Θανάσης Καραναστάσης: Θα φάμε τα μούτρα μας;

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο
Θανάσης Καραναστάσης

Νοσταλγώ τα χρόνια που το Κοινοβούλιο ήταν πράγματι ναός της Δημοκρατίας.

Ο κοινοβουλευτικός διάλογος διεξαγόταν με ευπρέπεια, δεν ξέπεφτε σε λεκτικές ακρότητες. Εξέχοντες πολιτικοί άνδρες, ο Κ. Καραμανλής και ο Ανδρέας Παπανδρέου, μπορεί να είχαν καμιά φορά οξείες αντιπαραθέσεις. Ουδέποτε όμως, απηύθυναν προσβολές ή μειωτικούς χαρακτηρισμούς ο ένας προς τον άλλον.

Και άλλοι πολιτικοί εκείνης της εποχής, ο πατέρας Μητσοτάκης, ο Μαύρος, ο Ράλλης, ο Κύρκος, ο Φλωράκης, ο Ηλιού κ.ά., τηρούσαν ένα επίπεδο στις τοποθετήσεις τους. Οι μεταξύ τους διάλογοι ήταν πάντα στον πληθυντικό, ο λόγος τους ήταν καθαρά πολιτικός.

Τι έχουμε σήμερα; Α, σήμερα έχουμε την επιστροφή στο μοντέλο πολιτικής συμπεριφοράς του Α. Τσίπρα. Τότε, που ο θρασύς, απαίδευτος και ανώριμος αυτός νέος πολιτικός άνδρας, μέσα στην «ανωμαλία» εκείνης της περιόδου, κατάφερε να γίνει πρωθυπουργός. Και ήταν αυτός που έβαλε στη Βουλή τον «πεζοδρομιακό» λόγο, που ύβριζε και απειλούσε τους πολιτικούς του αντίπαλους. Ο ίδιος, που με τον εμπρηστικό του λόγο, δημιούργησε διχασμό στην ελληνική κοινωνία.

Σήμερα, οι επίγονοί του, πατώντας στο «Τσιπρικό μοντέλο», επιχειρούν να «πυρπολήσουν» την πολιτική ζωή και του δημόσιους θεσμούς της χώρας. Σε αυτή την προσπάθεια, συνεπικουρούνται από την έξαλλη ζωή, από τον παραλήπτη των επιστολών του... Ιησού, τον Βελόπουλο, από τη Λατινοπούλο και τον Νάτσιο.

Είναι δε, όλοι αυτοί που εμπορεύονται ασύστολα τον «πατριωτισμό» ενώ οι απέναντι είναι... προδότες! Αλλά, γι’ αυτή την κατάσταση έχει και η κυβέρνηση τις δικές της μεγάλες ευθύνες.

Στη δεύτερη τετραετία της, «πέφτει» από το ένα λάθος στο άλλο, αφήνει τα καρτέλ να λυμαίνονται το εισόδημα των φτωχών ανθρώπων, ανέχεται τους ταραξίες των Πανεπιστημίων και σε πολλά άλλα θέματα εμφανίζεται ανίκανη να δώσει λύσεις.

Ταυτόχρονα, συμπεριφέρεται αλαζονικά απέναντι στους πολιτικούς της αντιπάλους. Στην περίπτωση της τραγωδίας των Τεμπών, έκανε κακούς, κάκιστους χειρισμούς. Έτσι, έδωσε τροφή σε ορισμένα μέσα ενημέρωσης και στους διαταραγμένους του διαδικτύου, να αναπτύσσουν και να διατυπώνουν διάφορες θεωρίες συνωμοσίας.

Μέσα σε αυτό το τοπίο, βρίσκει χώρο η κομματική εκμετάλλευση, κυριαρχεί ο διχαστικός λόγος και ακούγονται διάφορες λεκτικές ασχήμιες. Η κοινωνία έχει μπερδευτεί, οι πολίτες οργίζονται και η κατάσταση βγαίνει εκτός έλεγχου.

Ο κόσμος γύρω μας «χοχλάζει», ο πλανήτης βρίσκεται σε αναβρασμό κι εμείς «τρώμε τις σάρκες μας»...
Εάν δεν μπει ένα «φρένο» στις χυδαιότητες, στον εμπρηστικό δημόσιο λόγο, φοβούμαι, ότι θα έλθει κάποια στιγμή που θα φάμε τα μούτρα μας...

ΥΓ: Αναφέρθηκα στην αρχή αυτού του σημειώματος, στα παλαιότερα κοινοβουλευτικά ήθη. Παρέλειψα ωστόσο, να σταθώ σε μία «μαύρη σελίδα» που γράφτηκε εκείνα τα χρόνια. Εννοώ, τη σύμπραξη Μητσοτάκη, Φλωράκη και Κύρκου, για να στείλουν τον Ανδρέα Παπανδρέου στη φυλακή, κάτι που θα προκαλέσει ζημιά στη χώρα. Καλό είναι να μην ξεχνούμε τέτοια γεγονότα και να αντλούμε διδάγματα από αυτά.