Χριστόδουλος Μαλιαράκης: Προτεραιότητα το Κτηματολόγιο και η θεσμική αναβάθμιση του Δικηγορικού Συλλόγου Ρόδου

Ελευθερία Πελλού

Σε μια κρίσιμη συγκυρία για τη λειτουργία της Δικαιοσύνης στη Ρόδο, όπου το Κτηματολόγιο, το Δικαστικό Μέγαρο και οι καθυστερήσεις στις δικαστικές υπηρεσίες δημιουργούν ένα ασφυκτικό πλαίσιο για δικηγόρους και πολίτες, οι εκλογές για την ανάδειξη νέων συνδικαλιστικών οργάνων στον Δικηγορικό Σύλλογο Ρόδου, είναι ιδιαίτερα σημαντικές.

Ο υποψήφιος πρόεδρος Χριστόδουλος Μαλιαράκης, σε συνέντευξή του στη «Ροδιακή», μιλά ανοιχτά για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κλάδος, υπογραμμίζοντας πως «οι δικηγόροι της Ρόδου παλεύουμε μόνοι μας, χωρίς στήριξη» και ότι «η κατάσταση στο Κτηματολόγιο δεν είναι ένα πρόσκαιρο τεχνικό θέμα, αλλά ζήτημα που αγγίζει πρωτίστως το συμφέρον των πολιτών».

Με σαφείς θέσεις και διάθεση σύγκρουσης όπου απαιτείται, τονίζει πως «ο Δικηγορικός Σύλλογος δεν μπορεί να έχει διακοσμητικό ρόλο», ενώ παράλληλα επιμένει ότι το επάγγελμα χρειάζεται θεσμική ενίσχυση και συλλογική δράση. Για το Δικαστικό Μέγαρο σημειώνει ότι «η κατάσταση είναι πλέον οριακή», ενώ αναφορικά με τους νέους δικηγόρους κάνει λόγο για την ανάγκη «να τελειώσει η εποχή όπου επικρατούσε η λογική ‘όποιος αντέξει, μένει’».

Με εμπειρία δεκαετιών στη μάχιμη δικηγορία και με πίστη, όπως λέει, «στη δύναμη της τεκμηρίωσης και του διαλόγου», ο Χριστόδουλος Μαλιαράκης στη συνέντευξή του αναλύει το σχέδιό του για έναν Δικηγορικό Σύλλογο Ρόδου πιο παρεμβατικό, πιο συλλογικό και πιο αποτελεσματικό.

Ακολουθεί η συνέντευξη:

Ποια τα σοβαρότερα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κλάδος σας και πιστεύετε ότι θα πρέπει να τους δοθεί ιδιαίτερη προσοχή; Ποια είναι τα πιο άμεσα ζητήματα που απασχολούν σήμερα τον Δικηγορικό Σύλλογο Ρόδου;

Οι δικηγόροι της Ρόδου αντιμετωπίζουμε μια σειρά από προκλήσεις – άλλες θεσμικές και άλλες καθαρά πρακτικές. Θα ξεκινούσα, χωρίς δισταγμό, από το Κτηματολόγιο. Είναι ίσως το πιο πιεστικό και επίκαιρο ζήτημα. Η μετάβαση στο νέο καθεστώς από 01/01/2025 βρήκε το σύστημα ανέτοιμο, με ελλείψεις, τεχνικές δυσλειτουργίες και ασάφειες στις διαδικασίες. Τα πρακτικά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε καθημερινά έχουν γίνει πονοκέφαλος για όλους, και το χειρότερο είναι ότι συχνά αισθανόμαστε πως παλεύουμε μόνοι μας, χωρίς στήριξη.

Δεν πρόκειται για ένα πρόσκαιρο τεχνικό πρόβλημα. Η έλλειψη ορθής προετοιμασίας, η καθυστέρηση στην ψηφιοποίηση των αρχείων, που σύμφωνα με τον ίδιο τον Φορέα θα έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί ήδη από τον Ιούνιο, η μη λήψη υπόψη των ιδιαιτέρων χαρακτηριστικών του προηγούμενου νομικού πλαισίου που θα επέτρεπαν την ομαλή μετάβαση, δείχνουν ότι η λειτουργία του Κτηματολογίου χρειάζεται επανασχεδιασμό, με σεβασμό στους επαγγελματίες και στην ασφάλεια των συναλλαγών. Θέλω, όμως, να επισημάνω ότι το πρόβλημα του Κτηματολογίου —και ο αγώνας που δίνουμε οι δικηγόροι για την επίλυσή του— δεν αφορά συντεχνιακά ή επαγγελματικά ζητήματα. Αφορά, πρωτίστως, το συμφέρον των πολιτών, οι οποίοι δικαιούνται οι μεταβιβάσεις και οι συναλλαγές τους να είναι γρηγορότερες και ασφαλέστερες.

Το δεύτερο μεγάλο ζήτημα είναι το Δικαστικό Μέγαρο. Η κατάσταση του κτηρίου δεν ανταποκρίνεται ούτε στις ανάγκες της εποχής ούτε στο κύρος του λειτουργήματός μας. Οι υποδομές είναι παλιές, οι χώροι ανεπαρκείς, και η καθημερινότητα μας γίνεται ολοένα πιο δύσκολη. Είναι θέμα όχι μόνο πρακτικό, αλλά και συμβολικό, το περιβάλλον όπου απονέμεται η Δικαιοσύνη πρέπει να αποπνέει σεβασμό και αξιοπρέπεια.

Παράλληλα, υπάρχει η καθυστέρηση στην απονομή της Δικαιοσύνης, οι αναβολές και τα υπερφορτωμένα πινάκια. Όλα αυτά δυσκολεύουν τον επαγγελματικό προγραμματισμό μας. Οι ελλείψεις σε γραμματειακό προσωπικό είναι πλέον δραματικές — υπάρχει τμήμα που λειτουργεί με μόλις έναν υπάλληλο, κάτι που αντικειμενικά δεν μπορεί να στηρίξει το βάρος της δουλειάς. Θα πρόσθετα επίσης και μεμονωμένες αλλά διαχρονικές περιπτώσεις έντασης στις σχέσεις δικαστών και δικηγόρων που διαταράσσουν τον αναγκαίο αμοιβαίο σεβασμό και δυσχεραίνουν την καθημερινή άσκηση του λειτουργήματός μας.

Και φυσικά, δεν μπορούμε να αγνοούμε το οικονομικό περιβάλλον μέσα στο οποίο εργαζόμαστε. Το αυξανόμενο λειτουργικό κόστος, σε συνδυασμό με την τεκμαρτή φορολόγηση και τη συνεχή τροποποίηση κωδίκων και νόμων, η γραφειοκρατία και πολλά άλλα δημιουργούν ένα κλίμα ανασφάλειας και άγχους. Για πολλούς συναδέλφους, ειδικά τους νέους, η άσκηση του λειτουργήματος γίνεται πια υπό αντίξοες συνθήκες.

Για όλους αυτούς τους λόγους, πιστεύω ότι ο Δικηγορικός Σύλλογος πρέπει να αποκτήσει πιο ενεργό, ουσιαστικό και διεκδικητικό ρόλο. Όχι μόνο να διαπιστώνει τα προβλήματα, αλλά να παρεμβαίνει με τεκμηριωμένες προτάσεις, να διεκδικεί λύσεις, να είναι σε συνεχή διάλογο με τους θεσμούς — τα υπουργεία, την περιφέρεια, τον δήμο. Ο ρόλος του δεν είναι διακοσμητικός. Είναι να υπερασπίζεται την αξιοπρέπεια του δικηγόρου και να διασφαλίζει ότι το επάγγελμά μας παραμένει ζωντανό, χρήσιμο και σεβαστό μέσα στην κοινωνία.

Δύο σημαντικά ζητήματα τα οποία απασχολούν σε τοπικό επίπεδο την κοινωνία αλλά και τον Σύλλογό σας, εδώ και αρκετά χρόνια, είναι το Δικαστικό Μέγαρο και το Κτηματολόγιο. Τι προτείνετε για την επίλυση του κτηριακού προβλήματος και πώς πιστεύετε ότι μπορεί να αντιμετωπιστεί η δυσλειτουργία του Κτηματολογίου;

Πράγματι, τα δύο αυτά ζητήματα — το Δικαστικό Μέγαρο και το Κτηματολόγιο— παραμένουν διαχρονικά και κρίσιμα για τη Ρόδο, επηρεάζοντας άμεσα την καθημερινότητα τόσο των δικηγόρων όσο και των πολιτών.

Σε ό,τι αφορά το Δικαστικό Μέγαρο, η κατάσταση είναι πλέον οριακή. Οι εγκαταστάσεις είναι πεπαλαιωμένες, οι χώροι ανεπαρκείς και η καθημερινή λειτουργία των υπηρεσιών γίνεται κάτω από δύσκολες συνθήκες — χαρακτηριστικά, στη Γραμματεία του πρώην Ειρηνοδικείου προσπαθούμε να συνυπάρξουμε δικηγόροι, υπάλληλοι, γραφεία και δικογραφίες σε έναν περιορισμένο χώρο.

Κατά καιρούς έχουν γίνει συζητήσεις για την ανέγερση νέου Δικαστικού Μεγάρου, ωστόσο μέχρι σήμερα δεν έχει προκύψει κάτι συγκεκριμένο, καθώς υπάρχουν σημαντικές δυσκολίες στον εντοπισμό κατάλληλου οικοπέδου που να ανταποκρίνεται στις ανάγκες ενός δικαστικού συγκροτήματος. Το Δικαστικό Μέγαρο οφείλει να βρίσκεται σε τόπο και χώρο που να αποπνέει κύρος και σεβασμό, αντανακλώντας τη θεσμική σημασία της Δικαιοσύνης ως ενός από τους βασικούς πυλώνες της Πολιτείας.

Γι’ αυτό θεωρώ ότι η πιο ρεαλιστική και ώριμη λύση είναι η επισκευή και λειτουργική αναβάθμιση του υφιστάμενου κτηρίου, για την οποία υπάρχει ήδη ολοκληρωμένη μελέτη από την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου. Το έργο αυτό πρέπει να προχωρήσει άμεσα, με συντονισμό και πίεση προς τα αρμόδια υπουργεία, ώστε να εξασφαλιστεί η απαιτούμενη χρηματοδότηση για να ξεκινήσουν οι εργασίες και ταυτόχρονα να διασφαλιστεί η ομαλή λειτουργία της Δικαιοσύνης. Να σημειώσω ότι η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου έχει επισκευάσει πλήρως από το έτος 2023 το κτήριο του παλιού Κτηματολογίου το οποίο μετά από πολλά βάσανα θα στεγάσει το Διοικητικό Πρωτοδικείο. Θα μπορούσε, με κατάλληλες επεμβάσεις να στεγάσει και άλλες δικαστικές υπηρεσίες.

Όσον αφορά το Κτηματολόγιο, είναι σαφές ότι απαιτείται μια ουσιαστική επανεκκίνηση. Προτεραιότητα πρέπει να αποτελέσει σαφώς η πλήρης λειτουργικότητα της ψηφιακής πλατφόρμας με την επίλυση των τεχνικών προβλημάτων, η ψηφιοποίηση και σάρωση όλων των τόμων και αρχείων, ώστε να διασφαλιστεί η ασφάλεια του αρχείου και η δυνατότητα ηλεκτρονικής έρευνας, όπως επιβάλλει ο νόμος. Ιδιαίτερη σημασία έχει η ενίσχυση των συναδέλφων δικηγόρων που υπηρετούν ως εισηγητές στο Κτηματολόγιο. Η θέση τους πρέπει να αναβαθμιστεί ουσιαστικά και οι αμοιβές τους να επανακαθοριστούν προς τα πάνω, καθώς το έργο που καλούνται να επιτελέσουν στη Ρόδο είναι ποιοτικά και ποσοτικά διαφορετικό. Ο τεράστιος όγκος πράξεων που εκκρεμούν προς μεταγραφή και η ανάγκη για ταχύτερη και ασφαλέστερη διεκπεραίωση δεν συγκρίνονται με τις προγραμματικές συμβάσεις άλλων Συλλόγων σε περιοχές με πολύ μικρότερο φόρτο. Συνεπώς, η δική μας πραγματικότητα απαιτεί ανάλογη θεσμική και οικονομική στήριξη.

Ο Δικηγορικός Σύλλογος πρέπει να έχει σταθερό ρόλο σε αυτή τη διαδικασία, μέσα από θεσμοθετημένη συνεργασία με το Κτηματολογικό Γραφείο, ώστε να παρακολουθεί, να παρεμβαίνει και να συνδιαμορφώνει λύσεις.

Ποιες είναι οι βασικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι νέοι δικηγόροι στην επαγγελματική τους πορεία και πώς μπορεί ο Σύλλογος να στηρίξει καλύτερα τους ασκούμενους και τα νέα μέλη;

Οι ασκούμενοι και οι νέοι δικηγόροι ξεκινούν την επαγγελματική τους πορεία μέσα σε ένα περιβάλλον που συχνά περισσότερο τους αποθαρρύνει παρά τους στηρίζει. Ωστόσο, τα προβλήματα αυτά δεν είναι αναπόφευκτα. Χρειάζονται παρεμβάσεις και ένα ξεκάθαρο πρόγραμμα στήριξης που ο Δικηγορικός Σύλλογος μπορεί —και οφείλει— να υλοποιήσει.

Το πρώτο και πιο πιεστικό ζήτημα είναι το ύψος των απολαβών. Οι αμοιβές των 250–450 ευρώ, ή ακόμη και η άμισθη άσκηση, είναι ανεπαρκείς για μια αξιοπρεπή διαβίωση. Δεν χρειαζόμαστε φθηνό εργατικό δυναμικό αλλά καταρτισμένους επιστήμονες.

Προτείνω: Θέσπιση κατώτατης αμοιβής άσκησης, με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης — όπως ήδη εφαρμόζεται στον Δ.Σ.Α.

Ένα δεύτερο τεράστιο ζήτημα είναι η ποιότητα της άσκησης. Η άσκηση δεν μπορεί να είναι περίοδος εξωτερικών και διεκπεραιωτικών εργασιών και φωτοτυπιών. Οφείλει να προσφέρει πραγματική δικηγορική κατάρτιση.

Προτείνω: Συνεργασία του Συλλόγου με τα γραφεία που απασχολούν ασκούμενους, με καθορισμό ποιοτικών κριτηρίων και εποπτεία της άσκησης, υποχρεωτική συμμετοχή των ασκουμένων σε εκπαιδευτικά σεμινάρια του Συλλόγου, με πρακτική εκπαίδευση σε σύνταξη δικογράφων, κτηματολογικές διαδικασίες, ποινική υπεράσπιση, αστικές διαφορές κ.ά. και πρόγραμμα mentoring – καθοδήγησης, όπου έμπειροι δικηγόροι θα καθοδηγούν νέους συναδέλφους, προσφέροντας γνώση και στήριξη.

Ο κορεσμός της αγοράς δημιουργεί επίσης τεράστιες δυσκολίες και επαγγελματική ανασφάλεια. Γι’ αυτό απαιτούνται μέτρα που δίνουν πραγματικές ευκαιρίες στους νέους.

Προτείνω: Προτεραιότητα των νέων δικηγόρων στη Νομική Βοήθεια και στη χρέωση πράξεων της εκούσιας δικαιοδοσίας – ασφαλιστικών (σωματεία, κληρονομητήρια, εξαλείψεις) με αναλογικό επιμερισμό ώστε να αποκτούν εισόδημα και νομική εμπειρία.

Τα πρώτα χρόνια άσκησης του επαγγέλματος συνοδεύονται από τεράστια οικονομικά βάρη, δυσανάλογα με τα πραγματικά εισοδήματα.

Προτείνω: Συμφωνίες του Δ.Σ.Ρ. με εταιρείες για χαμηλότερα επαγγελματικά έξοδα (ασφάλιση επαγγελματικής ευθύνης, λογιστικές υπηρεσίες, νομικές βάσεις δεδομένων, αγορά βιβλίων).

Τέλος, είναι κρίσιμο να αναπτυχθεί μια νέα κουλτούρα στήριξης των νέων συναδέλφων. Χρειάζονται θεσμικό περιβάλλον που να τους επιτρέπει να σταθούν στα πόδια τους.

Προτείνω: Υπάρχει ήδη η πολύ δραστήρια Ένωση Ασκούμενων και Νέων Δικηγόρων Ρόδου (Ε.ΑΝ.ΔΙ.Ρ) με την οποία πρέπει να διατηρούμε στενή συνεργασία και αμοιβαία στήριξη. Ενίσχυση της συμμετοχής νέων δικηγόρων στις Επιτροπές του Δ.Σ.Ρ., και συμμετοχή, με δικαίωμα λόγου, εκπροσώπου της σε συνεδριάσεις του Δ.Σ. για θέματα που τους αφορούν και δημιουργία μηχανισμού προστασίας ασκουμένων και νέων δικηγόρων από καταχρηστικές συμπεριφορές και εργασιακή παρενόχληση.

Η εποχή όπου επικρατούσε η λογική «όποιος αντέξει, μένει» πρέπει να τελειώσει. Η νέα γενιά δικηγόρων είναι το μέλλον του Συλλόγου μας — και η στήριξή της δεν είναι χρέος μόνο ηθικό, αλλά θεσμικό και αναγκαίο για την ίδια την επιβίωση του επαγγέλματος.

Πώς σχολιάζετε τις αλλαγές στο νομοσχέδιο για την άδεια των δικηγόρων;

Σαφείς πληροφορίες για το σχέδιο νόμου δεν υπάρχουν ακόμη, καθώς η διαβούλευσή του έχει μετατεθεί για μετά τις εκλογές στους Δικηγορικούς Συλλόγους. Μέχρι στιγμής, οι σχετικές πληροφορίες προέρχονται μόνο από δημοσιεύματα και διαρροές.

Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, με το προτεινόμενο πλαίσιο οι πτυχιούχοι των Νομικών Σχολών θα εγγράφονται υποχρεωτικά στο νέο Ινστιτούτο Νομικών Σπουδών, καθώς και στο Ενιαίο Μητρώο Ασκούμενων του υπουργείου Δικαιοσύνης. Η άσκηση θα έχει διάρκεια δεκαοκτώ μηνών, θα εποπτεύεται από το Ινστιτούτο και θα χωρίζεται σε τρεις περιόδους: Η πρώτη εξάμηνη περίοδος αφορά θεωρητική κατάρτιση. Η δεύτερη περίοδος περιλαμβάνει άσκηση σε δικαστήρια, εισαγγελίες και δημόσιες υπηρεσίες. Η τρίτη περίοδος σε δικηγορικά γραφεία, δικηγορικές εταιρείες, συμβολαιογραφεία ή γραφεία δικαστικών επιμελητών, ανάλογα με την κατεύθυνση που επιλέγει ο ασκούμενος (αστικό, ποινικό, διοικητικό δίκαιο κ.λπ.). Με τη βεβαίωση επιτυχούς περάτωσης της άσκησης από το Ινστιτούτο, οι υποψήφιοι θα αποκτούν δικαίωμα συμμετοχής σε ενιαίες πανελλαδικές εξετάσεις (γραπτές και προφορικές), ενώπιον ανεξάρτητης επιτροπής εξετάσεων νομικών επαγγελμάτων.

Αν και το νέο πλαίσιο παρουσιάζεται ως προσπάθεια ομογενοποίησης και αναβάθμισης της δικηγορικής άσκησης, δημιουργεί σοβαρά ζητήματα θεσμικής τάξης και επαγγελματικής αυτοτέλειας.

Η ίδρυση ενός Ινστιτούτου Νομικών Σπουδών ως Ν.Π.Δ.Δ., στο οποίο θα είναι υποχρεωτική η εγγραφή όλων των ασκούμενων, μεταφέρει ουσιαστικά την εποπτεία της άσκησης και των εξετάσεων από τους Δικηγορικούς Συλλόγους – τα φυσικά και θεσμικά όργανα του επαγγέλματος – σε έναν νέο κρατικό φορέα, αποδυναμώνοντας τον ρόλο των Συλλόγων και αναιρώντας την αυτοδιοίκηση του δικηγορικού σώματος που κατοχυρώνεται ρητά από τον Κώδικα Δικηγόρων.

Πρόκειται για μια ατελή και αδόκιμη μεταφορά του γερμανικού μοντέλου, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι εντελώς διαφορετικές συνθήκες του ελληνικού πανεπιστημιακού και επαγγελματικού πλαισίου.

Η θέσπιση ενός “θεωρητικού σταδίου” έξι μηνών για νέους πτυχιούχους που μόλις ολοκλήρωσαν πανεπιστημιακές σπουδές στη νομική είναι περιττή και αντιπαραγωγική, επιβαρύνοντας αδικαιολόγητα τη διαδικασία και καθυστερώντας την είσοδο στο επάγγελμα.

Το Ινστιτούτο Νομικών Σπουδών, ως νέο Ν.Π.Δ.Δ., κινδυνεύει να εξελιχθεί σε ακόμη έναν γραφειοκρατικό μηχανισμό, αναπαράγοντας τις ίδιες παθογένειες του ελληνικού διοικητικού και εκπαιδευτικού συστήματος.

Αντί για ουσιαστική πρακτική κατάρτιση, η υποχρεωτική απασχόληση των ασκούμενων σε γραμματείες δικαστηρίων και δημόσιες υπηρεσίες τους καθιστά ανειδίκευτους βοηθούς γραμματείας, χωρίς επαφή με τη νομική έρευνα ή τη σύνταξη δικογράφων. Δεν αποκτούν πραγματικές νομικές δεξιότητες, αλλά καλύπτουν διοικητικές ανάγκες προσωπικού.

Αντιθέτως, στο πρότυπο της Γερμανίας στο οποίο (λανθασμένα) φαίνεται να βασίζεται το σχέδιο, οι ασκούμενοι εργάζονται δίπλα σε δικαστές και εισαγγελείς, εκπονούν πραγματικές νομικές γνωμοδοτήσεις και σχέδια αποφάσεων, συμμετέχουν ενεργά στη διαδικασία απονομής δικαιοσύνης και δεν περιορίζονται σε γραμματειακά καθήκοντα.

Επομένως, η συζήτηση για την αναμόρφωση της δικηγορικής άσκησης είναι πράγματι αναγκαία — αλλά όχι με όρους κρατικής υποκατάστασης των Δικηγορικών Συλλόγων ούτε με τη δημιουργία νέων διοικητικών δομών χωρίς ουσιαστικό αντίκρισμα.

Απαιτείται θεσμικός διάλογος με τους Συλλόγους και φυσικά με τους νέους δικηγόρους ώστε να σχεδιαστεί ένα σύγχρονο, απλό και λειτουργικό σύστημα άσκησης που να συνδυάζει την πρακτική εμπειρία με τη συνεχή επιστημονική επιμόρφωση.

Ποιες οι προτεραιότητες και οι σχεδιασμοί σας εφόσον εκλεγείτε;

Πρώτη και άμεση προτεραιότητα είναι το Κτηματολόγιο.

Πρόκειται για το ζήτημα που απασχολεί τη συντριπτική πλειοψηφία των συναδέλφων, έχει προκαλέσει τεράστια ανασφάλεια δικαίου και καθημερινή ταλαιπωρία για όλους μας. Ο Δικηγορικός Σύλλογος οφείλει να αναλάβει πρωταγωνιστικό ρόλο στην αντιμετώπισή του.

Προτεραιότητα μου θα είναι η πλήρης και θεσμικά κατοχυρωμένη δυνατότητα του δικηγόρου να διενεργεί ανεμπόδιστα έρευνα στα κτηματικά βιβλία και αρχεία, συμπεριλαμβανομένης της φωτογράφησης των σχετικών εγγραφών. Μόνο έτσι μπορεί να εκτελείται η εργασία μας με ασφάλεια, ακρίβεια και ταχύτητα, προς όφελος των εντολέων μας και των πολιτών για όσο διάστημα η Υπηρεσία καθυστερεί την εκ του νόμου υποχρέωση της για ψηφιοποίηση.

Στόχος μου είναι να δημιουργηθεί μόνιμος θεσμικός δίαυλος συνεργασίας με το Κτηματολογικό Γραφείο Ρόδου και να υπάρξει συντονισμένη παρέμβαση προς τα αρμόδια Υπουργεία, ώστε να αποκατασταθούν οι δυσλειτουργίες και οι καθυστερήσεις που ταλαιπωρούν δικηγόρους και πολίτες.

Παράλληλα, θα προχωρήσουμε στην άμεση σύνταξη και θεσμοθέτηση ενός ενιαίου πρακτικού εγχειριδίου, σε συνεργασία με το Κτηματολογικό Γραφείο και την Επιτροπή Κτηματολογίου του Δ.Σ.Ρ. Το εγχειρίδιο αυτό θα αποτελέσει πολύτιμο εργαλείο για όλους τους δικηγόρους, διασφαλίζοντας ενιαία εφαρμογή των κανόνων, διαφάνεια και αποτελεσματικότητα στις συναλλαγές.

Εξίσου σημαντικός στόχος είναι να αποκατασταθεί η θεσμική λειτουργία και η συλλογικότητα του Δικηγορικού Συλλόγου. Ο Σύλλογος πρέπει να επανέλθει στη θέση που του αξίζει: ως ενεργό και αξιόπιστο θεσμικό όργανο, με διαφάνεια, συμμετοχικότητα και παρουσία σε όλα τα κρίσιμα ζητήματα της τοπικής κοινωνίας.

Προτεραιότητα, επίσης, αποτελεί:

η αποκατάσταση της συνεργασίας με τις δικαστικές και διοικητικές αρχές, για τη βελτίωση της καθημερινότητας στα Δικαστήρια,

η διαφάνεια στις αποφάσεις του Συλλόγου,

και η εξωστρέφεια — η ουσιαστική παρουσία του Συλλόγου σε κοινωνικά, θεσμικά και επιστημονικά δρώμενα, ώστε η φωνή των δικηγόρων της Ρόδου να ακούγεται δυνατά και θεσμικά και φυσικά ενέργειες για την εξεύρεση της απαραίτητης χρηματοδότησης για την επισκευή του Δικαστικού Μεγάρου.

Γιατί θα πρέπει οι συνάδελφοί σας να σας επιλέξουν μεταξύ των συνυποψήφιών σας;

Από το 1997 έως σήμερα υπηρετώ τη μάχιμη δικηγορία με συνέπεια, αξιοπρέπεια και αφοσίωση. Γνωρίζω από πρώτο χέρι τις πραγματικές συνθήκες άσκησης του λειτουργήματός μας — τις δυσκολίες, αλλά και τις δυνατότητές του.

Ήμουν και είμαι διαρκώς παρών, εκφράζοντας τεκμηριωμένα τις απόψεις μου και προτείνοντας συγκεκριμένες λύσεις για ζητήματα που αφορούν την επαγγελματική μας ζωή. Η πορεία μου δείχνει ότι δεν διστάζω να έρθω σε αντιπαράθεση με κατεστημένες νοοτροπίες, κάθε είδους συμφέροντα ή την αδράνεια που συχνά παραλύει τη διοίκηση. Όταν χρειάζεται να «σπάσουν αυγά» για το συλλογικό συμφέρον, έχω αποδείξει ότι το κάνω.

Και μπορώ να το κάνω, γιατί είμαι ανεξάρτητος, αδέσμευτος και χωρίς βαρίδια. Όχι μόνο δεν οφείλω τίποτα σε κανέναν, αλλά ούτε και περιμένω τίποτα από κανέναν. Η μόνη μου επιδίωξη είναι να υπηρετήσω με σοβαρότητα και ευθύνη τον Σύλλογό μας και το επάγγελμα που αγαπώ.

Παράλληλα, πιστεύω βαθιά στη δύναμη του διαλόγου και της συνεργασίας. Δεν είμαι άνθρωπος των συνθημάτων αλλά της πράξης, επιδιώκω πάντα το ουσιαστικό και ρεαλιστικό αποτέλεσμα, μέσα από συνεννόηση, τεκμηρίωση και σεβασμό προς όλους.

Γι’ αυτό ζητώ την εμπιστοσύνη των συναδέλφων μου, για να αποκτήσει ο Σύλλογός μας φωνή, παρουσία και κύρος, με αλήθεια, τόλμη και σχέδιο.