Πολιτική μαύρη τρύπα τα Δυτικά Βαλκάνια

Toυ Γιώργου Κύρτσου

Η θεωρία σύμφωνα με την οποία είμαστε υποχρεωμένοι να θυσιάσουμε τα καλώς εννοούμενα εθνικά μας συμφέροντα αποδεχόμενοι τη συμφωνία Τσίπρα-Ζάεφ για να συμβάλλουμε στη σταθεροποίηση των Δυτικών Βαλκανίων δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα.

Τα Δυτικά Βαλκάνια είναι μια μαύρη διεθνοπολιτική τρύπα και θα παραμείνουν για δεκαετίες ολόκληρες. Υποχρέωση της Ελλάδας είναι να κρατάει αποστάσεις πολιτικής ασφαλείας από εκρηκτικές καταστάσεις, να δίνει έμφαση στην ανάπτυξη της οικονομικής συνεργασίας σε διμερές και ευρωπαϊκό επίπεδο και να προβάλλεται η ίδια ως δύναμη σταθερότητας σε μια μεγάλης στρατηγικής σημασίας ασταθή περιοχή.

Απίθανες καταστάσεις
Η συμμετοχή μου στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σε ημερίδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος για την ευρωπαϊκή προοπτική των Δυτικών Βαλκανίων ενίσχυσε τις αντιρρήσεις μου στη συμφωνία Τσίπρα-Ζάεφ και στη γρήγορη και πρόχειρη διαδικασία διεύρυνσης.

Στην ημερίδα πήραν μέρος ευρωβουλευτές του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ), παρατηρητές από τις άλλες πολιτικές ομάδες του ΕΛΚ και στελέχη των κομμάτων των χωρών των Δυτικών Βαλκανίων που συνδέονται με το ΕΛΚ.
Ο εκπρόσωπος του VMRO, της εθνικής αντιπολίτευσης της ΠΓΔΜ, εξαπέλυσε μια βίαιη επίθεση κατά του Ζάεφ και του κεντροαριστερού, υποτίθεται, κόμματός του.

Υποστήριξε ότι το καθεστώς Ζάεφ είναι πιο διεφθαρμένο από το προηγούμενο με αποτέλεσμα η ΠΓΔΜ να πέσει πάνω από 40 θέσεις στην παγκόσμια κατάταξη της Διεθνούς της Διαφάνειας. Εντόπισε το πρόβλημα κυρίως στον Ζάεφ και τον αντιπρόεδρό του υποστηρίζοντας ότι έχουν μπερδέψει τα οικογενειακά με τα δημόσια οικονομικά.
Επέμεινε ότι στο δημοψήφισμα που έχασε ο Ζάεφ λόγω της αποχής-ρεκόρ υπήρξε νοθεία σε ποσοστό τουλάχιστον 10% και πως η κυβέρνηση εκβιάζει τους πολιτικούς της αντιπάλους θέτοντάς τους προ του διλήμματος: υποστήριξη της συνταγματικής αναθεώρησης στη Βουλή ή ποινική δίωξη με βάση παρανομίες της προηγούμενης κυβέρνησης.

Πιο αρνητικός στην κρίση του ήταν ο εκπρόσωπος του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης του Κοσόβου, το οποίο συνεργάζεται με το ΕΛΚ. Υποστήριξε ότι η κυβέρνηση της χώρας του λειτουργεί με δικτατορικό τρόπο, δεν αναγνωρίζει οποιοδήποτε ρόλο στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης που κατά την άποψή του εκφράζει την πλειοψηφία των πολιτών και επέμεινε στις διαφορές μεταξύ Κοσοβάρων και Σέρβων υποστηρίζοντας ότι ενδεχόμενη ανταλλαγή εδαφών για να δημιουργηθεί εθνική ομοιογένεια στο Κόσοβο και τη Σερβία μπορεί να οδηγήσει σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις. Ακόμη χειρότερη είναι η κατάσταση στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη όπου όλοι, επίσημοι και αναλυτές, διαπιστώνουν ότι η κατάσταση εξελίσσεται από το κακό στο χειρότερο. Οι Σέρβοι δεν συνεννοούνται με τους Κροάτες και οι δυο πλευρές επιμένουν στην ιστορική αντιπαλότητα. Παρατηρείται και επιδείνωση των σχέσεων τους με τους μουσουλμάνους τη χώρας.
Σε αυτές τις συνθήκες είναι κωμικοτραγικό να ζητείται από την Ελλάδα να κάνει μεγάλες υποχωρήσεις σε βάρος των εθνικών συμφερόντων της για να προωθηθεί η συμφωνία Τσίπρα-Ζάεφ.

Παράγοντας αποσταθεροποίησης
Η συμφωνία Τσίπρα-Ζάεφ είναι από μόνη της παράγοντας αποσταθεροποίησης.
Προκαλεί φοβερές εντάσεις στην ΠΓΔΜ οι οποίες έχουν μέλλον ανεξάρτητα από την προώθηση της συνταγματικής αναθεώρησης. Το εθνικιστικό VMRO φαίνεται να υπερέχει στη σλάβικη πλειοψηφία του πληθυσμού ενώ το κόμμα του Ζάεφ υπερισχύει με τη βοήθεια της μεγάλης αλβανικής μειονότητας. Δημιουργείται έτσι ένας διχασμός ο οποίος δηλητηριάζει την πολιτική ζωή.

Η συμφωνία Τσίπρα-Ζάεφ απορρίπτεται από τη μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού, ιδιαίτερα στη Βόρεια Ελλάδα. Δεν μπορεί να υπάρξει διαχείριση ενός εθνικού θέματος με τον ελληνικό λαό να έχει βασικές αντιρρήσεις. Δημιουργούνται έτσι οι προϋποθέσεις για αποσταθεροποίηση ενός πολιτικού συστήματος το οποίο είναι από πολλές πλευρές οριακό ύστερα από τη δεκαετή δοκιμασία της χρεοκοπίας και της λιτότητας.  Όπως τόνισα απευθυνόμενος σε αυτούς που πήραν μέρος στην ημερίδα του ΕΛΚ για τα Δυτικά Βαλκάνια, στις εκλογές που θα γίνουν στην Ελλάδα θα αλλάξει πιθανότατα η κυβέρνηση αποκλείεται όμως να αλλάξει ο λαός. Η συμφωνία Τσίπρα-Ζάεφ λειτουργεί αποσταθεροποιητικά γιατί δημιουργεί περισσότερα προβλήματα από αυτά που υποτίθεται ότι λύνει.