Η πρόταση για ανακήρυξη σε επίτιμο δημότη του Τ. Λαμποργκίνι

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο Χριστόδουλος Ν. Μαλιαράκης

Δικηγόρος

Πρόσφατα δημοσιεύθηκε στον τοπικό τύπο ότι το Τμήμα Δημοσίων Διεθνών Σχέσεων και Επικοινωνίας του Δήμου Ρόδου πρότεινε την ανακήρυξη σε επίτιμο δημότη Ρόδου του Δρ. Τονίνο Λαμποργκίνι, γιου του Φερούτσιο Λαμποργκίνι, ιδρυτή της ομώνυμης εταιρείας αυτοκινήτων, λόγω των προσωπικών δεσμών, που είχε με την πόλη της Ρόδου, κατά τη διάρκεια του Β’ ΠΠ.

Όπως είναι γνωστό, το να ανακηρυχθεί κάποιος/α επίτιμος δημότης ενός δήμου αποτελεί μια μεγάλη τιμητική διάκριση καθώς είναι μια από τις ύψιστες τιμές που μπορεί να αποδώσει ένας Δήμος σε πολίτη. Μάλιστα, ο Κανονισμός Απονομής Τιμητικών Διακρίσεων του Δήμου Ρόδου ορίζει ότι «Η ανακήρυξη Επίτιμου Δημότη Δήμου Ρόδου με την περγαμηνή «Πίνδαρος», γίνεται σε πρόσωπα μη δημότες του Δήμου Ρόδου, που αναγνωρισμένα και έμπρακτα προσέφεραν ή και επέδειξαν τιμή και αγάπη στη Ρόδο, συμβάλλοντας παραδειγματικά, με κάθε τρόπο, στην προβολή, στην τοπική ανάπτυξη και στην κοινωνική πρόοδο».

Καταρχάς διαπιστώνουμε ότι η πρόταση για ανακήρυξη του Δρ. Τονίνο Λαμποργκίνι ως επίτιμου δημότη δεν πληροί καν τις τυπικές προϋποθέσεις καθώς οφείλεται όχι επειδή ο ίδιος έκανε κάτι καλό ή σημαντικό για την ανάπτυξη και πρόοδο της πόλης μας, σε δική του αναγνωρισμένη και έμπρακτη τιμή και αγάπη για τη Ρόδο αλλά εξ αντανακλάσεως δηλαδή στους προσωπικούς δεσμούς του πατέρα του με το νησί μας. Επειδή δηλαδή είναι υιός του πατρός του και φέρει ένα διάσημο επώνυμο.

Ας δούμε όμως και τους προσωπικούς δεσμούς του πατρός του με τη Ρόδο. Διαβάζουμε στην ιστοσελίδα του Μουσείου Φερούτσιο Λαμποργκίνι (επομένως έγκυρη πηγή) τα εξής «Ο Ferruccio στάλθηκε στο νησί της Ρόδου, στο Αιγαίο Πέλαγος, τότε ιταλικό έδαφος, και τοποθετήθηκε στο 50ο Μεικτό Αεροδρόμιο αναφέροντας απευθείας στις Ένοπλες Δυνάμεις της Ανώτατης Διοίκησης του νησιού.

Γνωστή ως “Autocentro”, αυτή η μονάδα ήταν υπεύθυνη για τη συντήρηση και την επισκευή όλων των στρατιωτικών οχημάτων στο νησί... Αμέσως μετά ο Ferruccio γίνεται επικεφαλής του τμήματος του εργαστηρίου… Η γενναιότητα και το ταλέντο του Ferruccio στον τομέα των μηχανών τον οδηγούν στη δημοτικότητα και στην απόλυτη εμπιστοσύνη του Διοικητή, ο οποίος του δανείζει και το προσωπικό του αυτοκίνητο για να επισκευάσει τα φρένα...

Η ζωή στο νησί συνεχίζεται, χαρακτηρισμένη από την τραγωδία του πολέμου μέχρι τις 8 Σεπτεμβρίου 1943, όταν όλο το προσωπικό του “Autocentro” τρέχει μακριά από την πόλη. Αλλά ο Ferruccio δεν μπορεί να μείνει μακριά από τους κινητήρες για πολύ καιρό και επιστρέφει στη Ρόδο με πολιτικά ρούχα. Αφού έκανε μια σειρά από δουλειές, αργότερα ανοίγει ένα μικρό εργαστήριο με την άδεια των ίδιων Γερμανών που προτιμούν να εκμεταλλευτούν τις μηχανικές του ικανότητες παρά να τον φυλακίσουν… Το 1946 είναι ελεύθερος να επιστρέψει στην Ιταλία…».

Φαίνεται ότι ο Φερούτσιο Λαμποργκίνι ήταν όντως ένας προικισμένος μηχανικός ενώ μετά τις 8 Σεπτεμβρίου του 1943 όταν η Ιταλία συνθηκολόγησε και παραδόθηκε στους Συμμάχους και οι Ιταλοί του νησιού μας απεγνωσμένα προσπαθούσαν να βρουν μέσα διαφυγής για την πατρίδα τους ώστε να μην πέσουν στα χέρια των Γερμανών (χιλιάδες σφαγιάστηκαν σ’ όλη την Ελλάδα) ο Φερούτσιο έφυγε αλλά σύντομα επέστρεψε, ως πολίτης, στην κατεχόμενη πλέον από τους Γερμανούς Ρόδο οι οποίοι του έδωσαν άδεια εργασίας και «εκμεταλλεύτηκαν» τις ικανότητές του στις μηχανές.

Με το που τελείωσε ο πόλεμος γύρισε ο άνθρωπος στην πατρίδα του, δούλεψε, πρόκοψε και έχτισε μια αυτοκρατορία. Από τα παραπάνω δεν προκύπτει να έχει προσφέρει με οποιοδήποτε τρόπο υπηρεσίες στο νησί μας που να δικαιολογούν την ύψιστη τιμή στον υιό του, τουναντίον μάλιστα προσέφερε έμπρακτες και αναγνωρισμένες υπηρεσίες στον ιταλικό στρατό κατοχής του νησιού μας ενώ παραμένει μυστήριο με ποιο τρόπο οι Γερμανοί κατακτητές «εκμεταλλεύτηκαν» τα πολύτιμα προσόντα του.

Ως προς το ότι ο υποψήφιος τιμώμενος είναι επιτυχημένος επιχειρηματίας στην Ιταλία, ότι η κόρη του έχει 7.000.000 ακολούθους στο ίνσταγκραμ ή ότι πατέρας του είχε όμορφες αναμνήσεις από τη Ρόδο γιατί εδώ γνώρισε και την Ιταλίδα σύζυγο του είναι αδιάφορες.

Θεωρώ ότι η πρόταση στερείται σοβαρότητας και πριν από τέτοιες ανακοινώσεις θα πρέπει να υπάρχει περισσότερη σύνεση γιατί εντέλει ευτελίζουν το θεσμό του επίτιμου δημότη. Αυτό που φαίνεται ότι μέτρησε είναι η επιθυμία κάποιων να δώσουν έναν τιμητικό τίτλο σε έναν επώνυμο και να συνδέσουν το όνομα και τη θητεία τους με κάτι γκλάμουρους. Ελπίζω είτε η πρόταση να αποσυρθεί είτε το Δημοτικό Συμβούλιο να την απορρίψει για να σωθεί η τιμή του Δήμου μας.