Ηλίας Καραβόλιας: Κρυφά κόστη, ωκεανοί και λίμνες

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο Ηλίας Καραβόλιας*

Στον χώρο των start ups, οι ιδέες και οι εφευρέσεις σε digital υπηρεσίες και προϊόντα αφθονούν παγκοσμίως.

Μερικές στρατηγικής κατεύθυνσης συμβουλές (όχι το κοινό mentoring and consulting) αποδεικνύονται χρήσιμες για να εξοικονομηθεί χρόνος είτε από μη παραγωγικά projects είτε από άστοχο development και προγραμματισμό με κώδικες πάνω σε SaaS) ή και apps.

Οι περισσότερες ιδέες και λογισμικά συνήθως εμπεριέχουν βασικές αρνητικές παραμέτρους που σχετίζονται με κρυφά κόστη αλλά και με την εξάρτηση διαδρομής (σύνδρομο να μην εγκαταλείπουμε αυτό στο οποίο είμαστε καλοί όταν αυτό είναι ξεπερασμένο στην αγορά).

Τέτοιες αθέατοι παράμετροι είναι:
- Αρκετό κάψιμο κεφαλαίων, δηλαδή μη προσδιορισμένο κόστος και χρόνο για να αναπτυχθεί και να μπει μια εφαρμογή στην αγορά και να πληρωθεί από καταναλωτές ή χρήστες.

- Η εμμονή των founders να μπερδεύουν εύκολα την πατέντα ή την ιδέα τους με το δυνητικό κέρδος (κυρίως γιατί δεν προσδιορίζουν με ακρίβεια πόσο, πώς και πού θα πληρωθεί τελικά η υπηρεσία ως προιόν, ως εμπόρευμα

- Απευθύνονται συχνά σε αυτό που με οικονομικούς όρους καλείται “non structured markets”: παρουσιάζουν στα πλάνα τους παγκόσμιες τάσεις με δις δολάρια που ανεβάζουν τις προσδοκίες επενδυτών για το project. Τελικά όμως αυτό σημαίνει ότι χάνονται στον ωκεανό ενώ πρέπει να βρουν αγορές-λίμνες: συγκριμένες πληθυσμιακές ομάδες ή συγκεκριμένες εταιρείες ως αγοραστές/χρήστες.

- Εύκολα μπερδεύουν το “patent and licensing market” με την αληθινή αγορά. Και αυτό συμβαίνει διότι δεν έχουν penetration analysis (μελέτες ομαλής διείσδυσης) σε περιορισμένη αγορά όπου τα κόστη και τα οφέλη είναι περισσότερο μετρήσιμα.

Χρειαζόμαστε λοιπόν προσδιορισμένους «δείκτες καψίματος» (burn capital ratios): το χρονοχρηματικό κλάσμα ουσιαστικά που δείχνει αν ξέρουν οι founders ποσά λεφτά και πότε θα καούν για να ωριμάσει το προϊόν μέσα στην αγορά (και όχι απλά για να μπει σε δίκτυα που θα το πουλάνε).

Αυτά τα μη προσδοκώμενα κόστη δεν είναι απλά κόστη έρευνας και ανάπτυξης ή ωρίμανσης μιας digital εφαρμογής. Αλλά είναι συνήθως και έξοδα λανσαρίσματος και τοποθέτησης της ιδέας μέσα στο διαδίκτυο αλλά και έξω από αυτό (τα non expected marketing costs λόγω του digital illusion: η ψευδαίσθηση να θεωρούμε ότι θα ρέει εύκολα η εφαρμογή έτσι μόνη της σε δίκτυα που στο φαντασιακό μας τα μετασχηματίζουμε απλουστευτικά σε «αγορές»…

* Strategic Advisor στην TechIns.