Τα σκληρά και δύσκολα χρόνια: Χριστουγεννιάτικο δένδρο στη Ρόδο, τότε, το 1944, όταν ο ροδιακός λαός λιμοκτονούσε και υπέφερε
ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΚΕ 1395 ΦΟΡΕΣ
165 φωτογραφίες παρμένες από Γερμανούς
Γράφει o
Kώστας TΣΑΛΑΧΟΥΡΗΣ
Είναι ντοκουμέντο. Από τις φιλόξενες στήλες της «Ροδιακής», γράφαμε στις 29 Νοεμβρίου 2011, με τίτλο «Τουρισμού-μια άλλης εποχής-συνέχεια…» ότι «Ήταν τότε που η… λεγόμενη Αρία φυλή ήθελε να αλλάξει τον Κόσμο, επιδιώκοντας να… αποκτήσει με κάθε τρόπο, θεμιτό ή αθέμιτο, δια πυρός και σιδήρου, νέους χώρους επιρροής, για τη δημιουργία της νέας παγκόσμιας Τάξης των χιλίων χρόνων.
Και έφτασαν αυτοί οι… αναμορφωτές στα νησιά μας, για λόγους στρατηγικής, αντικαθιστώντας τους άλλους τυράννους, που επί 31 χρόνια, ανεμπόδιστα, έκαναν ό,τι ήθελαν με ένα και μόνο σκοπό, να εξιταλίσουν τον τόπο μας, τον κατασκευασμένο από ελληνικό αθάνατο γρανίτη…
Τότε, οι πάντες, μιλήσανε για Ολοκληρωτισμό, οι λαοί της Ευρώπης ένιωσαν το ναζισμό και το φασισμό, ιδεολογίες και πολιτικές, που σκοπόν είχαν τη συντριβή κάθε ελευθερίας και δημοκρατικού ιδεώδους...»,
Και δημοσιεύαμε με το παραπάνω κείμενο, οκτώ φωτογραφίες εποχής, με διάφορα στιγμιότυπα, χωρίς να γνωρίζουμε ότι με τους ναζιστές υπήρχαν και άλλοι που ήταν αναγκασμένοι να υπηρετήσουν με το ζόρι ενάντια στην ιδεολογία τους και το είναι τους…
Γνωρίζαμε ότι, τότε, αυτοί οι άλλοι Γερμανοί πολέμησαν στη Λέρο και Κω, χαπακώνοντάς τους, αλλά δεν ξέραμε περί Ρόδου και ειδικά όταν υπηρετούσαν και είχαν ως «στρατηγείο» τους-οι περισσότεροι νοσηλευτές γαρ- το γερμανικό νοσοκομείο «Θέρμαι». Οι περισσότεροι ήταν κομμουνιστές, και αριστερών ιδεών.
Πολλοί απ’ αυτούς, εγκατέλειψαν το μάταιο αυτό κόσμο, σκοτωμένοι από γερμανικά χέρια γιατί όπως γράφουμε υπηρετούσαν αυτά που πίστευαν και ιδιαίτερα τον αντιχιτλερισμό τους. Τάφοι γι’ αυτούς δεν υπάρχουν.
Αυτά τα μιάσματα δεν είχαν χώρο στο γερμανικό νεκροταφείο της Καμείρου για να ενταφιαστούν. Δεν υπάρχει κανένας τάφος. Έτσι η ροδιακή γη τους έχει πάντα κοντά της. Πού; Σε ποιο μέρος; Ίσως δεν θα το μάθουμε ποτέ. Όμως, η Ιστορία συνεχίζεται.
Τώρα που ανοίγονται όλα τα Αρχεία, μια μέρα να μας δώσουν φως!..
Ναι, στη Ρόδο έγιναν θηριωδίες, εγκλήματα πολέμου, και οι πρωταγωνιστές Γερμανοί αξιωματικοί καταδικάστηκαν ως εγκληματίες πολέμου από Ειδικό Στρατοδικείο στη Ρώμη το 1948.
Σκότωσαν εκτός από Ιταλούς που προσχώρησαν στον Μπαντόλιο, Ροδίτες στα στρατόπεδα ως αντίποινα, και Γερμανούς, δικούς τους,,,
Ένας από αυτούς τους αντιφρονούντες, ευρισκόμενος σε ένα χωριό της Ρόδου, ενώ καθάριζε το όπλο του-μυστήριο, δεν τους έδιναν όπλο, αυτόν, πώς;-είδε απέναντί του μια αφίσα του Χίτλερ… άρχισε να πυροβολεί μέχρι που την έκανε κόσκινο. Η τιμωρία του; Άμεσα, Στρατοδικείο, την ίδια μέρα, καταδίκη σε θάνατο με δύο σφαίρες στο σβέρκο!..
Τον ήρωα αυτό-βρισκόταν στην άλλη πλευρά του λόφου, ήταν αντιφασίστας-τον φιλοξενεί για πάντα η ροδ;iτικη γη και το χώμα της είναι ελαφρύ και τον ναντουρίζει πάντα με το δροσερό αεράκι της!.. Ή, τον απαλύνει με τον ωραίο ήλιο της!.. Γαίαν έχοι ελαφράν…
Από το Αρχείο Αντώνη Μαΐλλη
Ίσως, αυτοί οι αντιφρονούντες να μας άφησαν από τη φοβερή εποχή του 1944-1945 και άλλα πράγματα. Σήμερα αναφερόμαστε σε φωτογραφίες που βρίσκονται στο σκληρό δίσκο “L” των ερευνών μας.
Προέρχονται από το Αρχείο του μεγάλου συλλέκτη Αντώνη Μαΐλλη και περιλαμβάνουν δεκάδες φωτό της χρονικής εκείνης περιόδου. Ανοίγουμε μόνο ένα φάκελο, που περιλαμβάνει με τη λέξη RHODOS-Juni 1943 και πιο κάτω η Πόλη της Ρόδου (δύο καρτ ποστάλ μια με το πανόραμα της Παλαιάς Πόλεως και η άλλη την πλατεία Ρίμινι), μία φωτό με τους λόφους της πόλεως, δεκατέσσερις φωτό με την ένδειξη “PARADEN IN RODI 1944-45”.
Σ’ αυτές ο Στρατηγός Βάγκενερ επιθεωρεί τα τμήματα, στέκεται στις σκάλες του σημερινού Δημαρχείου και παρελαύνουν μπροστά του, πεζοπόρα τμήματα, άρματα μάχης, όλες άγνωστες.
Επίσης μια φωτό με τη σημαία με τον αγκυλωτό σταυρό καρφωμένη στο μέρος μπροστά στις σκάλες του Δημαρχείου. Δύο απ’ αυτές με Γερμανούς να προχωρούν στο δρόμο μπροστά από το ναό Σαν Τζιοβάννι.
Συνολικά οι φωτογραφίες του φακέλου αυτού είναι 165 από τις οποίες μόνο 11 είναι καρτ ποστάλ, ιταλικές, του Μεσοπολέμου.
Υπάρχουν δύο φωτογραφίες που έχουν τίτλο «Χριστούγεννα 1944» με στολισμένα κλαδιά λόγω της εορτής. Είναι το χριστουγεννιάτικο δένδρο. Δεν γνωρίζουμε αν το έφτιαξαν οι Γερμανοί ή ο σπιτονοικοκύρης-ά του σπιτιού που είχαν επιτάξει οι κατακτητές. Πάντως την εποχή εκείνη τα χριστουγεννιάτικα δένδρα γίνονταν από κλαδιά πεύκου από τις περισσότερες οικογένειες των μαρασιών και τα παιδιά έλεγαν τα Κάλαντα μπροστά από το στολισμένο δέντρο. Ο Θεός να το πει στόλισμα. Δεν υπήρχε τίποτε.
Επίσης στη Ρόδο την εποχή εκείνη κατέπλευσε στη Ρόδο το γερμανικό νοσοκομειακό πλοίο “Gradiska” για την παραλαβή τραυματιών από τα νησιά και την Κρήτη. Στην Κρατίσκα, πόλη της Κροατίας, στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου λειτουργούσε από τους Ουστάσι, γυναικείο στρατόπεδο συγκεντρώσεως, εφάμιλλο του Άουσβιτς.
Για την Ιστορία εκεί έγιναν θηριωδίες που δεν μπορεί να τις διανοηθεί κανείς μάλιστα δε τη νύχτα της 29ης Αυγούστου 1942, οι φύλακες έβαλαν στοιχήματα, μεταξύ τους, για το ποιος θα μπορούσε να σκοτώσει το μεγαλύτερο αριθμό κρατουμένων.
Ένας από τους φύλακες, ο Petar Brzica, περηφανεύτηκε ότι έκοψε τους λαιμούς 1.360 νεοφερμένων κρατουμένων…σταματάμε εδώ.
Οι φωτογραφίες είναι παρμένες, πάντα με Γερμανούς, από την Κατταβιά, Παστίδα, Λίνδο, Αφάντου, Πόλη της Ρόδου και Παλαιά Πόλη, Μόντε Σμιθ, Κρεμαστή, Ροδίνι, Νερά Καλλιθέας, Εκατό χουρμαδιές, λιμάνι, Μαντράκι και…και…
Ακολουθήστε τη Ροδιακή στο Google News
