Ηλίας Καραβολιας: "Ζωντανοί στην λήθη, νεκροί στη μνήμη"

Ηλίας Καραβολιας: "Ζωντανοί στην λήθη, νεκροί στη μνήμη"

Ηλίας Καραβολιας: "Ζωντανοί στην λήθη, νεκροί στη μνήμη"

Rodiaki NewsRoom

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΚΕ 63 ΦΟΡΕΣ

Γράφει ο Ηλίας Καραβόλιας

Γιατί άραγε να θέλεις να υποστηρίξεις ότι «δεν υπήρξαν νεκροί στο Πολυτεχνείο» όταν δηλώνεις υπέρ της δημοκρατίας, ως κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του λαού, μισό αιώνα μετά την δικτατορία ; Ακούστε : η μισή Ελλάδα (άνω των 50 κυρίως) πιστεύει και λέει - με πρόσχημα ότι «η γενιά του Πολυτεχνείου» χώθηκε παντού στην πολιτική και στις δουλειές - ότι «η χούντα δεν πείραξε κανέναν χωρίς λόγο» αλλά και ότι δεν υπήρχαν νεκροί.

Και φυσικά υπάρχουν πάρα πολλοί σαν τον Άδωνη που λένε μόνιμα ότι «στο Πολυτεχνείο δεν σκοτώθηκε κανείς».Αυτό που συμβαίνει είναι ότι πίσω από τα λόγια τους κρύβεται μια επιθυμία : ένας λόγος ιδεολογικός, δήθεν για να αμφισβητηθεί το Πολυτεχνείο, αλλά στην πραγματικότητα για να αναδυθεί το γεγονός ότι ζουν ανάμεσά μας πολλοί οπαδοί και πολλοί νοσταλγοί του στρατιωτικού παρελθόντος.Και ίσως να το αποδέχονταν ξανά, αφού οι «χαραμοφάηδες πολιτικοί κλέβουν» και αφού δεν υπάρχει «ούτε δημοκρατία ούτε δικαιοσύνη», οπότε αναρωτιέσαι αν είχε δίκιο ο γονιός και ο παππούς με το … «πού σαι ρε Παπαδόπουλε»!

Είμαστε ως λαός εύκολοι στο να μπαίνουμε σε ένα ιστορικό συμβάν ως «απογοητευμένοι» από τα τωρινά παίγνια ηγεμονίας και κυριαρχίας μεταξύ πολιτικής, εξουσίας, κοινωνίας, αλλά και θεσμών.Μισός αιώνας όμως δεν είναι πολύς καιρός : η χούντα δεν είναι μακρινή ανάμνηση για όσους σήμερα την θυμούνται ως έφηβοι ή ενήλικες τότε.Το δίπολο ισχυρός — ανίσχυρος μπορεί να μας εγκατέλειψε στα κατάστιχα της σημερινής επικοινωνιακής παγκοσμιοποίησης, αλλά τα «στρατιωτικά πραξικοπήματα» άλλαξαν όψη και εμφάνιση.Ας είμαστε προσεκτικοί : ο στρατιωτικός εθνικισμός πηγάζει και έξω από το κάθε έθνος, δυστυχώς. Και η νοσταλγία για καραβανάδες που φυλάνε Θερμοπύλες είναι φασισμός - είναι «εθνικιστικός μιλιταρισμός». Είναι η ανεστραμμένη εκδοχή της άσκησης φιλελεύθερης πολιτικής σε μια υποτίθεται φιλελεύθερη χώρα.Η επίκληση της ασφάλειας και της ελευθερίας είναι το κρυφό σημαίνον που ξεγελά και ενθουσιάζει ώστε επιτέλους να έχουμε «κράτος» για να ανακόψει όλους τους εχθρούς (Τούρκους, ισλαμιστές, μετανάστες, κομμουνιστές) Ο Άδωνης - με απλά λόγια - αθωώνει την χούντα όπως αθώωσε τον «καλό» Τραμπ απέναντι στον «κακό» Μαδόυρο, όπως αθωώνει την στρατιωτική και αστυνομική βία των ισραηλινών στη Γάζα, ή την γαλλική στις διαδηλώσεις σε Παρίσι και Μασσαλία.Φυσικά, με στόχο απώτερο την εδραίωση κοινωνικής πίστης στον μιλιταρισμό.Και είναι αυτή η καρικατούρα, σαν τον Άδωνη, η τραγική φιγούρα του μισαλλόδοξου λαϊκιστή, που καλλιεργεί χωρίς κόπο, σε κάθε δυτική σχεδόν χώρα, το νέο καθεστώς της βιοπολιτικής πρόληψης.

Ένα νέο διοικητικό ύφος και ήθος, καλά βγαλμένο από εκείνη την καθαρά σημειωτική παραγωγή του «πραξικοπηματικού υποδείγματος» έκτακτης ανάγκης, αυτό που ανά πάσα ώρα και στιγμή μπορεί να εγκατασταθεί στις κοινωνίες.Αυτό το υπερπατριωτικό branding που κάνει και ο Τραμπ και το μιμούνται οι δεξιές ανά τον πλανήτη καρικατούρες του( ας μην λέμε ακροδεξιες : δεξιές είναι).Αυτό είναι που ενισχύει πολλές μάζες αγανακτισμένων και ψάχνουν ως «λύση» την αγκύρωσή τους σε μια δομή ισχύος, σε ένα μοτίβο ζωής που τους απαλλάσσει από τον «φόβο μπροστά στην ελευθερία», όπως έλεγε ο μεγάλος διανοητής Έριχ Φρομμ.

Δεν κινδυνεύουμε εύκολα από στρατιωτικά πραξικοπήματα σήμερα : το κάνουν αυτό οι οθόνες με στρατό δικό τους όλα τα αλγοριθμικά προσομοιωμένα data των επιλογών μας αλλά και τα fake news.Η «χούντα» σήμερα, σε κάθε χώρα του πλανήτη, δεν χρειάζεται διατάγματα κατάργησης του κοινοβουλευτισμού και της ελεύθερης έκφρασης : η δυνατότητα «να επιλέγεις πώς να υπακούς» είναι ο νέος «στρατιωτικός» τρόπος επιβολής και καθυπόταξης.Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι τα όπλα δεν μπορούν να ξανακατεβούν στους δρόμους — το κάνει ήδη ο Τραμπ στις ΗΠΑ και το αποδέχονται οι πολίτες σχεδόν αδιαμαρτύρητα. Ας μην ξεχνάμε λοιπόν τα αληθινά πραξικοπήματα, τους αληθινούς νεκρούς.


ΥΓ Στο βιβλίο του Δημήτρη Βερώνη «Θάνατοι στη Χούντα» (εκδ Τοπος 2024) για πρώτη φορά παρουσιάζονται λεπτομερώς όλες οι περιπτώσεις των θανάτων που συνδέθηκαν με το καθεστώς. Θάνατοι λόγω αντιδικτατορικής δράσης, "αυτοκτονίες", "ατυχήματα", "ασθένειες", "εξαφανίσεις". Θάνατοι συνεπεία κακουχιών από τις εξορίες και πολυάριθμες ακόμα φημολογούμενες περιπτώσεις ανώνυμων και επώνυμων προσώπων παρουσιάζονται αναλυτικά σε αυτή την πολυετή, προσωποκεντρική έρευνα.

Αφορά 247 κατονομασμένες περιπτώσεις θανάτων για τους οποίους ευθυνόταν ή κατηγορήθηκε το καθεστώς και οι κύκλοι του. Πάνω από 250 συνεντεύξεις οικείων προσώπων, 290 φωτογραφίες, άγνωστα ή δημοσιευμένα αρχεία και μαρτυρίες αποτυπώνουν για πρώτη φορά τις ιστορίες των θυμάτων της χούντας, συνολικά και εξατομικευμένα….

Διαβάστε ακόμη

Αντώνης Καμπουράκης για την 53η επέτειο του Πολυτεχνείου: «Η Δημοκρατία χρειάζεται νέους ανθρώπους που δεν φοβούνται να διεκδικήσουν και να ονειρευτούν»

Δράσεις ευαισθητοποίησης για την εξάλειψης της βίας κατά των γυναικών

Ομαδικός βιασμός Ελένης Τοπαλούδη: Ο εισαγγελέας απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης των κατηγορουμένων

Οριστικός ανάδοχος για τη βελτίωση βατότητας των δρόμων

Γ. Νικητιάδης: «Το αίτημα του Πολυτεχνείου για ελευθερία, δημοκρατία και αξιοπρέπεια παραμένει ζωντανό»

Αντώνης Γιαννικουρής, Γεν. Γραμματεας ΤΕΕ: Η γενιά του Πολυτεχνείου που δε σιώπησε. Η γενιά που νίκησε!»

500.000 ευρώ για την αποκατάσταση των ζημιών στο παραλιακό μέτωπο της Τήλου

Βλάβη στον καταπέλτη πλοίου-Με ασφάλεια στην Κάλυμνο οι 57 επιβάτες