Θ. Καραναστάσης: «Στην Ελλάδα δεν αγαπούμε τα τρένα»

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο
Θανάσης Καραναστάσης

«Στην Ελλάδα δεν αγαπούμε τα τρένα». Είναι μία διαπίστωση που θα μπορούσε να κάνει ο οποιοσδήποτε κάτοικος της χώρας. Μόνο στα τραγούδια μας… κυκλοφορούν τρένα. Και είναι γελοίο ν’ ακούει κανείς κάποιους να μιλούν για το εγχώριο σιδηροδρομικό δίκτυο. Τέτοιο δίκτυο δεν υπάρχει, μία γραμμή είναι όλη κι όλη.

Πέρασε ο 20ος αιώνας, διανύουμε το πρώτο τέταρτο του 21ου και δεν έχει υπάρξει ούτε μία κυβέρνηση που να έχει βάλει στο πρόγραμμά της την ανάπτυξη πλήρους και σύγχρονου σιδηροδρομικού δικτύου. Αρκούν τα… ΚΤΕΛ.

Στις χερσαίες μεταφορές, η Ελλάδα έχει μείνει πολύ πίσω, κυρίως επειδή δεν διαθέτει εκτεταμένο σιδηροδρομικό δίκτυο. Όσοι έχουν ταξιδέψει με τρένο σε άλλες χώρες της Ευρώπης, αναγνωρίζουν ότι είναι ένα μέσο καθαρό, γρήγορο και φιλικό προς το φυσικό περιβάλλον.

Εμείς, γιατί να μην έχουμε κάτι ανάλογο στην Ελλάδα; Δεν το συζητήσαμε ποτέ ως ενδεχόμενο. Δέχομαι, ότι πρόκειται να τεράστιο έργο, με κόστος που φοβίζει… όμως, το τρένο είναι μέσο που παράγει πλούτο. Συμβάλλει στην ανάπτυξη της εθνικής και της τοπικής οικονομίας. Προσφέρει ασφάλεια στις μεταφορές ανθρώπων και εμπορευμάτων,

Ο κ. Φλωρίδης, σε κάποιο κανάλι πρόσφατα, ανέφερε ότι, τον περασμένο χρόνο στην Ευρώπη, έχασαν στη ζωή τους 805 άτομα σε σιδηροδρομικά ατυχήματα. Ίσως, για να δικαιολογήσει στο ίδιο πλαίσιο και την τραγωδία των Τεμπών.

Παρέλειψε να του πει κάποιος πόσες χιλιάδες ζωές χάνονται κάθε χρόνο σε τροχαία περιστατικά. Αυτή είναι η σύγκριση για να καταλάβουμε πόσο ασφαλές είναι το τρένο.

Να προσθέσω και πόση άνεση προσφέρει στις μετακινήσεις. Κάποιοι ειδικοί στις συγκοινωνίες, θα μπορούσαν να μας δώσουν μια εικόνα του πώς θα ήταν η Ελλάδα, εάν:

1. Υπήρχε σιδηροδρομική σύνδεση των σημαντικότερων πόλεων στα βόρεια, στα νότια, στα δυτικά και κεντρικά τμήματα της χώρας.

2. Υ.πήρχε σιδηροδρομική σύνδεση με τα σημαντικότερα αεροδρόμια, λιμάνια και τις βιομηχανικές περιοχές.

Δυστυχώς, δεν υπάρχει τέτοια προοπτική γιατί κανένας δεν τη συζητεί. Από την εποχή του «καρβουνιάρη», που κάλυπτε τη διαδρομή από την Αθήνα στη Θεσσαλονίκη, σε 11 ώρες (!), η μόνη εξέλιξη στον ελληνικό σιδηρόδρομο είναι η ηλεκτροκίνηση. Η γραμμή παραμένει μια και μοναδική, αλλά ούτε αυτή είμαστε ικανοί να διαχειριστούμε σωστά. Μας το «λέει» ο θάνατος των 57 ανθρώπων στα Τέμπη.