Σημαντική η προσφορά της Άννα Δηλανά

Έφυγε από τη ζωή στις 6 Σεπτεμβρίου η Άννα Δηλανά, μία γυναίκα που έζησε επί δεκαετίες στη Ρόδο, με πολυσχιδή δραστηριότητα και προσφορά.

Ήταν σύζυγος του Θανάση Δηλανά και ιδρυτικό μέλος του Ελληνο-Γερμανικού συλλόγου και γνωστή για την εργασία της στο Γερμανικό προξενείο.

Σημαντική και αξιέπαινη ήταν η δραστηριότητά της στην υποστήριξη των προσφύγων και στη φροντίδα και προστασία του περιβάλλοντος.

Η κηδεία της πραγματοποιήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου, στο Καθολικό Νεκροταφείο Ρόδου και την αποχαιρέτησαν συγγενείς και φίλοι.

Στον επικήδειο λόγο της η κ. Linda Glüsing αναφέρθηκε στην προσωπικότητα της εκλιπούσης αναφέροντας μεταξύ άλλων τα εξής:

«Αγαπητή Oικογένεια Δηλανά, συγγενείς και φίλοι της Άννας.

Η Άννα απεβίωσε την περασμένη Πέμπτη (6 – 09 – 2018) και η απώλειά της είναι πολύ μεγάλη για όλους μας.

Με τον Θανάση Δηλανά γνωρίστηκε στα 17 της χρόνια από το 1958 όταν ο Θανάσης σπούδαζε στο Πολυτεχνείο της Καρλσρούης στη Γερμανία. Παντρεύτηκαν το 1964 και ήταν 54 χρόνια παντρεμένοι.

Αρχικά έμειναν για 10 χρόνια κοντά στην Κοζάνη (Πτολεμαΐδα), όπου δούλευε τότε στα εργοστάσια της ΔΕΗ ο Θανάσης, και μετά στη Ρόδο, που ο σύζυγός της μετατέθηκε από τη ΔΕΗ ως Διευθυντής του νέου εργοστασίου ηλεκτροπαραγωγής  στη Σορωνή Ρόδου.

Εγώ γνωρίζω την Άννα για πάνω από 35 χρόνια, από τη δουλειά της στο Γερμανικό Προξενείο. Ήταν πάντοτε ευγενική, πρόθυμη να βοηθήσει πέραν από το τυπικό καθήκον και πέραν από το ωράριο του Προξενείου. Συμπαραστεκόταν σε ασθενείς και τραυματισμένους στο Νοσοκομείο. Συνόδευε συλληφθέντες ως διερμηνέας στο Δικαστήριο. Στέκονταν στον  τάφο θανάσιμα τραυματισμένων τουριστών, πολλές φορές ως μοναδική συνοδός τους, μαζί με τον ιερέα της Γερμανόφωνης Εκκλησίας της Ρόδου.

Η Άννα ενημέρωνε τα μέλη της Γερμανικής Παροικίας εδώ στη Ρόδο με ομιλίες, μεταξύ άλλων για θέματα σύνταξης, εκπαίδευσης και σπουδών των παιδιών μας στη Γερμανία και για θέματα Στρατολογίας.

Επίσης  ήταν ιδρυτικό μέλος του Ελληνο-Γερμανικού Συλλόγου ΕΛΓΕΣΕΜ. Η εκμάθηση της γερμανικής γλώσσας των παιδιών μας, αλλά και της ελληνικής γλώσσας σ’ εμάς, τις μητέρες τους, ήταν υπόθεση, στην οποία ήταν δοσμένη με την καρδιά της. Με αυτόν τον τρόπο βοηθούσε την ενσωμάτωσή μας στην τοπική κοινωνία και υποστήριζε ενεργά τις σχέσεις των δύο Χωρών.

Και σε ‘μένα έκανε μαθήματα ελληνικής γλώσσας - αλλά δυστυχώς ακόμα χρειάζομαι διερμηνέα.

Άλλο μεγάλο κεφάλαιο της δραστηριότητάς της ήταν η υποστήριξη των προσφύγων. Και πριν από την τελευταία κρίση βοηθούσε τους  Αφγανούς, Ιρακινούς, Ιρανούς, Παλαιστίνιους και ειδικά τους Αφρικανούς με όποιο τρόπο μπορούσε.   Άννα, ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ από όλους εμάς, γιατί  εσύ έμπρακτα σήκωνες τα βάρη των άλλων.

Μετά τον θάνατο της Άννας ρώτησα πολλούς ανθρώπους να την χαρακτηρίσουν. Μου απάντησαν: Η Άννα ήταν πρόθυμη να βοηθήσει, γενναιόδωρη, θαρραλέα, δίκαιη, ευθύς, ακριβής και τίμια.  Ήταν μια γυναίκα που με τη στάση της σε πολλά θέματα της κοινωνίας μας κέρδιζε τον θαυμασμό μας.

Ξέχασα ένα κεφάλαιο της δραστηριότητάς της. Ήταν πολύ δοσμένη στη φροντίδα του περιβάλλοντος. Αγαπούσε τα φυτά, από τα φυτά του  κήπου της όλοι έχουμε φυτώρια. Συμμετείχε σε πολλές δενδροφυτεύσεις σε όλη τη Ρόδο.

Άννα, στο όνομα όλων μας, σε ευχαριστούμε και είμαστε ευγνώμονες, για την παρουσία σου στη ζωή μας εδώ στη Ρόδο.

Θα μας λείψεις πάρα πολύ. Σου ευχόμαστε καλό Ταξίδι».

(Επικήδειος λόγος για την Άννα Δηλανά, Εκφωνήθηκε στα γερμανικά στις 10 – 9 - 2018 από την Linda Glüsing.  Μεταφράστηκε κατά τη νεκρώσιμη ακολουθία στα ελληνικά από την ιατρό Δόκτωρ Μαρία Βολανάκη).