ο κανόνας.

Δεν υπάρχει άλλος τρόπος για να περιγράψει κανείς τη σημερινή πραγματικότητα στην Ελλάδα. Ίσως για τον μέσο Έλληνα το μεταναστευτικό να είναι κάτι απόμακρο. Εδώ όμως στο νησί της Κω, που ζούμε καθημερινά το πρόβλημα του  μεταναστευτικού στο πετσί μας, τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά.

Η σημερινή κυβέρνηση, διαφοροποιώντας κατά πολύ τη στάση της στο μεταναστευτικό από τους «εγκληματικούς» χειρισμούς των ανοικτών συνόρων της προηγούμενης κυβέρνησης, δείχνει σαφώς πιο ικανή και αποφασιστική να δώσει κάποιες λύσεις.

Η απόφαση για δομές κλειστού τύπου στα νησιά και την ενδοχώρα, ίσως λειτουργήσουν ως ένα βαθμό αποτρεπτικά, αλλά δεν θα λύσουν το πρόβλημα. Όσο υπάρχει η θέληση του γείτονα να γεμίσει την Ευρώπη με παράνομους μετανάστες, όσο υπάρχει ο πακτωλός χρημάτων που κερδίζουν οι διακινητές, όσο υπάρχουν οι αμφιβόλου προελεύσεως και αποτελεσματικότητας ΜΚΟ και όσο η χώρα μας δεν «σφραγίζει» τα σύνορά της, όσες δομές ανοιχτού ή κλειστού τύπου και να δημιουργηθούν, πάλι θα υπερχειλίσουν!

Η Κως, ο τρίτος τουριστικός προορισμός της Ελλάδος, δεν νοείται να έχει τέτοιες δομές στο έδαφός της. Ήταν ένα τεράστιο λάθος της προηγούμενης κυβέρνησης από την πρώτη στιγμή! Όπως η Γαλλία δεν θα έκανε τέτοιες εγκαταστάσεις στις Κάννες ή στη Νίκαια, όπως η Ισπανία δεν θα έκανε κάτι παρόμοιο στη Μαγιόρκα ή στη Μαρμπέγια, έτσι και η χώρα μας δεν μπορεί να έχει τέτοιες δομές σε μία από τις «ναυαρχίδες» του Ελληνικού τουρισμού, την Κω!!!   

Εγώ δεν θα ζητήσω το προφανές, δηλαδή να αποσυμφωρηθούν εντελώς τα νησιά μεταφέροντας τους μετανάστες στην ενδοχώρα.  Και δεν θα το ζητήσω γιατί εκτός από το νησί μου, αγαπώ εξίσου και τη χώρα μου, δεν θέλω λοιπόν να μεταφερθεί το πρόβλημα από το νησί μου σε όλη την Ελληνική κοινωνία και επικράτεια.

Η Ελλάδα έχει 6.000 νησιά, νησίδες και βραχονησίδες, απ’ αυτά μόνο τα 107 είναι κατοικημένα, υπάρχουν λοιπόν χιλιάδες μικρονήσια που σε κάποια απ’ αυτά θα μπορούσαν να δημιουργηθούν δομές τέτοιου τύπου όπως ακριβώς κάνει και η Αυστραλία. Μόνο αυτές οι δομές θα λειτουργούσαν αποτρεπτικά και δεν θα επιβάρυναν τις ήδη δοκιμαζόμενες τοπικές κοινωνίες.

Οι μετανάστες που συλλαμβάνονται από την Αυστραλιανή ακτοφυλακή έχουν την επιλογή, είτε να επιστρέψουν στη χώρα προέλευσής τους είτε να μεταφερθούν σε κέντρα κράτησης/φιλοξενίας που βρίσκονται σε νησιά εκτός του Αυστραλιανού εδάφους. Αυτά τα κέντρα κράτησης/φιλοξενίας βρίσκονται στο νησί Μανούς της Παπούα-Νέα Γουινέα ή στο μικρό νησάκι Ναούρου.

Επιτέλους η Ελλάδα πρέπει να φυλάξει τα σύνορά της! Αυτή τη στιγμή η χώρα βιώνει μία αναίμακτη μεν, βίαιη δε εισβολή 50 διαφορετικών εθνικοτήτων!

Αν κάποιος δικαιούται άσυλο, ας πάει στην Ελληνική Πρεσβεία ή τα προξενεία στην Τουρκία ή στη χώρα του και ας ζητήσει εκεί άσυλο, το οποίο ευχαρίστως θα του δοθεί αν το δικαιούται, γιατί θα πρέπει να διακινδυνέψει να διασχίσει το Αιγαίο πάνω σε μια βάρκα;    

Είναι ένας ακήρυχτος πόλεμος και ως τέτοιος πρέπει να αντιμετωπιστεί! Δεν θα μας βοηθήσει κανείς σύμμαχος ή εταίρος, δεν πρέπει να περιμένουμε κατανόηση από κανέναν φίλο ή εχθρό, είμαστε μόνοι μας!

Η «πολιτισμένη» Ευρώπη έχει βρει στην Ελληνική επικράτεια μία χαβούζα αποθήκευσης ψυχών, ένα καθαρτήριο και ένα προθάλαμο για ξεσκαρτάρισμα για το ποιούς θα απορροφήσει εκείνη, εάν και όποτε το θελήσει. Οι υπόλοιποι θα μείνουν εδώ!!!

Πόσο κόσμο μπορούν να χωρέσουν τα νησιά; Πόσο κόσμο μπορεί να χωρέσει η Ελλάδα;

Πόσο καιρό θα συνεχιστεί αυτή η κατάσταση, να απομακρύνονται προς την Ηπειρωτική Ελλάδα εκατό και να εισβάλουν την ίδια μέρα πεντακόσιοι;
Εδώ στα ανατολικά σύνορα της Ελλάδας, σε ένα τόπο με ιδιαίτερα σημαντική γεωπολιτική σημασία, γινόμαστε καθημερινά μάρτυρες εξοργιστικών καταστάσεων. Βάρκες να βγαίνουν στις παραλίες μας μέρα μεσημέρι, πάντα σε συνεννόηση με τις ΜΚΟ.

Τα πλοία του πολεμικού ναυτικού και του λιμενικού να έχουν μετατραπεί σε κουβαλητές παράνομων μεταναστών, αφού δεν έχουν εντολή να τους σταματήσουν αλλά απλώς να τους “διασώσουν”, οι δε άντρες της περίφημης FRONTEX όταν δεν κάνουν ηλιοθεραπεία πάνω στα σκάφη, μετατρέπονται και αυτοί σε μεταφορείς “δήθεν ναυαγισμένων” παράνομων μεταναστών!

“Ναι” λοιπόν στις κλειστές δομές, “ναι” στην γρήγορη αξιολόγηση, αλλά το μόνο αποτελεσματικό μέτρο που θα σταματήσει τις ανεξέλεγκτες ροές, είναι η αυστηρή φύλαξη συνόρων όπως κάνει κάθε σοβαρό κράτος και η δημιουργία αυτών των κλειστών δομών σε ακατοίκητα νησιά όπου θα ελέγχονται γρήγορα και είτε θα παίρνουν άσυλο είτε θα απελαύνονται άμεσα. Με κάλυψε απόλυτα η ομιλία του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά στο συνέδριο της Ν.Δ., χάρηκα που ένας πολιτικός με το κύρος του κ. Σαμαρά τόλμησε να πει δημόσια τέτοιες σκληρές (non politically correct) αλήθειες, χωρίς να φοβάται ότι θα τσαλακώσει το προφίλ του!   

Αν δεν γνωστοποιήσουμε στην παγκόσμια κοινότητα ότι από σήμερα αυτές θα είναι οι διαδικασίες για τους παράνομα εισερχόμενους μετανάστες, αυτό το χάος θα συνεχιστεί μέχρι κάποιος από τις απέναντι ακτές να υποχρεωθεί ή να θελήσει, για τους δικούς του λόγους να κλείσει την κάνουλα.

Υ.Γ. : Το άρθρο εκφράζει καθαρά προσωπικές μου απόψεις.