Η Λίνδος και τα προβλήματά της

Η Λίνδος και τα προβλήματά της

Η Λίνδος και τα προβλήματά της

Rodiaki NewsRoom

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΚΕ 482 ΦΟΡΕΣ

Επίλυση από τις εισπράξεις επίσκεψης των αρχαιολογικών χώρων

Σύμφωνα με την ειδησεογραφία της “Ροδιακής” της 29.3.2016, «στο τραπέζι των συζητήσεων μπαίνει το ενδεχόμενοι να έχουν οι Δήμοι στα όρια των οποίων βρίσκονται αρχαιολογικοί χώροι, ποσοστό από τα έσοδα των εισιτηρίων». Αυτό δήλωσε πρόσφατα ο Υπουργός των Εσωτερικών κ. Π. Κουρουμπλής στην Κρήτη κατά τη συνεδρίαση της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων Κρήτης στο Ηράκλειο.

Επειδή κατά τη διάρκεια της Προεδρίας μας (1955-1998) στην Κοινότητα Λίνδου θέσαμε το ίδιο θέμα κατά τρόπον τεκμηριωμένο στους αρμόδιους πολιτικούς και υπηρεσιακούς παράγοντες του Υπουργείου Πολιτισμού, θα μας επιτραπεί η σημερινή μας παρέμβαση. Το θέμα μας απασχόλησε καθόλη την τετραετία με παραστάσεις και υπομνήματα μέχρι και τον τότε Πρωθυπουργό κ. Κώστα Σημίτη.

Δυστυχώς, όμως, ενώ κατά κάποιον τρόπο όλοι οι τότε αρμόδιοι, με Υπουργόν του Πολιτισμού του κ. Ευάγγελο Βενιζέλο, συμφωνούσανε στο δίκαιο του αιτήματός μας, αυτό δεν ικανοποιήθηκε, χωρίς, ωστόσο, να διατυπωθεί καμιά αντίθετη άποψη, που να δικαιολογεί την απόρριψη.

Να σημειωθεί, ότι σε όλες τις φάσεις που απευθυνόμασταν είτε προφορικά είτε γραπτά, τονίζαμε ότι με το Νομοθετικό Διάταγμα 131/10.8.1961, (ΦΕΚ Α’), όπως συμπληρώθηκε μεταγενέστερα, στο άρθρο 23 προβλέπεται: «...τα πάσης φύσεως έσοδα, όπως και οι λοιποί πόροι της Δωδεκανήσου, συνιστώσιν Λογαριασμόν εις την Τράπεζαν της Ελλάδος και διατίθενται αποκλειστικά, δια τας αρχαιολογικά ανάγκας της Δωδεκανήσου».
• • •

Εν τω μεταξύ, “Η Ροδιακή” στις 16.11.2014 δημοσίευσε την απάντηση που έδωσε ο Υπουργός Πολιτισμού κ. Κ. Τασούλας σε σχετική ερώτηση του Βουλευτή Δωδεκανήσου κ. Μανώλη Κόνσολα για τις εισπράξεις που πραγματοποιήθηκαν από τη διάθεση εισιτηρίων από τους Αρχαιολογικούς χώρους την 11ετία 2004 έως 30.9.2014 του νησιού της Ρόδου, τις οποίες παραθέτουμε στη συνέχεια.

Τα προαναφερθέντα ποσά της 11ετίας 2004-2014 αναλυτικά κατά Αρχαιολογικό χώρο που επίσημα ανακοίνωσε το Υπουργείο Πολιτισμού, είναι τα ακόλουθα:

Εισπράξεις σε ευρώ
1. Μουσείο Ρόδου 3.124.946
2. Αρχαιολογικός χώρος Ιαλυσού 3.037.400
3. Ναός Παναγιάς του Κάστρου 157.934
4. Αρχαιολογικός χώρος Καμίρου 5.214.280

5. Αρχαιολογικός χώρο Λίνδου 27.476.819
6. Τείχη Ρόδου 159.532
7. Παλάτι Μεγάλου Μαγίστρου 11.987.152
8. Κοσμητική Συλλογή Ρόδου 64.878
Σύνολο από πωλήσεις εισιτηρίων 51.222.941
Σύνολο από εκμισθώσεις ακινήτων 5.503.040
Γενικό Σύνολο 56.725.981

Έναντι των παραπάνω εσόδων η Αρχαιολογική Υπηρεσία, σύμφωνα πάντοτε με την απάντηση του Υπουργού Πολιτισμού, έκαμε τα παρακάτω έξοδα, καθόλη την 11ετία 2004-2014, σε ευρώ:
α) Για την ανάδειξη Κάστρου Κρητηνίας 1.122.716
β) Για τη Λίνδο 192.500
γ) Για επισκευή στη Μεσαιωνική πόλη της Ρόδου 10.400
Συνολό ευρώ 1.325.610

Πράγματι πρέπει να θεωρείται εξωφρενικό: το Υπουργείο Πολιτισμού, όπως τουλάχιστον προκύπτει από τη γραπτή απάντηση που δόθηκε στο Βουλευτή Δωδεκανήσου κ. Μανώλη Κόνσολα, ενώ από τα εισιτήρια επίσκεψης της Ακρόπολης της Λίνδου την 22ετία 2004-2014 το ποσό των 27.476.819 ευρώ, που αντιπροσωπεύει το 48,5% των συνολικών εισπράξεων του νησιού της Ρόδου, το Κράτος, το Υπουργείο Πολιτισμού, δαπάνησε για τη Λινδιακή Αρχαιότατη και γεμάτη Ιστορία Ακρόπολή της με το Ναό της Λινδίας Αθηνάς, που η ιστορία της ανάγεται στο 3.000 π.Χ., συνολικά το αστείο ποσό των 192.500 ευρώ!

Έτσι, με βάση τον προαναφερθέντα Νόμο, ως και τη λογική η Ρόδος νομιμοποιείται να απαιτεί, αν όχι ολόκληρο το ποσό που θα παίρνει, τουλάχιστο όμως ανάλογο μέρος, που πραγματικά τα έχει ανάγκη για την απαραίτητη αξιοπρεπή αναντικατάστατων συνεχή συντήρηση των Αρχαιοτάτων της Μνημείων.

Και για να επανέλθουμε στην περίπτωση της Λίνδου, ενώ επί τέσσερα χρόνια, 1955-1998, αγωνιζόμασταν να διαθέσει το Υπουργείο Πολιτισμού ανάλογο ποσό ετήσιας συντήρησης κ.λπ. των Αρχαιολοτικών της Μνημείων και των 3-4 παραδοσιακών σπιτιών ιδιοκτησίας του Δημοσίου, κανένας αρμόδιος δεν συγκινιόταν χωρίς, ωστόσο, να δινόταν επί του προκειμένου και κάποια πειστική απάντηση για την άρνησή τους.

• • •
Κατόπιν των προαναφερθέντων αναμφισβήτητων διαπιστώσεων, ανακύπτει το ερώτημα τι πρέπει να γίνει, τουλάχιστο για τη Λίνδο που έχουμε λόγο: Τέσσερις οι βασικοί άξονες στους οποίους πρέπει να επικεντρωθούν οι ενέργειες και αποφάσεις.
Πρώτο: Με απόφαση του αρμόδιου Υπουργείου Πολιτισμού, καθόσον Νόμος υπάρχει, να δεσμεύεται σε ειδικό λογαριασμό το 40% των εισπράξεων που τοπικά στη Λίνδο επί της επίσκεψης των αρχαιολογικών της χώρων.

Δεύτερο: Ποσοστό 20% του παραπάνω ποσού που θα παραμένει δεσμευμένο και με ένα χρονοδιάγραμμα, για το οποίο και η Δημοτική Κοινοτική Αρχή Λίνδου θα έχει λόγο, να διατίθεται ανελλιπώς και αποκλειστικά για έργα που θα αναβαθμίζουν την αρχαιολογική δομή της Λίνδου. Δύο τέτοια που πρέπει ν’ αντιμετωπιστούν άμεσα είναι κατά τη γνώμη μας:

α) Δημιουργία κατάλληλου μονόδρομου προσπέλασης (παρακαμπτήριος) οχημάτων από την Πλατεία της Λίνδου, που θα καταλήγει στο δημόσιο δρόμο (περιοχή “φούρκες”-θέση “Αμφιθέατρο”), προκειμένου να λυθεί το οξύ κυκλοφοριακό πρόβλημα της Λίνδου, το οποίο μαστίζει αφάνταστα την περιοχή, ιδιαίτερα κατά την τουριστική περίοδο. Απόδειξη ότι ενδείκνυται να προχωρήσει η παρακαμπτήριος αυτή προσπέλαση, αποτελεί και το γεγονός του ότι κατά την χρονική περίοδο 1977-1978, ο τότε Έφορος Αρχαιοτήτων Χρ. Ντούμας, είχε εγκρίνει παρόμοια λύση. Δυστυχώς, αργότερα η Αρχαιολόγος Ζερβουδάκη “μπλοκάρισε” αυτό το σωτήριο για τη Λίνδο πρόβλημα, ως προς τη λύση του κυκλοφοριακού της.

Ο μονόδρομος αυτός είναι απαραίτητος, καθόσον η οδός που καταλήγει στη Λίνδο είναι στενή και με τη συνάντηση δύο οχημάτων η κατάσταση καθίσταται επικίνδυνη. Μέχρι σήμερα εξαιτίας αυτής της ασφυκτικής κατάστασης έγιναν πολλά δυστυχήματα. Με την κατασκευή του μονόδρομου δεν πρόκειται να αλλοιωθεί το περιβάλλον, αφού θα προβλεφθούν και οι απαραίτητες επεμβάσεις με την τοποθέτηση ορισμένων φυσικών βράχων.

β) Αξιοποίηση του τύμβου του Κλεοβούλου:
Το ιστορικό αυτό Μνημείο, το οποίο διαφημίζεται διεθνώς κατάντησε χώρος των περιττωμάτων των ζώων. Να αξιοποιηθεί, αφού δημιουργηθεί και εδώ χώρος προσπέλασης, σε συνδυασμό με τον προαναφερθέντα μόνοδρομο εξόδου των οχημάτων από τον κυρίως χώρο της Λίνδου.

γ) Σύνταξη Χωροταξικής-Ρυθμιστικής Μελέτης καθορισμού των αρχαιολογικών ορίων, καθώς και των πάσης φύσεως συναφών προβλημάτων (οικιστικά, επαγγελματικά, ρυμοτομικά κ.λπ.). Στην Κοινότητα, καθώς ενθυμούμαι καλώς, υπήρχε προσχέδιο, το οποίο μπορεί να αποτελέσει τη βάση για παραπέρα ενέργειες.

δ) Επαρκής συντήρηση των οικημάτων που βρίσκονται εντός του Οικισμού Λίνδου και ανήκουν στην δικαιοδοσία της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας.

Τρίτο: Λειτουργία του Μουσείου Λίνδου στο παραδοσιακό Οίκημα Παπακωνσταντή, Μνημείο του 16ου αιώνα, το οποίο απαλλοτρίωσαν το 1938 οι Ιταλοί επί Κυβερνήτη Ντε Βέκκι και έφεραν Ιταλούς ειδικούς από τη Ρώμη και το ανακαίνισαν αρχαιολογικά. Κι εμείς, αν και το βρήκαμε έτοιμο το έχουμε κλειστό. Είναι, δε, ενδεικτικό να αναφέρω εδώ, κατά το χρονικό διάστημα της ανακαίνισης του εν λόγω αρχαίου ακινήτου ο φασίστας διοικητής Ντε Βέκκι παρακολουθούσε σχολαστικά τις εργασίες και μάλιστα ερχόταν στη Λίνδο, σχεδόν, κάθε Κυριακή.

Οι εργασίες αυτές γινόντουσαν το 1938 με 1939.
Δήμαρχος Λίνδου την χρονική εκείνη περίοδο ήταν ο Δημήτριος Γ. Χατζηδημητρίου, ο οποίος μόλις πληροφορούταν την άφιξη του Διοικητή-καθόσον ερχόταν αιφνιδιαστικά-έσπευδε, από καθήκον, προς συνάντησή του. Οταν, δε, αναχωρούσε τον κατευόδωνε.

Ετυχε σε μια από τις συχνές επισκέψεις του Ντε Βέκκι στη Λίνδο, μικρός τότε, 11 χρονών περίπου, να παρεβρίσκομαι στην Κεντρική Πλατεία (στην Κρήνη) του χωριού, όταν φεύγοντας ο φασίστας αξιωματούχος μπαίνοντας στο αυτοκίνητο, αποχαιρετώντας το Δήμαρχο τον παρατήρησε με τα ακόλουθα, τα οποία μέχρι σήμερα, ύστερα από 77 χρόνια περίπου, παραμένουν στη μνήμη μου: “Podestά, la cittadina non e pulita” (Δήμαρχε, η Κωμόπολη δεν είναι καθαρή). Ο Δήμαρχος σιώπησε και δεν πρόβαλε καμία δικαιολογία).

Τέταρτο: Το έτερο ποσοστό 20% να χορηγείται κατ’ έτος στη Δημοτική Κοινότητα Λίνδου, με δέσμευση της τελευταίας, να το διαθέτει στην σχολαστική καθαριότητα και για την εν γένει πολιτιστική και κοινωνική αναβάθμιση της Λίνδου. Στα πλαίσια αυτά να αντιμετωπιστεί και η λειτουργία του Πνευματικού Κέντρου Λίνδου “Ιωάννης Γ. Ζίγδης”, δωρεά του αείμνηστου Λίνδιου Πολιτικού.

Γράφει ο Κυριάκος Ι. Φίνας

Διαβάστε ακόμη

Γιώργος Γεωργαλλίδης: Σκάνδαλο υποκλοπών: Η απόλυτη θεσμική εκτροπή

Θανάσης Τσιάνος: Ηλεκτρικά πατίνια στις ελληνικές πόλεις: Πολύτιμο εργαλείο βιώσιμης κινητικότητας ή ωρολογιακή βόμβα για την οδική ασφάλεια;

Ηλίας Καραβόλιας: Ένα βιβλίο για την αληθινή διεθνή οικονομία σήμερα

Θάνος Ζέλκας: Το ταλέντο να χαλάμε τα απλά

Ηλίας Καραβόλιας: Να μην αγνοούμε την πραγματικότητα

Μαρία Καρίκη: Άνθρωποι που δεν ήρθαν για να μείνουν

Αγαπητός Ξάνθης: Κάποιοι στοχασμοί για το τραγούδι «FERTO»

Γιάννης Σαμαρτζής: Η διεύρυνση του χάσματος μεταξύ πλουσίων και φτωχών στην ΕΕ: η θέση της Ελλάδας