Αυξάνονται και... μεγεθύνονται οι λακκούβες στον δρόμο Μάσσαρι-Χαράκι! (βίντεο)

«Βομβαρδισμένο τοπίο» θυμίζει ο δρόμος που οδηγεί από τον κυκλικό κόμβο των Μασσάρων προς το Χαράκι, όπως φαίνεται και στο φωτογραφικό υλικό που δημοσιεύει σήμερα «Η Ροδιακή».

Πρόκειται για μια περιφερειακή οδό στην οποία αυξήθηκε ραγδαία η κυκλοφοριακή κίνηση μετά την πτώση της γέφυρας του Μάκκαρη στα τέλη του περασμένου Νοεμβρίου. Κι αυτό παρά το γεγονός ότι δεν περιλαμβάνεται μέσα στους επίσημους παρακαμπτήριους δρόμους τους οποίους επιτρέπεται να χρησιμοποιούν οι οδηγοί.

Ωστόσο το εσωτερικό οδικό δίκτυο της Μαλώνας και των Μασσάρων, το οποίο υποδεικνύεται να χρησιμοποιούν οι οδηγοί και από τα αντίστοιχα σήματα οδικής κυκλοφορίας που τοποθετήθηκαν, αποτελείται από εξαιρετικά στενούς δρόμους και δύο μικρά γεφυράκια.
 


Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να δυσχεραίνει σημαντικά την κυκλοφορία των οχημάτων και να προκαλείται συχνά πυκνά μποτιλιάρισμα, ιδιαίτερα όταν χρησιμοποιείται η συγκεκριμένη «αρτηρία» από βαρέως τύπου οχήματα, όπως λεωφορεία, φορτηγά κ.λπ. Ο χρόνος που απαιτείται σε μια τέτοια περίπτωση για να διασχίσουν μια απόσταση λίγων χιλιομέτρων μπορεί να ξεπερνάει ακόμη και τα 20 λεπτά.

Συνεπώς δεκάδες είναι τα αυτοκίνητα που χρησιμοποιούν καθημερινά τον παραλιακό δρόμο μέσα από την οικισμό του Χαρακίου που είναι σαφώς συντομότερος, είτε για να μπορέσουν να φτάσουν έγκαιρα στην εργασία τους και στον προορισμό τους, είτε ακόμη και για να αποφύγουν την ταλαιπωρία.
 


Οι λακκούβες και οι «κρατήρες» όμως που υπάρχουν σε τουλάχιστον 7-8 διαφορετικά σημεία από Μάσσαρι προς Χαράκι, όχι μόνο δημιουργούν αρκετές φθορές και υλικές ζημιές στα οχήματα, αλλά προκαλούν την οργή και την αγανάκτηση των οδηγών που ανά μερικά μέτρα αναγκάζονται να επιβραδύνουν. 

Δεν είναι μάλιστα λίγοι εκείνοι που υποστηρίζουν ότι θα έπρεπε να αποτελεί πρώτη προτεραιότητα των αρμόδιων υπηρεσιών η ασφαλτόστρωση του συγκεκριμένου δρόμου για να βελτιωθούν σημαντικά οι συνθήκες για την ασφαλέστερη διέλευσή  τους, καθώς πρόκειται για οδό που συνδέει ουσιαστικά την πόλη της Ρόδου με το νότιο και ανατολικό τμήμα του νησιού μας.

«Δεν είναι μόνο οι τουρίστες στους οποίους θα πρέπει να δείξουμε σεβασμό, αλλά και οι μόνιμοι κάτοικοι της περιοχής που αποτελούν σημαντικό κρίκο στην αλυσίδα της τοπικής οικονομίας τους χειμερινούς μήνες», παραπονέθηκε χαρακτηριστικά -κατά τη διάρκεια της «αυτοψίας» στο πλαίσιο του ρεπορτάζ που πραγματοποίησε χθες «Η Ροδιακή» στο σημείο- ένας αγχωμένος εκπαιδευτικός που βιαζόταν να φτάσει έγκαιρα στο σχολείο για να διδάξει!

Άγνωστο τι θα συμβεί τους καλοκαιρινούς μήνες
Ειρήσθω εν παρόδω, άγνωστο παραμένει τι θα συμβεί τους καλοκαιρινούς μήνες με την έναρξη της τουριστικής περιόδου, όταν και θα διπλασιαστεί το λιγότερο η κίνηση των οχημάτων με προορισμό τις Δημοτικές Ενότητες της Λίνδου και της Νότιας Ρόδου με τα δεκάδες ξενοδοχεία, καταλύματα και επιχειρήσεις. Για τον λόγο αυτό παραμένει έντονος ο προβληματισμός των παραγόντων του τουρισμού, οι περισσότεροι εκ των οποίων άλλωστε φέρνουν στη μνήμη τους την πολυετή «Οδύσσεια» με τη διαπλάτυνση της εθνικής οδού της Ρόδου – Λίνδου έως τα Κολύμπια.
 


Μέχρι στιγμής δεν έχουν υπάρξει επίσημες ανακοινώσεις για το ενδεχόμενο να αποκατασταθεί ο δρόμος που περνάει μέσα από τις εκβολές του Μάκκαρη με τον οποίο διασταυρώνεται στο Χαράκι, αφού άλλωστε το καλοκαίρι «στραγγίζει» ο ποταμός. Σημειώνεται ότι μόλις πρόσφατα (το απόγευμα των Θεοφανίων) υπήρξε τροχαίο ατύχημα λόγω της νεροποντής και του ελλιπούς φωτισμού. 

Επίσημη ενημέρωση δεν έχει υπάρξει ασφαλώς ούτε για την περίπτωση δημιουργίας μιας παρακαμπτήριας οδού συντομότερης, που θα διασχίζει για παράδειγμα το ποτάμι παράλληλα με τη γέφυρα που κατέρρευσε. Υπενθυμίζεται ότι μια παρόμοια λύση επελέγη και στην ανοικοδόμηση της «αερογέφυρας» Αφάντου, όταν και δημιουργήθηκε χαλικόδρομος μέσα από τις κοίτες του παρακείμενο ποταμού. 
 


Θα πρέπει να αναφερθεί πάντως ότι ιδιαίτερα για το σημείο όπου τα αυτοκίνητα διασχίζουν το ποτάμι στο Χαράκι, έχουν ληφθεί μέτρα (με τη διαρκή παρουσία security, την τοποθέτηση προειδοποιητικών πινακίδων και το κλείσιμο του δρόμου με κιγκλιδώματα όταν καθίσταται αναγκαίο) για τις περιπτώσεις που υπάρχουν ισχυρές νεροποντές και μεγάλη αύξηση του όγκου των υδάτων, ούτως ώστε να παραμείνει στη διάθεση των οδηγών η συγκεκριμένη οδική αρτηρία για περισσότερο διάστημα.

Το μόνο σίγουρο είναι εντούτοις, όπως προκύπτει και από τα παραπάνω, ότι υπάρχει σχεδόν καθολική αναγνώριση της αδυναμίας να εξυπηρετηθεί ο εξαιρετικά μεγάλος όγκος κυκλοφοριακής κίνησης μόνο μέσω της Μαλώνας και των Μασσάρων και ότι θα πρέπει να υπάρξουν σύντομα εναλλακτικές λύσεις.