Αθάνατες ιστορίες του Μεσοπολέμου: Ο επίλογος της τρυφερής ιστορίας γράφτηκε  στα Δικαστήρια της Ρόδου στην καρδιά  του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου-28 Απριλίου 1943

Γράφει ο Κώστας Τσαλαχούρης

(Τελευταίο)                                                                                                                                                            
Το «Πεπρωμένο», η πριγκίπισσα του Ιράκ Αζζά, όταν έφτασε στη Ρόδο το 1935, και κατέλυσε στο «Αλμπέργκο ντε λε Ρόζε», γέμισε τη ζωή ενός νέου, του Τάσου Χαραλάμπη και έτσι γράφτηκε μια τρυφερή, υπέροχη, συγκινητική αλλά και συγκλονιστική ιστορία που απασχόλησε τον ελληνικό και διεθνή Τύπο.

Γράφτηκε μεταξύ Ρόδου, Αθηνών και πάλιν Ρόδου για να συνεχιστεί στη Ρώμη, τη Νάπολι και πάλιν να «επιστρέψει» στη Ρόδο. Υπήρχαν και άλλα μέρη, νησιά και κωμοπόλεις που έπαιξαν το ρόλο τους στην όλη ιστορία, όπως η Σύμη, η Αστυπάλαια-κυρίως αυτή- το Μπάρι, τα νησιά Τρεμίτι στην Αδριατική για να καταλήξει στις αίθουσες του Δικαστηρίου της Ρόδου-απούσης της πρωταγωνίστριας-και θα εκδοθεί το διαζύγιο!.. Εκεί παίχτηκε ο επίλογος!.. Η καταληκτική ημερομηνία είναι η 17η Μαΐου 1943.

 Μάρτυρες πολλοί μεταξύ των οποίων οι Σκάρος Σταύρος, Αντωνιάδη Άννα, Μαυράκης Μιχαήλ, Davanzo Tullio, Balesteri Cesare, Balestreri Italina, Davanzo Giovanni. Πρόεδρος του Δικαστηρίου ήταν ο δρ. ιππότης Σαλβατόρε ντε Σιμόνε και πάρεδροι ο Δημοσθένης Λουιζίδης οδοντίατρος και Οικονομίδης Ιωάννης επιχειρηματίας. Συνήγορος Πολιτικής Αγωγής παρίστατο ο Γαβριήλ Χαρίτος.
 

Η οικογένεια Τρινγκάλι στις αρχές της δεκαετίας του 1930, στη Ρόδο.
Η οικογένεια Τρινγκάλι στις αρχές της δεκαετίας του 1930, στη Ρόδο.


Ενώπιον του ακροατηρίου η δίκη άρχισε στις 28 Απριλίου 1943,   και σύμφωνα με την απόφαση που εκδόθηκε στις 7 Μαΐου 1943,  το Δικαστήριο κήρυξε το γάμο λυμένο εις βάρος της συζύγου του Χαραλάμπη, που έγινε σύμφωνα με την Ορθόδοξη ιεροτελεστία στην Αθήνα, στις 26 Μαΐου 1936, ενώπιον του εφημερίου της Αρχιεπισκοπής Αθηνών στην εκκλησία της κοινότητας Γλυφάδας Αττικής.

Καταδικάζει επίσης την εναγόμενη στην καταβολή τετρακοσίων λιρών για τα έξοδα της δίκης, τριακόσιες εξήντα οκτώ λίρες για τα δικαιώματα του εισαγγελέα και χίλιες λίρες για την αμοιβή του δικηγόρου. Η εκτελεστική του μορφή φέρνει ημερομηνία 17.5.1943 και η απόφαση εκδόθηκε στο «όνομα της Αυτού Μεγαλειότητος Βιττόριο Εμμανουέλε Γ΄ χάρις του Θεού και της θελήσεως του Έθνους, βασιλέως της Ιταλίας και Αλβανίας-Αυτοκράτορος Αιθιοπίας».  

Όλα άρχισαν με το θάνατο σε αυτοκινητικό δυστύχημα του αδελφού της πριγκίπισσας Αζζά, Γαζή Α΄ βασιλιά του Ιράκ, στις 4 Απριλίου 1939, όπου μετά από διάφορες επαφές με διπλωματικούς κύκλους του Ιράκ, η πριγκίπισσα Αζζά, ζήτησε από το σύζυγό της να μεταβεί στη Ρώμη για να βρίσκεται στην πρωτεύουσα του ιταλικού κράτους, όπου και η Πρεσβεία του Ιράκ για να «αντιμετωπίσει» τη νέα κατάσταση πραγμάτων.

Η Αζζά αναχώρησε από τη Ρόδο, στις 3 Μαρτίου 1940, και στη Ρώμη μένει για λίγο χρονικό διάστημα σε φιλική οικογένεια-όνομα Τρινγκάλι, στη Ρόδο διέμενε σε σπίτι απέναντι από το Ρολόι του Εθνικού Σταδίου «Διαγόρας».

Σε πολύ λίγο χρονικό διάστημα εγκαταλείπει την οικογένεια και εγκαθίσταται σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα. Και αρχίζει η αλληλογραφία μεταξύ  των δύο συζύγων. Στέλλονται και τηλεγραφήματα. Από την αλληλογραφία αυτή-αποτελείται από 6.144 λέξεις και η μετάφραση έγινε από τον εκλεκτό φίλο κ. Ιωάννη Τρέζο, επιχειρηματία- και την απόφαση του Δικαστηρίου-η μετάφραση αποτελείται από 1150 λέξεις-  φαίνεται ξεκάθαρα το τι συνέβη και οι δύο νέοι έφτασαν στο διαζύγιο.
 

 Η οδός Πιέτρο Κολλέττα στη Νάπολι, σήμερα
Η οδός Πιέτρο Κολλέττα στη Νάπολι, σήμερα


Λόγοι δεοντολογικοί δεν επιτρέπουν στο γράφοντα να δώσει στη δημοσιότητα τα κείμενα των επιστολών, τα οποία και φυσικά δεν μπορούν να αλλοιώσουν την εξέλιξη της υπέροχης αλλά και συγκινητικής συνάμα ιστορίας. 

Ένα είναι γεγονός, ένας νεαρός Ροδίτης στην καρδιά του Μεσοπολέμου, άρχισε να γράφει ένα φλογερό, βαθύ αλλά και παράφορο αίσθημα με παγκόσμια απήχηση. Επίσης είναι γεγονός ότι ο νεαρός αυτός, άκουσε μόνο τους κτύπους της καρδιάς του, και παρέμεινε πιστός, στο όραμα της αγάπης και λατρείας σ’ αυτήν που έδωσε το είνε του… Δεν το ξέχασε ποτέ, μα ποτέ…Έτσι ας μείνουμε μόνο σ’ αυτά…

Την όλη ευθύνη την φέρνει η πριγκίπισσα Αζζά. Πάντως η Αστυπάλαια είναι το «κλειδί» των συμβάντων και ένα δακτυλίδι που η πριγκίπισσα αναγκάστηκε να αποκαλύψει ότι δεν το έχασε αλλά το έδωσε κάπου…Πού; Όλα ειπώθηκαν στο Δικαστήριο!..  
 

Τα νησιά Τρεμίτι στην Αδριατική θάλασσα
Τα νησιά Τρεμίτι στην Αδριατική θάλασσα


Στις επιστολές της η Αζζά αποκαλεί το σύζυγός της «Τάσο, ζωή μου», και είναι βέβαιο ότι μια φορά συναντήθηκε με την Κυρία επί των Τιμών της Βασιλικής οικογένειας της Ιταλίας.

Ο βασιλιάς Βιττόριο Εμμανουέλε αρνήθηκε μια τέτοια συνάντηση και το περιβάλλον του παρέπεμψε την πριγκίπισσα Αζζά, στην Κυρία επί των Τιμών. Επίσης συναντήθηκε με τον υπουργό των Οικονομικών ή Εξωτερικών του Ιράκ-δεν διευκρινίζεται ποιόν- που διήλθε από τη Ρώμη με κατεύθυνση το Παρίσι και το Λονδίνο.  

Στις 17 Σεπτεμβρίου 1940 γίνεται κοινωνός της όλης υπόθεσης και ο Τετράρχης του Φασισμού Τζέζαρε Μαρία ντε Βέκκι κόμης του Βαλ Τζισμόν, Διοικητής των Ιταλικών νήσων του Αιγαίου, με επιστολή που στέλλεται από τη Σύμη-η επιστολή αποτελείται από 786 λέξεις.     

Ρόλο στην υπόθεση παίζει η εκτόπιση ή φυλάκιση του Τάσου Χαραλάμπη στις φυλακές του νησιωτικού συγκροτήματος Τρέμιτι, εκεί όπου στέλνονταν οι αντιφασίστες, οι πολέμιοι του μουσολινικού καθεστώτος. Επιφανέστερος όλων των κρατουμένων στις φυλακές εκείνες ήταν ο   Σάντρο Περτίνι, ο μετέπειτα Πρόεδρος της Ιταλικής Δημοκρατίας-8 Ιουλίου 1978.
 

Το κτίριο στη Νάπολι (οδός Π Κολλέττα) όπου διέμενε η πριγκίπισσα Αζζά. Στο Μεσοπόλεμο η περιοχή θεωρούνταν από τις πιο αριστοκρατικές της Νάπολι, μετά τον πόλεμο υποβαθμίστηκε και σήμερα είναι από τις πιο...λόγω Κόζα Νόστρα
Το κτίριο στη Νάπολι (οδός Π Κολλέττα) όπου διέμενε η πριγκίπισσα Αζζά. Στο Μεσοπόλεμο η περιοχή θεωρούνταν από τις πιο αριστοκρατικές της Νάπολι, μετά τον πόλεμο υποβαθμίστηκε και σήμερα είναι από τις πιο...λόγω Κόζα Νόστρα


Πάντως όταν ο Τάσος βρισκόταν στα νησιά Τρεμίτι, ο Περτίνι ήταν εκτοπισμένος από το 1935 στο νησί Σαν Στέφανο του νησιωτικού συγκροτήματος Πόντι του Τυρρηνικού πελάγους. Όλα επεσυνέβησαν όταν ο Τάσος Χαραλάμπης πήγε στην Ιταλία και άρχισε να ακολουθεί τα ίχνη της συζύγου της την οποία βρίσκει στη Νάπολι. Η συνάντηση έγινε εν μέση οδώ, ακολούθησε ένα ράπισμα…και μετά…το τέλος…
 

Το Μοτέλ AUGUSTEA. Φωτό μέσω δορυφόρου-Google
Το Μοτέλ AUGUSTEA. Φωτό μέσω δορυφόρου-Google


Τέλος για την Ιστορία, σε ιστοσελίδα για τη Δυναστεία  του Ιράκ-Al-Hashimi, τελευταία-ίσως είναι η μοναδική-, στη βιογραφία της πριγκίπισσας Αζζά, γράφει ότι νυμφεύθηκε τον Αναστάσιο Χαραλαμπίδη (1912)-έτσι τον αναφέρει.

Γράφει επίσης ότι η πριγκίπισσα ασπάστηκε την Ορθόδοξη πίστη και έχασε τον τίτλο της πριγκίπισσας και της βασιλικής υψηλότητας. Αποκαταστάθηκε το 1947  και διέμενε στο Αμμάν της Ιορδανίας, ανάκτορα Ραγκαντάν όπου και πέθανε…Για την όλη έρευνα και φυσικά την παρουσίαση, χρησιμοποιήθηκαν άνω των 337 λημμάτων, εκτός από το φωτογραφικό υλικό που ήταν πλουσιότατο για τη βασιλική οικογένεια, εκτός από την Αζζά!..   
 

Η Επιγραφή της οδού Πιέτρο Κολλέττα, όπου διέμενε η πριγκίπισσα όταν εγκατέλειψε τη Ρώμη και πήγε στη Νάπολι
Η Επιγραφή της οδού Πιέτρο Κολλέττα, όπου διέμενε η πριγκίπισσα όταν εγκατέλειψε τη Ρώμη και πήγε στη Νάπολι

 

Η κυρία είσοδος του κτιρίου όπου διέμενε η πριγκίπισσα στη Νάπολι. Τη φωτό απαθανάτισε ο φίλος γιατρός κ. Μανώλης Καλομοιράκης
Η κυρία είσοδος του κτιρίου όπου διέμενε η πριγκίπισσα στη Νάπολι. Τη φωτό απαθανάτισε ο φίλος γιατρός κ. Μανώλης Καλομοιράκης   

 

Η είσοδος όπου διέμενε η πριγκίπισσα Αζζά, στη Νάπολι στην οδό Πιέτρο Κολλέττα αριθμός 35.
Η είσοδος όπου διέμενε η πριγκίπισσα Αζζά, στη Νάπολι στην οδό Πιέτρο Κολλέττα αριθμός 35.