Η Μεταμόρφωση του Κυρίου

Του Γεωργίου Χρ. Μπάρδου Θεολόγου Κάθε χρόνο, στις 6 Αυγούστου, η χριστιανοσύνη γιορτάζει τη Μεταμόρφωση του Χριστού, ένα γεγονός που τρεις αξιόπιστοι μάρτυρες κήρυξαν στον κόσμο και που ολόκληρη η χριστιανική παράδοση το αγκάλιασε και το τίμησε, όσο και τα σημαντικότερα γεγονότα της θρησκείας μας. Για το σπουδαιότατο αυτό γεγονός γράφουν οι Ευαγγελιστές Ματθαίος (17, 1-13) ο Μάρκος (9, 2-13), ο Λουκάς (9, 28-36) και ο Πέτρος (επιστ. Β’, α, 16-19). Ο καθένας τους βέβαια τα λέγει με τον τρόπον του, και οι τρεις όμως συμφωνούν για το γεγονός πως έγινε. Λίγο χρόνο πριν από το Πάθος του ο Ιησούς ανέβηκε σε ένα από ψηλά βουνά της Γαλιλαίας, στο Θαβώρ κατά την παράδοση έχοντας μαζί του, τον Πέτρο και τον Ιωάννη και τον Ιάκωβο από τους μαθητές του. Ενώ δε ο Ιησούς προσευχόταν, των μαθητών κοιμωμένων, το μεν πρόσωπόν Του, κατά τον Λουκά εγένετο έτερον, δηλαδή αλλοιώθη, κατά τον Ματθαίο μετεμορφώθη και έλαμψεν ως ο ήλιος, τα δε ενδύματά του εγένοντο κατά τον Ματθαίο, λευκά ως το φως, κατά δε τον Λουκά λευκά εξαστράπτοντα, κατά δε τον Μάρκον, λευκά λίαν ως χιών, οία γναφεύς επί της γης ου δύναται λευκάναι. Ο δε Πέτρος, λέγει γενικώς, ότι ο Ιησούς μεταμορφωθείς περιεβλήθη θείαν μεγαλοπρέπειαν, τιμήν και δόξαν, ενώ δε το σώμα του Ιησού ακτινοβολούσε παρουσιάστηκαν περιβεβλημένοι δόξαν και αυτοί, δύο άνδρες ο Μωυσής και Ηλίας και συνομιλούσαν με τον Χριστόν για τα τελευταία γεγονότα της ζωής του που θα γινόντουσαν στην Ιερουσαλήμ. Ακούσθη δε φωνή από την νεφέλη «αυτός είναι ο αγαπητός Υιός μου εις τον οποίον ευηρεστήθην εις αυτόν να υπακούετε». Σκοπός, χάριν του οποίου έγινε η μεταμόρφωσις του Σωτήρος και ότι ήταν συσχετισμένο μ’ αυτή, είναι η απόδειξη και βεβαίωση του μυστηρίου της Αγίας Τριάδος, η απόδειξη και βεβαίωση της θεότητος του Ιησού Χριστού, η προεικόνιση της μέλλουσας δόξας των δικαίων. Η μεγάλη μορφή του Μωυσέως ο οποίος καταλαμβάνει ιδιότυπη θέση στην ιστορία της θείας Αποκαλύψεως του Ισραήλ καθώς και της εμφάνισης του Ηλία, θεωρούνται οι χαρακτικότερες φυσιογνωμίες της Παλαιάς Διαθήκης. Του μεν πρώτου νομοθέτη που αντιτάχθηκε ενάντια στο Φαραώ και έγινε ο ελευθερωτής του λαού του Θεού από τη δουλεία και αξιώθηκε θείας οπτασίας. Ως προς τον Προφήτη Ηλία τον Θεσβίτη, η ισραηλινή παράδοση ανύψωσε τόσον και σε κανένα άλλο έδωσε την τιμητική θέση πλησίον του Μωυσή. «Του Μωυσέως από τους νεκρούς κατελθόντος του Ηλία με πύρινο άρμα ζώντος εις τον ουρανό αναληφθέντος από τον ουρανό κατηλθέντος και οι δύο μαζί προσκυνούσαν και αινούσαν τον μεταμορφωμένο Χριστό». Από το όρος της Μεταμορφώσεως διάταξε ο Θεός να υπακούουμε το Ευαγγέλιο δια του οποίου μας ομιλεί ο Υιός και πρόθυμα ακούμε τη διδασκαλία του, τότε μεταμορφωνόμαστε πνευματικά. Η εορτή της Μεταμορφώσεως (6 Αυγούστου) θεσπίστηκε από την Εκκλησία σε ανάμνηση του γεγονότος στο όρος Θαβώρ. Ήδη η βασίλισσα Ελένη τον 4ο αιώνα ίδρυσε στο Θαβώρ, ναό προς τιμή των αποστόλων Πέτρου, Ιακώβου και Ιωάννου). Η εορτή το πρώτο εισήχθη στα Ιεροσόλυμα τον 7ον αιώνα, τον 9ον αιώνα στην Κωνσταντινούπολη, και τον 15ον αιώνα στη Δύση. Της εορτής παλιά προηγείτο νηστεία από 1-5 Αυγούστου, και μετά 7-14 Αυγούστου, η νηστεία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.