H αυθεντική μαρτυρία σε γεγονότα της πολιτικής μας ζωής
ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΚΕ 902 ΦΟΡΕΣ
Από τον Μάνο Κόκκινο
Είναι η ίδια μοίρα που μου επεφύλαξε και την τραυματική εμπειρία να δώσω τον όρκο του Δημάρχου σε κρεβάτι του Νοσοκομείου κάτω από τους νωπούς ακόμη πόλλους αλλά και την αγωνία για την εξέλιξη της υγείας μου.
Η φωτογραφία που φιλοξενεί το σχετικό δημοσίευμα, πιστοποιεί τη δραματικότητα εκείνων των ημερών που συγκλόνισε την τοπική κοινωνία.
Το ρεπορτάζ της έγκριτης εφημερίδας σας της Τρίτης 2 Σεπτεμβρίου 2014 στη στήλη “Ιστορικά” και με τίτλο “Παρασκήνιο και ίντριγκες στις Δημοτικές Εκλογές” που φιλοξενεί άρθρο του φίλου δημοσιογράφου Γιώργο Ζαχαριάδη, μου δίνει την αφορμή για παρέμβαση στο παραπάνω δημοσίευμά σας, όχι γιατί θέλω να αμφισβητήσω την εγκυρότητα της δημοσιογραφικής πένας και μνήμης του αρθρογράφου, αλλά για να φωτίσω περισσότερο τα γεγονότα των ημερών εκείνων με την απαραίτητη ακρίβεια και εγκυρότητα που μόνο η αυθεντική μαρτυρία των πρωταγωνιστών μπορεί να εξασφαλίσει.
Αναμφισβήτητα ο Γιώργος Ζαχαριάδης την εποχή αυτή βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της τοπικής δημοσιογραφίας και ζει από κοντά τα τοπικά γεγονότα. Ομως η ιστορική αναδρομή που επιχειρεί είναι ανθρώπινο να προέρχεται σε πολλά σημεία από πηγές, την αξιοπιστία των οποίων δεν μπορεί κανείς να εγγυηθεί.
Δεν αμφισβητώ ούτε την πρόθεση του αρθρογράφου να αναδείξει πολιτικά γεγονότα εκείνης της εποχής με το μάτι και την εμπειρία της δικής του τότε ενεργούς δημοσιογραφικής ιδιότητας, ούτε να επιβεβαιώσω γεγονότα τα οποία αγνοώ ή για τα οποία δεν έχει υπεύθυνη πληροφόρηση.
Ομως αποτελεί χρέος μου από σεβασμό στην ιστορική αλήθεια να επιχειρήσω κάποιες διευκρινίσεις και διορθώσεις για καλύτερη αξιολόγηση των γεγονότων αυτών από τους αναλυτές και τους μελετητές του μέλλοντος.
Γράφει ο αρθρογράφος σας ότι βρέθηκα στη Ρόδο επειδή με αντικατέστησε η τότε Κυβέρνηση της Ν. Δημοκρατίας από τη θέση του Περιφερειάρχη Ιονίων Νήσων.
Επειδή η διατύπωση της παραγράφου αυτής δίδει την εντύπωση ότι η πρωτοβουλία της αντικατάστασής μου ανήκει στην τότε Κυβέρνηση, σημειώνω ότι πριν ακόμη το κυβερνητικό εκείνη δικομματικό και ετερόκλητο έκτρωμα του γνωστού τότε βρώμικου 1989 αποφασίσει την τυχόν αντικατάστασή μου, είχα την ευθιξία και το πολιτικό ανάστημα να υποβάλλω πρώτος εγώ την παραίτησή μου στον τότε υπουργό Εσωτερικών της Κυβέρνησης Τζανετάκη, Νίκο Κωνσταντόπουλο, με το κείμενο που σας παραθέτω για την αυθεντικότητα της μαρτυρίας μου, παρά μάλιστα την εν συνεχεία παράκληση του υπουργού να παραμείνω στη θέση μου, ικανοποιώντας αίτημα τοπικών φορέων της Κέρκυρας που ζητούσαν την παραμονή μου στη θέση του Περιφερειάρχη Ιονίων Νήσων και στην οποία παραίτηση επέμεινα μέχρι την αποδοχή της.
Θα μου επιτρέψει στη συνέχεια ο φίλος αρθρογράφος να αμφισβητήσω τα όσα εν συνεχεία εκθέτει ως προοίμιο και ως δήθεν παρασκήνιο για την επιλογή της υποψηφιότητάς μου.
Η υποψηφιότητά μου στις Δημοτικές Εκλογές του Οκτωβρίου 1990 δεν απετέλεσε κεραυνό εν αιθρία, ούτε προέκυψε μέσα από ζυμώσεις και παρασκήνια.
Η επιλογή μου ως υποψηφίου Δημάρχου για τις Δημοτικές Εκλογές του Οκτωβρίου 1990 στη Ρόδο και η εν συνεχεία εκλογή μου δεν έχει σχέση με παρασκήνιο και ίντριγκες, όπως αναφέρει το δημοσίευμα ούτε γεννήθηκε εντελώς έκτακτα η τυχαία, αλλά αποτελούσε καθαρή κομματική επιλογή του τοπικού ΠΑΣΟΚ και του Εκτελεστικού Γραφείου, αφού στη συγκεκριμένη εκλογική συγκυρία ήμουν εν δυνάμει υποψήφιος Δήμαρχος ύστερα από όσα είχαν προηγηθεί κατά τις Δημοτικές Εκλογές του Οκτωβρίου 1986, κατά τις οποίες είχε ήδη ξεκινήσει η αντίστροφη μέτρηση για την υποψηφιότητα του κ. Σάββα Καραγιάννη.
Με τα παραπάνω δεδομένα είναι επόμενο ο τίτλος του δημοσιεύματος να αδικεί πολύ την πραγματικότητα, αφού δημιουργεί την εντύπωση ότι η επιλογή και η ιστορική εκείνη εκλογή πέρασε μέσα από παρασκήνιο και ίντριγκες.
Και αδικεί και την επιλογή αλλά και μια εκλογή δύσκολη και ιστορική, αφού οδήγησε ύστερα από σκληρή μάχη στη νίκη των δημοκρατικών δυνάμεων μέσα σε μια Μητσοτακική κρατούμενη τότε Ελλάδα και άνοιξε το δρόμο για μια νέα περίοδο στην Τοπική μας Αυτοδιοίκηση, για να υλοποιήσει το θεσμικό οπλοστάσιο της 10ετίας του 1980 σε αυτοτέλεια και αυτοδυναμία και σε τοπική και περιφερειακή ανάπτυξη.
Από τότε η υποψηφιότητα του κ. Καραγιάννη για λόγους που δεν γνωρίζω ούτε και με αφορούν είχε ήδη αρχίσει να αμφισβητείται έντονα στο τοπικό ΠΑΣΟΚ, γεγονός που οδήγησε την τότε Νομαρχιακή Επιτροπή σε διαδικασία επιλογής υποψηφίου Δημάρχου σε όλες τις κλαδικές και τοπικές οργανώσεις του Κινήματος, τα αποτελέσματα της οποίας καταγράφονται στο φύλο της 14-02-1986 της εφημερίδας “ΠΡΟΟΔΟΣ”.
Ο αγαπητός Γιώργος, σαν τότε διευθυντικό στέλεχος της σύνταξης της επίσης έγκριτης εφημερίδας “ΠΡΟΟΔΟΣ”, που στήριζε πάντα τη Δημοκρατική παράταξη, θα θυμάται τα αποτελέσματα εκείνων των εσωκομματικών εκλογών, όπως τα δημοσίευσε η εφημερίδα της 12-02-1986 και 14-02-1986, φωτοτυπία της οποίας επισυνάπτω για ενημέρωση του αναγνωστικού σας κοινού και της σημερινής νεολαίας μας που δεν έζησαν εκείνα τα κρίσιμα χρόνια της έντονης μεταπολιτευτικής εποχής.
Οικογενειακοί λόγοι λόγω της φοίτησης του γιού μου Μιχάλη στην τελευταία τάξη του Λυκείου και της προετοιμασίας του για τις πανελλήνιες εξετάσεις, καθώς και εν εξελίξει σοβαρές δραστηριότητές μου στην αναπτυξιακή πορεία της Κέρκυρας και των Ιονίων Νήσων, με οδήγησαν στην απόφαση να αρνηθώ εκείνη την επιλογή, παρά τις επίμονες προσπάθειες και ειδικά την προς τούτο επίσκεψη στην Κέρκυρα του τότε υπουργού Εσωτερικών αειμνήστου σήμερα Μένιου Κουτσόγιωργα και της επίσης αείμνηστης σήμερα και τότε Νομάρχη Δωδ/σου Τζένης Καραβέλλη.
Καθοριστικό όμως παράγοντα στην παραπάνω άρνησή μου υπήρξε ο σεβασμός μου σε έναν εν ενεργεία Δήμαρχο με το γνωστό έργο του, ο οποίος εδικαιούτο μια δεύτερη τετραετία για να το ολοκληρώσει, δεοντολογία που δεν ακολούθησαν επόμενοι μνηστήρες του Δημαρχιακού θώκου.
Κλείνοντας θέλω να ευχαριστήσω θερμά για τη φιλοξενία, έτοιμος πάντα να αποκαθιστώ την αυθεντική αλήθεια σε κάθε άλλη τυχόν μελλοντική πρόκληση.
Του ΜΑΝΟΥ Δ. ΚΟΚΚΙΝΟΥ
Ακολουθήστε τη Ροδιακή στο Google News
