9η Μαΐου 1945 Ημέρα Νίκης κατά του Φασισμού, ημέρα Ελευθερίας

Του
Βίκτωρος Μας
Δικηγόρου-Προέδρου Ελληνορωσικού
Συνδέσμου Φιλίας-Συνεργασίας

Εβδομήντα τρία χρόνια πέρασαν από την ημέρα που ο στρατάρχης Κάιτελ, ως εκπρόσωπος της ναζιστικής Γερμανίας, υπέγραφε ντροπιασμένος την πράξη παράδοσης της Γερμανίας του Χίτλερ άνευ όρων στη Σοβιετική Ένωση και τους συμμάχους της Η.Π.Α, Μεγάλη Βρετανία και Γαλλία, άνευ όρων, ρίχνοντας την αυλαία στο θέατρο του πλέον φρικαλέου και αιματηρού πολέμου, που γνώρισε ο πλανήτης.

Εβδομήντα τρία χρόνια πέρασαν από τότε που άρχισε ο κόσμος σε όλη την Ευρώπη να ονειρεύεται ξανά τη ζωή κάτω από το φως της ελευθερίας, μιας ελευθερίας, που σήμερα δεν θα ήταν ούτε δεδομένη ούτε αυτονόητη αν δεν απαιτούνταν να θυσιαστούν 27.000.000 πολίτες και στρατιώτες της τότε Σοβιετικής Ένωσης, μέχρι ο λοχίας Μέλιτον Καντάρια να τοποθετήσει την Κόκκινη Σημαία στην οροφή του Ράιχστανγκ, γκρεμίζοντας τον εφιάλτη της Μεγάλης Γερμανίας (Γκερμάνια), που ονειρευόταν ο ναζί δικτάτορας Αδόλφος Χίτλερ ως μέλλον μιας Ευρώπης, κάτω από την αδίστακτη μπότα του φασισμού.

Η Ημέρα αυτή της Νίκης κατά των Φασιστικών Δυνάμεων, η οποία εορτάζεται με λαμπρότητα σε μεγαλειώδη στρατιωτική παρέλαση, που διεξάγεται στην Κόκκινη Πλατεία της Μόσχας, φέρνει στη μνήμη μας την ανείπωτη αυτή θυσία των εκατομμυρίων πολιτών και στρατιωτών της τότε Σοβιετικής Ένωσης, οι οποίοι εξαγόρασαν την ελευθερία όλων των επόμενων γενεών της Ρωσίας αλλά και της Ευρώπης γενικότερα και μας έδωσαν ουσιαστικά το δικαίωμα να συμφωνούμε, να διαφωνούμε και να προγραμματίζουμε τη ζωή μας μέσα σε καθεστώς ειρήνης, ευνομίας, σεβασμού των ανθρώπινων δικαιωμάτων και ασφάλειας.

Ποτέ δεν πρέπει να ξεχάσουμε και πάντα πρέπει να διδάσκουμε στα παιδιά μας ότι μόνο με τη θυσία και την προσήλωση στις ιδέες της Πατρίδας, της Οικογένειας και της Δημοκρατίας, μπορούμε να ονειρευόμαστε έναν κόσμο δικαιοσύνης, ειρήνης, πολιτισμού, ασφάλειας και αξιοπρέπειας και να ισχύει για πάντα το «Ποτέ πια πόλεμος ποτέ πια φασισμός».

Κανείς από εμάς τους Έλληνες δεν πρέπει να λησμονεί την αποφασιστική συμβολή της Ελλάδας, μιας χώρας τόσο μικρής – που κατά τον Γκιλντιρίμ είναι όσο όλη η Κωνσταντινούπολη- η οποία με την αποφασιστική της αντίσταση κατά των ναζιστικών στρατευμάτων στα οχυρά του Μπέλες αλλά και στη Μάχη της Κρήτης τον Απρίλιο του 1941, καθυστέρησε κατά τρεις ολόκληρους μήνες την εφαρμογή του σχεδίου επίθεσης κατά της Ε.Σ.Σ.Δ, γνωστού ως σχεδίου Μπαρμπαρόσα, με απώτερη συνέπεια ο τρομερός χειμώνας της Ρωσίας να βάλει τέλος στα όνειρα ενός παρανοϊκού δικτάτορα και να σταματήσει το φασιστικό θηρίο μερικά χιλιόμετρα πριν τη Μόσχα.

Η Ημέρα όμως της Νίκης, πέρα από τα ιστορικά στοιχεία και τα επινίκια, πρέπει να αποτελεί για όλους τους σκεπτόμενους πολίτες και ημέρα προβληματισμού για εμάς τους Έλληνες και κατ’ επέκταση και για τους λοιπούς Ευρωπαίους, καθώς ειδικά σήμερα οι έννοιες της Ελευθερίας και της Αξιοπρέπειας, φάνηκε ότι δεν είναι ούτε αυτονόητες ούτε δεδομένες, καθώς όλοι ζούμε τα τελευταία χρόνια – ειδικά στην Ελλάδα- μια πρωτοφανή για τα ιστορικά μας δεδομένα κρίση εθνικών και ηθικών αξιών.

Σήμερα, αξίες όπως της πατρίδας και της οικογένειας, δέχονται μια άνευ προηγουμένου επίθεση από ξετσίπωτες νεωτερίστικες ιδέες, περιβαλλόμενες με το μανδύα νομιμότητας ή ακριβέστερα νομιμοφάνειας, οι οποίες ναρκοθετούν τα θεμέλια της ελληνικής κοινωνίας και κατ’ επέκταση και της ευρωπαϊκής, προβάλλοντας πρότυπα μιας κοινωνίας αποχής από αξίες και ιδανικά.

Τέτοια παραδείγματα είναι η υιοθεσία από ομόφυλα ζευγάρια, η επιδίωξη χωρισμού Κράτους – Εκκλησίας, το βάπτισμα πατριωτικών τοποθετήσεων ως φασιστικής ιδεολογίας και πολλά άλλα που δεν γνωρίζουμε και αναμένονται. Αυτά όλα πρέπει να μας κάνουν να αναρωτηθούμε: Υπάρχουμε χωρίς Πίστη, υπάρχει λαός χωρίς Πατρίδα; Μπορούμε χωρίς αυτές τις αξίες να αντισταθούμε στον νεωτερίστικο φασισμό, που υποθηκεύει τις επόμενες γενιές;

Ας έχουμε αυτά όλα στο μυαλό και στην καρδιά μας για να είμαστε σίγουροι ότι πάντα θα ισχύει το «Ποτέ πια Πόλεμος, ποτέ πια Φασισμός».