Κοσμάς Σφυρίου: Αλαζονεία στην πολιτική

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο
Κοσμάς Σφυρίου

Ο ελληνικός λαός θα ψηφίσει στις 21 Μαΐου, για την ανάδειξη της νέας κυβέρνησης, της τετραετίας 2023 – 2027.

Αν δεν συγκεντρώσει κανένα κόμμα ποσοστό έγκυρων ψηφοδελτίων υψηλότερο του 45%, τότε πρέπει να συναφθεί προγραμματική συμφωνία μεταξύ κομμάτων, για να σχηματιστεί σταθερή κυβέρνηση συνεργασίας.

Αυτό έχει γίνει στις 24 χώρες, από τα 27 κράτη - μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Για το πώς μπορεί να γίνει αυτό και στη χώρα μας, έχει προβλεφθεί στο άρθρο 37 (παράγραφοι 2 και 3) του Ελληνικού Συντάγματος, για τις διερευνητικές εντολές.

Οι πρόεδροι των τριών πρώτων κομμάτων, που θα πάρουν διερευνητικές εντολές σχηματισμού κυβέρνησης, οφείλουν να σεβαστούν:
• τόσο την ετυμηγορία των Ελλήνων πολιτών, που θα ψηφίσουν στις 21 Μαΐου,
• όσο και τις παραπάνω σχετικές διατάξεις του Συντάγματος.
Θα είναι απαράδεκτη προσβολή και της λαϊκής ετυμηγορίας και του Συντάγματος, η άμεση επιστροφή της εντολής στην Πρόεδρο της Δημοκρατίας, χωρίς διάλογο με τα άλλα κόμματα, για επιδίωξη προγραμματικής συμφωνίας σχηματισμού κυβέρνησης, απ’ όποιο κόμμα κι αν διαπραχθεί, είτε από τη Ν.Δ, είτε από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Το ΠΑ.ΣΟ.Κ έχει προτείνει - από τώρα - συγκεκριμένες πολιτικές, που θα «βάλει στο τραπέζι» διαλόγου, επιδιώκοντας σύναψη προγραμματικής συμφωνίας.

Δηλαδή, ο πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ θα αξιοποιήσει τη διερευνητική εντολή.
Αν κάνουμε μια σταχυολόγηση διερευνητικών εντολών της τελευταίας 35ετίας, θα δούμε ορισμένα ενδιαφέροντα στοιχεία:

• Μετά τις εκλογές του Ιουνίου 1989, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης (τότε πρόεδρος της Ν.Δ) αξιοποίησε τη διερευνητική εντολή και συμφώνησε με τον Χαρίλαο Φλωράκη και τον Λεωνίδα Κύρκο, όχι μόνο στον σχηματισμό κυβέρνησης, αλλά και στην ανάθεση της πρωθυπουργίας σε άλλο πρόσωπο (στον Τζαννετάκη) και όχι στον πρόεδρο του πρώτου κόμματος.

• Στις εκλογές του Μαΐου 2012, ο ελληνικός λαός, στις κάλπες, αποφάσισε, να γίνει κυβέρνηση συνεργασίας, αφού έδωσε: στη Ν.Δ 18,88%, στον ΣΥ.ΡΙΖ.Α 16,78%, στο ΠΑ.ΣΟ.Κ 13,18%, στη Δημοκρατική Αριστερά 6,11 % κ.λπ. Το πρώτο και το τρίτο κόμμα έκαναν διάλογο για τον σχηματισμό κυβέρνησης, αλλά ο Φώτης Κουβέλης (πρόεδρος της ΔΗΜ.ΑΡ) αρνήθηκε να συμμετάσχει, ενώ το κόμμα του μαζί με το ΠΑ.ΣΟ.Κ συγκέντρωναν 19,29% και η Ν.Δ 18,88%, οπότε θα ορκιζόταν πρωθυπουργός προσωπικότητα κοινής αποδοχής. Έτσι οδήγησε τη χώρα σε νέες εκλογές σ’ ένα μήνα, «χρίζοντας» τον Σαμαρά πρωθυπουργό και συμφωνώντας μαζί του, να συμμετέχει η ΔΗΜ.ΑΡ στην κυβέρνησή του. (Αξίζει να σημειωθεί, ότι πρόσφατα στη Φινλανδία, τα τρία πρώτα κόμματα πήραν λίγο πάνω και λίγο κάτω από 20% και κανείς δεν διανοήθηκε να γίνουν νέες εκλογές, συνεργάστηκαν).

• Μετά τις εκλογές του Μαΐου 2012, καθώς και του Ιανουαρίου 2015, ο Αλ. Τσίπρας (ασυμβίβαστος αντμνημονιακός τότε) αρνήθηκε να αξιοποιήσει τις διερευνητικές εντολές, για σχηματισμό κυβέρνησης με «μνημονιακά κόμματα» ή έστω με τον Σταύρο Θεοδωράκη (το 2015), που δεν είχε ψηφίσει μνημόνιο.

• Και όταν έγινε και εκείνος «μνημονιακός»(αφού υπέγραψε, ψήφισε και εφάρμοσε το δικό του 3ο μνημόνιο), μετά τις εκλογές του Σεπτέμβρη 2015, έχοντας μόνο 145 βουλευτές, δεν έκανε ούτε για μια στιγμή διάλογο με Γεννηματά - Θεοχαρόπουλο (τότε πρόεδρο της Δημοκρατικής Αριστεράς), ούτε με τον Σταύρο Θεοδωράκη, για μια «προοδευτική κυβέρνηση»- όπως διακηρύσσει σήμερα, αλλά αγκάλιασε, στην εκλογική εξέδρα του, τον Π. Καμμένο (της άκρας δεξιάς πτέρυγας της Ν.Δ). Δηλαδή, δεν αξιοποίησε τη διερευνητική εντολή, κάνοντας διάλογο για προγραμματικές συγκλήσεις, όπως προβλέπουν οι σχετικές διατάξεις του Συντάγματος.

Και να λάβουμε υπ’ όψιν μας, πως οι τέσσερις πρόωρες εκλογές, δύο το 2012 και δυο το 2015, έγιναν με ενισχυμένη αναλογική, που έπαιρνε από τα άλλα κόμματα 50 (!) έδρες και τις έδινε στο πρώτο κόμμα.

Τώρα, που οι εκλογές γίνονται με απλή αναλογική είναι βαριά προσβολή και του Συντάγματος, αλλά και της απόφασης των Ελλήνων πολιτών στις κάλπες, να τους λέει (από τώρα) ο Κυριάκος Μητσοτάκης:
• Ό,τι και να αποφασίσετε με την ψήφο σας στις 21 Μαΐου, εγώ θα σας πάω σε νέες εκλογές. Και να τους ζητά:

• βγάλτε με πρώτο, για να «αρπάξω» δεκάδες έδρες από τα άλλα κόμματα, με τον δικό μου εκλογικό νόμο, ώστε να κυβερνήσω τη χώρα μόνος μου! Αλαζονεία!

Αυτά είναι αδιανόητα, για οποιαδήποτε από τις Δημοκρατίες των άλλων χωρών της Ε.Ε, της οποίας είμαστε μέλος. Αυτά γίνονται σε προβληματικές δημοκρατίες «μπανανίες». Και δυστυχώς γίνονται και στη δική μας, που διεθνώς χαρακτηρίζεται ως ατελής δημοκρατία...

Σήμερα, σε καμιά άλλη ευρωπαϊκή χώρα (ίσως, με εξαίρεση τη Βουλγαρία) δεν διαλύεται, αμέσως, η Βουλή που εκλέγει ο λαός. Υπάρχει σεβασμός στην ετυμηγορία του και με σεβασμό στο Σύνταγμα διαλέγονται τα κόμματα, αναζητούν συναινέσεις και σχηματίζουν σταθερές κυβερνήσεις συνεργασίας.