«Γριές που μαζεύουν την τσουκνίδα» – Σήμερα στο Θέατρο Μεσαιωνικής Τάφρου

Rodiaki NewsRoom

Σήμερα, Τρίτη 9 Σεπτεμβρίου, το Θέατρο Μεσαιωνικής Τάφρου γεμίζει μνήμες, ψιθύρους και τη δύναμη της παράδοσης.

Στη σκιά της ιστορίας και μέσα από τις μυστικές διαδρομές της μνήμης, οι «Γριές που μαζεύουν την τσουκνίδα» του Κωνσταντίνου Ντέλλα επιστρέφουν δυναμικά για να ψιθυρίσουν στο σήμερα τα άγραφα μυστικά της γυναικείας αντοχής και σοφίας.

Η sold-out παράσταση που ξεκίνησε από την Πειραματική Σκηνή του Θεσσαλικού Θεάτρου, ταξίδεψε σε όλη την Ελλάδα και γοήτευσε κοινό και κριτικούς, παρουσιάζεται απόψε για μία και μοναδική βραδιά στο Θέατρο Μεσαιωνικής Τάφρου.

Με εκφραστικά εργαλεία το σώμα, τον λόγο και τη μάσκα, τρεις νεαροί ηθοποιοί μεταμορφώνονται σε γηραιές γυναίκες της Θεσσαλίας και ανακαλούν μνήμες, ξόρκια, ιστορίες και τραγούδια· ιστορίες όπου η μαγειρική συναντά τη μαγεία, το καθημερινό το ιερό, και η οικιακή σιωπή αναδύεται σε κρυφό κώδικα δύναμης.

Ανάμεσα σε βότανα, ζυμάρια, μυστικά ξεματιάσματα και αρχαίους μύθους, η σκηνή γίνεται πεδίο μύησης και μνήμης – ένας ζωντανός θρύλος που πάλλεται με την ενέργεια των προγόνων.

Η παράσταση του Κωνσταντίνου Ντέλλα δεν είναι απλώς μια θεατρική αφήγηση· είναι μια εμπειρία που φέρνει στο φως τη μυστική γυναικεία ιστορία της Θεσσαλίας και ταυτόχρονα φωτίζει διαχρονικά ερωτήματα γύρω από τη δύναμη, την επιβίωση και την ταυτότητα.

Το κοινό καλείται να γίνει μάρτυρας μιας τελετουργίας όπου το προσωπικό συναντά το συλλογικό, κι όπου οι φωνές των γιαγιάδων —αληθινές και συμβολικές— αντηχούν μέσα από τα σώματα τριών νεαρών ηθοποιών. Σαν να κατεβαίνει το φεγγάρι στη σκηνή, οι «Γριές» μετατρέπουν τη θεατρική πράξη σε μυστική σύναξη, σε χορό μνήμης και θραυσμάτων παράδοσης.

Η κριτική ήδη μίλησε για μια «αναβίωση της μνήμης» και για ένα θέατρο με «ρίζες και καταγωγή». Στις ερμηνείες των ηθοποιών, η σωματικότητα συναντά τη βαθιά ποιητικότητα του κειμένου, δημιουργώντας μια εμπειρία που υπερβαίνει το θεατρικό γεγονός και γίνεται εξομολόγηση, τραγούδι και επίκληση μαζί.

Δεν είναι τυχαίο ότι η παράσταση γνώρισε αλλεπάλληλα sold out, συγκινώντας θεατές κάθε ηλικίας. Στην εποχή της βιασύνης και της λήθης, οι «Γριές που μαζεύουν την τσουκνίδα» θυμίζουν πως κάτω από την καθημερινή σκόνη της ζωής επιμένουν να ανθίζουν οι αρχαίες ιστορίες, οι ψίθυροι της κουζίνας, τα μυστικά του κάμπου, η γυναικεία φωνή που πάντα βρίσκει τρόπο να μιλήσει.

Στ. Π.