Δημήτρης Προκοπίου: Ποιότητα υπηρεσιών σε μαρίνες στην Ελλάδα

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο Δημήτρης Προκοπίου

Η παροχή και η ποιότητα των υπηρεσιών στις μαρίνες της Ελλάδας αποτελούν κρίσιμο παράγοντα για την ανάπτυξη του θαλάσσιου τουρισμού και την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της χώρας στην Ανατολική Μεσόγειο. Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται σαφής βελτίωση στις υποδομές και στις παρεχόμενες υπηρεσίες, ωστόσο εξακολουθούν να υφίστανται προκλήσεις που σχετίζονται με την ομοιομορφία ποιότητας, την ψηφιοποίηση και τη διαχείριση της αυξημένης ζήτησης κατά την τουριστική περίοδο αιχμής.

Οι βασικές υπηρεσίες (core services) που προσφέρονται από τις ελληνικές μαρίνες σε θαλαμηγούς και ιστιοπλοϊκά περιλαμβάνουν την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος και νερού, αγκυροβόλια και προβλήτες, χώρους υγιεινής (WC και ντουζιέρες), καύσιμα και, σε αρκετές περιπτώσεις, υπηρεσίες καθαρισμού σκαφών. Αν και οι περισσότερες οργανωμένες μαρίνες διαθέτουν τις παραπάνω υποδομές, η αξιοπιστία και η επάρκεια δεν είναι πάντα σταθερές, ιδιαίτερα σε μικρότερες ή παλαιότερες εγκαταστάσεις. Η παροχή καυσίμων συναντάται κυρίως σε μεγάλες μαρίνες ή μέσω κινητών μονάδων ανεφοδιασμού, ενώ η ποιότητα των προβλητών και των αγκυροβολίων ποικίλλει.

Επίσης, οι μαρίνες διαθέτουν υπηρεσίες εστίασης, σούπερ μάρκετ και ειδών ναυτιλίας και σκαφών γενικότερα.

Στον τομέα της τεχνικής υποστήριξης και συντήρησης, οι μεγάλες και οργανωμένες μαρίνες προσφέρουν ολοκληρωμένες υπηρεσίες επισκευής, συντήρησης, ανέλκυσης–καθέλκυσης και καταδυτικών εργασιών. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν η Olympic Marine στο Λαύριο, η Μαρίνα Γουβιών στην Κέρκυρα και η Μαρίνα Φλοίσβου, οι οποίες διαθέτουν σύγχρονες εγκαταστάσεις και εξειδικευμένο προσωπικό. Αντίθετα, μικρότερες μαρίνες βασίζονται συχνά σε τοπικά συνεργεία, γεγονός που μπορεί να επηρεάσει τον χρόνο και την ποιότητα εξυπηρέτησης.

Οι υποστηρικτικές υπηρεσίες διαφοροποιούνται ανάλογα με το μέγεθος και το επίπεδο οργάνωσης της κάθε μαρίνας. Χώροι στάθμευσης, σύνδεση Wi-Fi, εστιατόρια και καταστήματα, ναυλομεσιτικά γραφεία και υπηρεσίες check-in / check-out δεν είναι παντού δεδομένες ή πλήρως ψηφιοποιημένες. Στις πιο ανεπτυγμένες και ιδιωτικές μαρίνες, όπως ο Φλοίσβος, η Λευκάδα και η Ρόδος, παρατηρείται μια πιο ολοκληρωμένη προσέγγιση, που προσεγγίζει το πρότυπο ενός luxury marina resort.

Σύμφωνα με κριτικές των ετών 2024–2025 σε πλατφόρμες όπως το Tripadvisor και το Navily, η συνολική ικανοποίηση των χρηστών είναι υψηλή, με μέσο όρο άνω των τεσσάρων αστέρων. Το κόστος διανυκτέρευσης για σκάφος 12 μέτρων κατά την περίοδο αιχμής διαμορφώνεται συνήθως κάτω από τα 100 ευρώ, γεγονός που διατηρεί την Ελλάδα ανταγωνιστική σε σχέση με άλλους μεσογειακούς προορισμούς. Οι χρήστες επισημαίνουν θετικά τη φιλοξενία και την προσωποκεντρική εξυπηρέτηση, αν και αναφέρονται περιστασιακές επιπλέον χρεώσεις για υπηρεσίες όπως το ντους ή η παροχή ηλεκτρικού ρεύματος.

Πολλές μαρίνες βρίσκονται σε γενικότερη εικόνα αναβάθμισης που παρατηρείται μέσω ιδιωτικοποιήσεων και συμπράξεων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Παράλληλα, όμως, εντοπίζονται αδυναμίες όπως η έλλειψη εξειδικευμένου και επαρκώς εκπαιδευμένου προσωπικού σε μικρότερες μονάδες, οι καθυστερήσεις στην υιοθέτηση ψηφιακών εργαλείων (online κρατήσεις, ηλεκτρονικές πληρωμές, διαχείριση θέσεων) και η υπερπληρότητα κατά τους μήνες Ιούλιο και Αύγουστο, που επηρεάζει τη διαθεσιμότητα και την ποιότητα εξυπηρέτησης.

Η Ελλάδα διαθέτει όλες τις προϋποθέσεις για να καταστεί ηγέτιδα δύναμη στον τομέα του yachting και των υπηρεσιών μαρινών στην Ανατολική Μεσόγειο. Ωστόσο, αντιμετωπίζει έντονο ανταγωνισμό από χώρες όπως η Τουρκία, όπου το κόστος παροχής υπηρεσιών είναι χαμηλότερο και οι έλεγχοι στα τουρκικά σκάφη είναι ελλείπεις. Για την περαιτέρω ενίσχυση του κλάδου απαιτείται εθνικός στρατηγικός σχεδιασμός που θα περιλαμβάνει επενδύσεις σε σύγχρονες υποδομές και εξοπλισμό, καθιέρωση ενιαίων προτύπων ποιότητας και πιστοποίησης, ενίσχυση της εκπαίδευσης και επαγγελματοποίησης του ανθρώπινου δυναμικού, καθώς και επιτάχυνση της ψηφιοποίησης.

Σημασία πρέπει να δοθεί στην πράσινη μετάβαση και στην προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος, μέσω της ανάπτυξης «πράσινων μαρινών» με αξιοποίηση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, σύγχρονα συστήματα διαχείρισης αποβλήτων και βιώσιμες πρακτικές λειτουργίας. Η δημιουργία ολοκληρωμένων marina resorts, που θα συνδυάζουν λιμενικές εγκαταστάσεις με ξενοδοχειακές και τουριστικές υποδομές, μπορεί να αποτελέσει μοχλό περαιτέρω ανάπτυξης. Βέβαια, υπάρχουν μαρίνες που βρίσκονται εντός οικισμών, όπως η Πάρος και η Αίγινα, όπου οι τουρίστες μπορούν να βρουν ό,τι θέλουν εντός της πόλης.

Η βελτίωση της ποιότητας και της ανταγωνιστικότητας των ελληνικών μαρινών δεν αποτελεί μόνο ζήτημα επενδύσεων, αλλά και στρατηγικής οργάνωσης, καινοτομίας και θεσμικής θωράκισης του κλάδου, ώστε η χώρα να διασφαλίσει ισχυρή και βιώσιμη παρουσία στον διεθνή χάρτη του θαλάσσιου τουρισμού. Και το ελληνικό κράτος πρέπει να προστατέψει τον κλάδο από τον αθέμιτο ανταγωνισμό από άλλες γειτονικές χώρες.