ΠΡΟΠΟ με καρμπόν και γερμανικά  ραδιόφωνα

Η πιο ιερή στιγμή στην κάθε δραστηριότητα είναι εκείνη της χαλαρότητας και οργάνωσης της επόμενης κίνησης, όχι του εφησυχασμού ή της διάλυσης.

Στο ναό του εύκολου χρήματος του λαού, τα πρακτορεία ΠΡΟΠΟ, οι δίνες, συναισθηματικές και μη, εναλλάσσονταν κατά τη διάρκεια του κάθε ποδοσφαιρικού αγώνα και σίγουρα άλλαξαν πια απ’ όταν καταργήθηκαν τα δελτία με τα καρμπόν και νιώθω ευτυχισμένος που τα πρόφτασα.

Εκείνη η ιερή στιγμή πιο παλιά ήταν προ του διαδικτύου όταν ο εκφωνητής της ΕΡΑ ΣΠΟΡ ανακοίνωνε τα αποτελέσματα ημιχρόνου στο ιταλικό ή το αγγλικό πρωτάθλημα. Η απόλυτη σιγή λοιπόν, και ακουγόταν ο ήχος των πτερυγίων του κουνουπιού καθώς φλέρταρε με το φως μιας πεπαλαιωμένης λάμπας φθορίου. Και μόλις περνούσαν τα δευτερόλεπτα χάριτος ξεκινούσαν τα μπινελίκια από τους παίκτες για τα χαμένα σημεία και η απορία για το πώς έπεσαν έξω.

Εκείνη η στιγμή της διακοπής και της ανάσας έτσι όπως ακουγόταν, συνδυασμένη με μια ατμόσφαιρα γεμάτη καπνό (τώρα καταργήθηκε και το κάπνισμα εντός του χώρου. Αν είναι δυνατόν!) ήταν ό, τι χαρακτήρισε τότε το όνειρο.

Όλα πια άλλαξαν, τα χέρια δεν λερώνονται με το μελάνι του καρμπόν και δεν κάνεις τηλέφωνο στον πράκτορα για να μάθεις τα αποτελέσματα, καθώς μπορείς να κοιτάξεις απλώς την οθόνη του κινητού σου. Ούτε αυτή η στιγμή της απόλυτης σιγής μπροστά από ένα ραδιόφωνο γερμανικής κατασκευής μπορεί ν’ ανανεώσει τον χρόνο παραμονής σου στο πρακτορείο. Γιατί ο καθένας μας ζει για στιγμές, μόνο στιγμές. Καθετί ωραίο σε κάθε έκφανση της ζωής χρωματίζει συγκεκριμένες στιγμές και πάθη, κι αυτά χάθηκαν πια.

Όπως τα τρανζιστοράκια της φτήνιας μέσα στα γήπεδα κάποτε. Χάθηκαν οι πολύτιμες στιγμές μας. Μα προτιμώ τη στιγμή της ηχούς του εκφωνητή μέσα από παράσιτα το σούρουπο της Κυριακής παρά του μηνύματος της επιτυχίας του δελτίου στον υπολογιστή ή το κινητό. Ήταν ένα πλάνο κινηματογραφικό κανονικό. Ευτυχώς που η χαρά της νίκης δε χάθηκε ακόμη.

ΤΣΑΜΠΙΚΟΣ ΠΑΤΣΑΪΣ

 

ΦΩΤΟ: (mixanitouxronou.gr)