Αδελφοί Δρακίδη: Οι εθνικοί ευεργέτες της Ρόδου που δεν ήθελαν να μαθαίνει κανείς τις δωρεές τους!

Pοδούλα Λουλουδάκη

Το προς έκδοση βιβλίο του Κώστα Σκανδαλίδη, αποκαλύπτει τη δράση των σεμνών δωρητών που δεν γνωρίζαμε

Καζούλληδες, Βενετοκλήδες, αδελφοί Αμαράντου και ναι, Δρακίδηδες! Οι σεμνοί, μεγάλοι ευεργέτες της Ρόδου που δεν ήθελαν να γίνονται γνωστές οι ευεργεσίες τους! Έτσι ενώ γνωρίζουμε αρκετά για τις δύο πρώτες οικογένειες και λιγότερα για τους αδελφούς Αμαράντου, δεν γνωρίζουμετίποτα εμείς οι πολλοί για τη μεγάλη οικογένεια Δρακίδη που έζησε όλο τον 18ο και 19ο αιώνα, μορφώθηκε, δραστηριοποιήθηκε στην Αίγυπτο, αλλά ευεργέτησε τη Ρόδο. Κι επειδή τα πράγματα πρέπει να λέγονται έστω και αιώνες μετά, η έρευνα του συγγραφέα Κώστα Σκανδαλίδη που ευοδώνεται με την έκδοση του βιβλίου του εις μνήμην των Δρακίδηδων, έρχεται με τον καλύτερο τρόπο να καλύψει το κενό που υπάρχει στην ιστορία.

Αμέτρητες ώρες έρευνας κωδικοποιούνται στις πληροφορίες που μας δίνει σήμερα ώστε να αποκατασταθεί μία αδικία για την οποία ως φαίνεται δεν φταίει κανείς παρά οι ίδιοι οι συγκεκριμένοι ευεργέτες που ήταν τόσο σεμνοί, κι αθόρυβοι όταν έκαναν τις δωρεές τους που απαγόρευαν να το μάθει κανείς! Ένα ακόμα μεγαλείο τους και ίδιον των μεγάλων ανδρών.
Συνάντησα δεύτερη φορά τον συγγραφέα μέσα σε διάστημα τριών εβδομάδων, απόδειξη του πλούτου των ερευνών του και του ενδιαφέροντος για τα πρόσωπα της σύγχρονης ροδιακής ιστορίας, με τα οποία καταπιάνεται. «Ο Κωνσταντίνος Δρακίδης του Μιχαήλ και ο Πέτρος Δρακίδης του Κωνσταντίνου, είναι ο πατέρας και ο γιος μίας επιφανούς οικογένειας από τη Ρόδο η οποία είχε πολλά μέλη, μου λέει.

Έχω καταφέρει να βρω τον αρχηγέτη της οικογένειας, τον Μιχαήλ Δρακίδη που είχε σύζυγο την Αναστασία Παλαιολόγου-Δρακίδη. Πρόκειται για μία οικογένεια ευεργετών της Ρόδου η οποία κατά την ταπεινή μου άποψη έχει αδικηθεί από τη ροδιακή κοινωνία η οποία δεν γνωρίζει τη δράση της. Με την έρευνα που έκανα για να γραφτεί το βιβλίο μου που είναι αφιερωμένο στους ευεργέτες της Ρόδου Δρακίδηδες και θα εκδοθεί περίπου στις αρχές του νέου έτους, διαπίστωσα ότι η οικογένεια Δρακίδη είναι ισοϋψής με τις οικογένειες των Καζούλληδων, των Βενετοκλέων και κατά δεύτερο λόγο των αδελφών Αμαράντου».

Γιατί αδικήθηκαν; Γιατί οι περισσότεροι δεν γνωρίζουμε καν την ύπαρξή τους;
Σ΄ ένα βαθμό αυτό οφείλεται στους ίδιους οι οποίοι δεν θέλησαν ποτέ να προβάλλουν τις πράξεις τους και τις δωρεές στις οποίες προέβησαν, κι αυτό προκύπτει από την έρευνα. Προκύπτει από ντοκουμέντα όπου φαίνεται πως όταν οι Δρακίδηδες έκαναν δωρεές στα σχολεία της Ρόδου, η απαίτησή τους ήταν να μην αναφέρεται ο δωρητής! Έκαναν τις δωρεές τους μέσω του υποπροξένου του ελληνικού προξενείου του γιατρού Καραγιάννη από τ΄ Αφάντου.

Σε ποια περίοδο τους πρωτοσυναντάμε;
Οι πρώτες ημερομηνίες οι οποίες εμφανίζονται, προσδιορίζονται γύρω στο 1800. Από το αρχειακό υλικό που διαθέτουμε ο Μιχαήλ Δρακίδης γεννήθηκε στο τέλος του 1700. Ήταν εισοδηματίες. Κυρίως έκαναν εμπόριο στην Αίγυπτο και τα περισσότερα μέλη της οικογένειας ήταν κάτοικοι Αιγύπτου. Εκεί γιγαντώθηκαν, όπως και οι Καζούλληδες, κι οι Βενετοκλήδες, καθώς και οι αδελφοί Αμαράντου. Πρέπει να γνωρίζουμε δε ότι η οικογένεια των Καζούλληδων και κατά δεύτερο των Βενετοκλήδων, έχουν συγγενέψει με τους Δρακίδηδες λόγω συμπεθεριών και γάμων.

Ισχυρές οικογένειες που παντρεύονταν μεταξύ των για να μείνει και το χρήμα εκεί! Γιατί λοιπόν οι Δρακίδηδες χαρακτηρίστηκαν ευεργέτες και μάλιστα μεγάλοι ευεργέτες. Τι προσέφεραν στη Ρόδο;

Ο ευεργέτης Πέτρος Δρακίδης

- Τα ξαδέλφια Πέτρος Δρακίδης του Κωνσταντίνου και Νικόλαος Δρακίδης του Δημοσθένη, δώρισαν στη Ρόδο το οικόπεδο στο οποίο κτίστηκε το Βενετόκλειο Γυμνάσιο (σημερινό Καζούλλειο) συνολικής έκτασης 3,5 στρεμμάτων.

- Τα παιδιά του Δημοσθένη Δρακίδη, δώρισαν το 1903, το οικόπεδο στο οποίο δημιουργήθηκε το παλαιό νεκροταφείο του Αγίου Δημητρίου, συνολικής έκτασης 7 στρεμμάτων. Κατά τον Πέτρο Δρακίδη, τα παιδιά του Δημοσθένη συμμετείχαν και στις δαπάνες της ανέγερσης του ιερού ναού Αγίου Δημητρίου και της περίφραξης του χώρου. Μέρος του οικοπέδου ανήκε στην Ειρήνη Καζούλλη του Ιωάννου, σύζυγο του Κωνσταντίνου Δρακίδη.

- Ο Εμμανουήλ Δρακίδης του Δημοσθένη, στη δεκαετία του 1920 κατέβαλε το ποσό των 300 χρυσών λιρών στην κοινότητα Τριαντών για τη μεταφορά νερού από τις πηγές της Φιλερήμου και του Νταβαζιού μέσα στο χωριό, αφού μέχρι τότε οι κάτοικοι έπαιρναν νερό από τα πηγάδια τους.

Γι αυτή του τη δωρεά η κοινότητα έδωσε το όνομά του σε κεντρική πλατεία. Πριν πεθάνει κληροδότησε στο Εμπορικό Τμήμα του Βενετοκλείου Γυμνασίου το ποσό των 6.000 λιρών για την απρόσκοπτη λειτουργία της Σχολής.

- Ο Παλαιολόγος Δρακίδης του Μιχαήλ (πέθανε το 1915) δώρισε όλη την κινητή και ακίνητη περιουσία του στα εκπαιδευτήρια της Ορθόδοξης Κοινότητας Ρόδου.

Ο ευεργέτης Κωνσταντίνος Μ. Δρακίδης

- Ο Κωνσταντίνος Δρακίδης του Πέτρου (1840-1912) υπήρξε χορηγός για τις σπουδές στο Ιεροδιδασκαλείο της Σάμου τεσσάρων κατ΄ έτος Ροδίων, προκειμένου η Ρόδος να αποκτήσει μορφωμένους ιερείς.

- Με τη δική του συνδρομή από 50 χρυσά εικοσόφραγκα, διορίζετο μαθηματικός στη νεοσύστατη τότε (1890) Αστική Σχολή.

- Ανώνυμος δωρητής ο οποίος ήταν ωστόσο ο Πέτρος Δρακίδης, δώριζε μέσω του υποπρόξενου της Ελλάδος στη Ρόδο Νικόλαου Καραγιάννη, οικονομικές ενισχύσεις προς την Εφορεία των Κεντρικών Σχολών Ρόδου.

- Το Μητροπολιτικό Μέγαρο της Ρόδου (πίσω από τη Λέσχη του Διαγόρα), χτίστηκε το 1894-95 με δωρεά του Νικολάου Καζούλλη, αδελφού της Ειρήνης Καζούλλη η οποία ήταν σύζυγος του Κωνσταντίνου Δρακίδη του Μιχαήλ.

- Ο Γεράσιμος Δρακίδης, πρόσφερε στα Γενικά Αρχεία του κράτους, δώδεκα λιθόγραφες ομολογίες του Δανείου της Προσωρινής Διοίκησης της Ελλάδος, που ανήκαν στον παππού του αγωνιστή Κωνσταντίνου Καστρίσιου.

Κι από την έρευνά σας προκύπτει ότι ήταν μορφωμένοι ενώ είχαν και προσφορά προς την πατρίδα!
Ο Γεώργιος Δρακίδης, γιος του ευεργέτη Δημοσθένη Δρακίδη είχε σπουδάσει νομικά στην Αθήνα και διορίστηκε από τον Ελευθέριο Βενιζέλο πρώτος διοικητής της ελεύθερης Χίου, το 1912. Μετά το 1940 διορίστηκε νομάρχης Χίου, διορισμένος επίσης από τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Όταν μάλιστα ο Γεώργιος Παπανδρέου ήρθε στη Ρόδο το 1948, πήγε στα Τριάντα και συναντήθηκε με τον Γεώργιο Δρακίδη στο σπίτι του, όπου ήπιαν οι δυο τους ούζο με μεζέ καραβόλους.

Ο Φίλιππος Δρακίδης του Νικολάου, σπούδασε νομικά και οικονομικά στη Σχολή Πολιτικών Επιστημών στο Παρίσι με συμφοιτητή τον Φρανσουά Μιτεράν και υπηρέτησε ως εθελοντής στον Ελληνικό Στρατό της Μέσης Ανατολής από το 1941 έως το 1945. Παντρεύτηκε το 1970 την Αίγλη Καζούλλη του Αθανασίου, την οποία όμως έχασε νωρίς. Ο Κωνσταντίνος Δρακίδης του Μιχαήλ παντρεύτηκε στις 18-7-1865 την Ειρήνη Καζούλλη, θυγατέρα του Ιωάννου Καζούλλη και της Βενέρας Μαρκίδη και απέκτησαν έξι παιδιά.

Ένας από τους γιους του Κωνσταντίνου Δρακίδη του Μιχαήλ ο Πέτρος Δρακίδης γεννημένος στη Ρόδο επί Τουρκοκρατίας (όπως και ο πατέρας του) και μεγαλωμένος στην Αίγυπτο σπούδασε γεωπονία-αγρονομία στο πανεπιστήμιο του Montpellier (το 1890) και παντρεύτηκε την αδελφή του μητροπολίτη Ρόδου Κυζίκου η οποία σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα το 1947. Ο Γεράσιμος Δρακίδης υπήρξε ο λόγιος και συγγραφέας της οικογένειας, ο οποίος άφησε ως παρακαταθήκη μία πλούσια βιβλιογραφία.

Είχαν συγκεκριμένη πολιτική κατεύθυνση, ως φαίνεται!
Η οικογένεια του Πέτρου Δρακίδη, του Κωνσταντίνου, όπως και η πλειοψηφία των μελών της ευρύτερης οικογένειας των Δρακίδηδων, κατά παράδοση ανήκαν σχεδόν πάντοτε στις λεγόμενες δημοκρατικές παρατάξεις και ιδιαίτερα στον μεγάλο κρητικό πολιτικό, Ελευθέριο Βενιζέλο.

Έτσι ο Πέτρος Δρακίδης, γνωρίστηκε το 1933 με τον στρατηγό και πολιτικό Νικόλαο Πλαστήρα, ένθερμο υποστηρικτή του Ελευθερίου Βενιζέλου, πράγμα το οποίο τον οδήγησε αρκετές φορές στην εξορία. Μάλιστα ο Νικόλαος Πλαστήρας επισκέφτηκε τη Ρόδο για λίγες μέρες τον Απρίλιο του 1933, όπου και αναπτύχθηκε μία πολυετής φιλία ανάμεσα στους δύο άντρες. Στο νεκροταφείο του Αγίου Δημητρίου ορισμένα μέλη της οικογένειας του Δημοσθένη Δρακίδη έχουν ταφεί κοντά στον οικογενειακό τάφο του Κωνσταντίνου Δρακίδη.

Ο τελευταίος της οικογένειας που πέθανε στη Ρόδο είναι ο Φίλιππος Δρακίδης του Νικολάου που απεβίωσε το 1997, σε ηλικία 83 ετών.