Γιάννης Παρασκευάς: ΑΠΟΑΣΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ = η απάντηση για το αύριο

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο Γιάννης Παρασκευάς

Οι διαμαρτυρίες των αγροτών φέρνουν για άλλη μια φορά στην επιφάνεια «το δομικό πρόβλημα της χώρας».
Ο πρωτογενής τομέας είναι υπό πλήρη εξαφάνιση, η αποβιομηχάνιση είναι γεγονός, η μεταποίηση εξαφανίστηκε, το δημογραφικό «ή το αντιμετωπίζουμε ή μας εξαφανίζει σαν χώρα και σαν Λαό».

Δεν είναι μακριά ο χρόνος που θα είμαστε μια χώρα γερόντων, μια χώρα χωρίς καμία δυνατότητα παραγωγής σε όλα τα επίπεδα και μια οικονομία που θα βυθίζεται στον καιάδα του χρέους Δημοσίου και Ιδιωτικού.

Η ερήμωση της υπαίθρου έχει πολλές και διαφορετικές αιτίες.
Πρώτη φάση = οι πολιτικές συνθήκες που επικρατούσαν μετά την λήξη του εμφυλίου, ανάγκασαν πολλούς να καταφύγουν στην ανωνυμία της πόλης για να αποφύγουν το κυνήγι του χωροφύλακα.
Δεύτερη φάση = η μετανάστευση σε χώρες της Ευρώπης, Αμερική-Αυστραλία-Καναδά.
Τρίτη φάση = η τουριστική ανάπτυξη προσελκύει νέους κυρίως στις πόλεις τις τουριστικές και ειδικά στην Αθήνα για την κάλυψη των αναγκών σε εργατικά χέρια. (Καλύτερα ξενοδοχοϋπάλληλος παρά γεωργός).

Οι τάσεις μετακίνησης των κατοίκων της υπαίθρου, και εννοώ τα χωριά μας, συνεχίζονται μέχρι σήμερα, διότι κυρίως οι νέοι δεν βλέπουν καμία προοπτική.

Οι υποδομές είναι τέτοιες που δεν καλύπτουν τις ανάγκες των κατοίκων της υπαίθρου, ούτε στα βασικά κοινωνικά αγαθά: υγεία, παιδεία, συγκοινωνίες, και δεν δίνουν προοπτικές για νέες παραγωγικές δραστηριότητες.

Η ερήμωση της υπαίθρου δημιούργησε πόλεις που είναι σχεδόν μη κατοικήσιμες, που όμως σε κάθε περιοχή της χώρας και ειδικά οι πρωτεύουσες Νομών, συγκεντρώνουν το σύνολο σχεδόν των παραγωγικών δραστηριοτήτων και το μεγαλύτερο μέρος του ακαθάριστου προϊόντος της περιοχής.

Η έντονη αστικοποίηση είχε σαν αποτέλεσμα το 60-70% των κατοίκων της χώρας να ζουν στην μεγάλη τους πλειοψηφία στην Αθήνα και Θεσσαλονίκη, με όλα τα αρνητικά που επιφέρει μια τέτοια συγκέντρωση.

Οι διαμαρτυρίες των αγροτών φέρνουν ξανά στο προσκήνιο την εγκατάλειψη της υπαίθρου και την εξαφάνιση του πρωτογενούς τομέα.

Μια χώρα που αδυνατεί να καλύψει τις ανάγκες σε αγροτικά προϊόντα, δεν έχει μέλλον, όταν μάλιστα δεν έχει άλλες παραγωγικές δραστηριότητες που να μπορούν να καλύψουν τα κενά.

Ο τουρισμός καλύπτει κάποια κενά, αλλά ταυτόχρονα αυξάνει τις ανάγκες παραγωγής αγροτικών προϊόντων και χωρίς αυτή την κάλυψη το εμπορικό μας ισοζύγιο θα παραμένει αρνητικό.
(Σκεφτείτε τι κακό έκαναν οι Ευρωπαϊκές επιδοτήσεις)

Οι κάθε μορφής επιδοτήσεις δεν είναι το φάρμακο ίασης της ασθένειας, δεν προσφέρεις ασπιρίνη σε καρκινοπαθή, απαιτούνται μέτρα που θα έχουν βάθος χρόνου και θα πείθουν ότι η ενασχόληση με τη γεωργία μπορεί να διασφαλίσει ένα εισόδημα.

Ποτέ στη χώρα δεν σχεδιάστηκε και δεν υλοποιήθηκε ένα πρόγραμμα ανάπτυξης του πρωτογενούς τομέα, παρασύρθηκαν πολιτικές ηγεσίες και αγρότες, με το δέλεαρ των Ευρωπαϊκών επιδοτήσεων και κατέστρεψαν ό,τι υπήρχε.

Καταστράφηκαν παραδοσιακές καλλιέργειες, κτηνοτροφία, αλιεία, μικρές και μεσαίες μεταποιητικές μονάδες και δυστυχώς επιβεβαιώθηκε η προφητεία του ΑΝΔΡΕΑ ότι θα γίνουμε χώρα ξενοδοχοϋπαλλήλων.

Η ερήμωση της υπαίθρου, και εννοώ των χωριών μας, στερεί εκείνο το ανθρώπινο δυναμικό που θα στήριζε την ανάκαμψη του πρωτογενούς τομέα και αντιμετωπίζουμε το φαινόμενο των εγκαταλελειμμένων κτημάτων.

Κάθε διοικητική περιοχή της χώρας έχει ανάγκη του δικού της σχεδιασμού, για την αναζωογόνηση της υπαίθρου, για την επιλογή των καλλιεργειών και τη δημιουργία προϋποθέσεων για νέες παραγωγικές δραστηριότητες.

Απαιτείται μια νέα «Επαναχωροθέτηση παραγωγικών δραστηριοτήτων και νέες επιλογές καλλιεργειών».

Οι αγρότες μας πρέπει να παράγουν προϊόντα ανταγωνιστικά, προϊόντα που θα έχουν και τιμή και ζήτηση και δεν θα έχουν ανάγκη να γίνονται επαίτες των επιδοτήσεων.

Απαιτείται σχεδιασμός και υλοποίηση έργων υποδομής: δρόμοι, νερό, ενέργεια, δομές κοινωνικών αγαθών, πιθανοί αναδασμοί, επιλογή καλλιεργειών, προσιτές τιμές σε λιπάσματα, σπόρους, τρόφιμα, γεωργικά μηχανήματα, γεωργικές σχολές, συνεχή επιμόρφωση, γεωπόνοι στο χωράφι, δίκτυα διανομής των προϊόντων, ειδική φορολόγηση, μέθοδοι τυποποίησης, συλλογικά όργανα αξιόπιστα.

Η δημιουργία έργων υποδομής είναι το πρώτο ελκυστικό στάδιο για την αντιστροφή της τάσης αστικοποίησης, και το πρώτο βήμα αποσυμφόρησης των πόλεων και ζωντανέματος των χωριών μας.

Τα κίνητρα δεν είναι μόνο οικονομικά, οφείλουμε να προσφέρουμε ελκυστικές συνθήκες διαβίωσης σε αυτούς που θα αποφασίσουν να γυρίσουν στο χωριό τους.

ΥΣΤ. Θα επανέλθω με την άποψή μου για το τι πρέπει να γίνει στο νησί μας.