Πολύχρωμη αύρα αγάπης από τα παιδιά της Κάσου  για τα πυρόπληκτα παιδιά της Αττικής!

Του Αντώνη Καραγιαννάκη στην εφημερίδα “Καρπαθιακή”

 

Μια μικρή ομάδα με πιτσιρίκια της Κάσου- άλλα ντόπια και άλλα παραθεριστές στο νησί των γονιών τους- ζωγράφιζαν επί μέρες βότσαλα σμιλεμένα στις ακτές του νησιού της Δωδεκανήσου και τα στέλνουν ως γιατρικό της ψυχής στα άλλα παιδιά που γνώρισαν τον θάνατο και τον τρόμο της φωτιάς στο Μάτι, τον Νέο Βουτζά πριν από λίγες ημέρες.

Ξεκινήσαμε δειλά δειλά με τον Μάνο και τα αδελφάκια από τη Νέα Υόρκη, Ρούλα και Μανώλη.
Μετά ήρθε ο Τάσος με τα αδελφάκια -επίσης από Νέα Υόρκη- Γιώργο και Ειρήνη.

Ακολούθησαν αλλά δύο σετ με αδελφάκια, τον Μηνά με τη Νάσια και τη Βιργινία με τη Στέλλα!!! Και στο τέλος να, ήρθαν ο Σπύρος και ο Γαβριήλ!!!

Η ομάδα έδεσε και ο καλλιτεχνικός οίστρος των μικρών «Πικάσο» από την Κάσο, άρχισε να αποδίδει!!!
«Εγώ θα φτιάξω ένα καρπούζι» φωνάζει η Ρούλα.

«Εγώ φτιάχνω ένα καραβάκι» απαντάει ο Μάνος, ενώ η Βιργινία φτιάχνει τον Νέμο!!
Χαμός! Ένας ωραίος, ανέμελος, παιδικός και αισιόδοξος χαμός!!!

Κάθε πρωί εδώ και οκτώ μέρες τα πιτσιρίκια ζωγράφισαν έναν όμορφο κόσμο στα βοτσαλάκια της Κάσου με άπειρα γλυκά και γεμάτα ελπίδα, χρώματα!!!

«Παιδιά θα κάνουμε ένα πάρτι και μια έκθεση να τα δείξουμε τα έργα σας και ό,τι μαζέψουμε να τα στείλουμε στα παιδάκια που έχουν μεγάλο πρόβλημα με τις φωτιές! Τι λέτε; Πως σας φαίνεται η ιδέα»; ρώτησα, για να εισπράξω ένα δυνατό και χαρούμενο «Ναιιιιιιι»!!!!!

Ε… τι άλλο να πω. Μάλλον μπορώ να μιλάω επί ώρες γι’ αυτή τη μοναδική εμπειρία, αλλά καλύτερα θα μιλήσουν από μόνα τους τα πολύχρωμα βότσαλα των παιδιών, και τα ίδια τα παιδιά, την Τεταρτη 7 Αυγούστου στις 19.30, στην αυλή της Αγίας Μαρίνας.

Μια μικρή και γλυκιά προσπάθεια αγάπης και ελπίδας για τα πυρόπληκτα παιδιά της Αττικής από την ακριτική Κάσο!!!

Οι εισπράξεις θα διατεθούν στο «Λύρειο Ίδρυμα», το ορφανοτροφείο της περιοχής που σχεδόν καταστράφηκε από τη φονική φωτιά.

Εδώ στην Κάσο, 242 και πλέον μίλια μακριά από το Μάτι, τον Νέο Βουτζά και την πυρόπληκτη περιοχή, το καλοκαίρι προχωράει στους δικούς του ανέμελους ρυθμούς, αλλά η σκέψη και η αγάπη όλων είναι εκεί.
Με τα πολύχρωμα βοτσαλάκια μας, στέλνουμε αγάπη, κουράγιο και ελπίδα σε αυτούς που δοκιμάζονται από τη μεγάλη καταστροφή της 23ης Ιουλίου.

Υ.Γ.1  Θέλω να ευχαριστήσω τις μαμάδες των παιδιών, τη γειτονιά, τους δικούς μου, τον Νικήτα, την Ειρήνη, την επιτροπή της Αγίας Μαρίνας και όλους, που βοηθάνε και μας… ανέχονται σε αυτό το project!!!

Υ.Γ.2 Αννούλα και Κωστή, αυτή τη δραστηριότητα την άρχισα μαζί σας πριν δύο χρόνια στη Λάκκα. Δεν ήρθατε φέτος. Θα τα πούμε του χρόνου. Μας λείπετε!! Φιλιάαα.