Ο Ιταλός που έγραψε βιβλίο για την περίοδο που η Ρόδος ήταν το κέντρο του κόσμου!

Ένας Ιταλός που μιλάει για εμάς, για την ιστορία μας που τον γοήτευσε και την ερευνά, για τη δύναμη που είχε κατά την ελληνιστική περίοδο η Ρόδος και την ανέβαζε στην κορυφή του κόσμου.

Τότε που αυτοκράτορες, όπως ο Ιούλιος Καίσαρας, ο Κικέρων, ο Κάσσιος Πομπήιος, την επέλεγαν για να ζήσουν και σπουδαίοι Ρωμαίοι για να μάθουν ρητορική, γλυπτική, φιλοσοφία… 

«Εγώ, δεν θα την επέλεγα για να ζήσω;» αναρωτιέται, παρκάροντας το ποδήλατο με το οποίο κυκλοφορεί στην πόλη, όπου αγόρασε σπίτι και ζει με τη σύζυγό του, ο Roberto Timo.

Αύριο, Τετάρτη 2 Οκτωβρίου στις 20:00 στο Νεστορίδειο Μέλαθρον παρουσιάζεται το βιβλίο που έγραψε για τη Ρόδο της ελληνιστικής περιόδου, της σημαντικότερης δηλαδή, αυτής που όμοιά της δεν ξαναζήσαμε από τότε.

Η πόλη του, στην Ιταλία έχει στενά σοκάκια, πλακόστρωτα και αρχαία ρωμαϊκή αρχιτεκτονική, δεν ήταν όμως ποτέ το «παιδευτήριο της Ανατολικής Μεσογείου», όπως αναφέρει για τη Ρόδο ο ακαδημαϊκός Κωνσταντίνος Δεσποτόπουλος και μας θυμίζει ο Νίκος Νικολάου. 

Η συμβολή του κ. Νικολάου, για την πραγματοποίηση αυτής της κουβέντας άλλωστε, είναι πολύτιμη! Την κουβέντα με τον Ιταλό που ξεκινά, αμέσως τώρα!

Τη Ρόδο την ξέρετε καλύτερα κι από εμάς! Πώς προέκυψε αυτή η αγάπη, πότε ήρθατε πρώτη φορά;
Ήρθα για πρώτη φορά πριν 13 χρόνια. Ήταν Νοέμβρης μήνας και την ερωτεύτηκα. Από τότε αγόρασα σπίτι στην πόλη και έρχομαι πολύ συχνά. Ζω στην πόλη της Ρόδου, αλλά μ’ αρέσουν πολύ και όλα της τα χωριά, όλη η ύπαιθρος και τα βουνά της, ενώ για τη Μεσαιωνική Πόλη δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψει κανείς την ομορφιά και τη μακραίωνη ιστορία της.

Είστε οικονομολόγος, μεγάλης εμβέλειας, έχοντας έδρα το Λουξεμβούργο, αλλά μοιράζετε το χρόνο σας σε Ιταλία, Λουξεμβούργο και Ρόδο. Είσαστε από τους προνομιούχους, αλλά κι αυτό δεν έρχεται τυχαία!
Ζω στην πόλη Αόστα, βόρεια κοντά στις Άλπεις,στα σύνορα με τη Γαλλία, έχω έδρα το Λουξεμβούργο επαγγελματικά ως οικονομολόγος και όταν τα καταφέρνω, αρκετά συχνά ευτυχώς, έρχομαι στη Ρόδο για δύο ή τρεις εβδομάδες κάθε φορά. Όπως αναφέρω και στο βιβλίο μου, το οποίο είναι η αφορμή για να γίνει αυτή η κουβέντα μας, ο αυτοκράτορας Τιβέριος όταν φιλονίκησε με τον πατέρα του, τον αυτοκράτορα Αύγουστο, κι έφυγε από τη Ρώμη αν και είχε τη δυνατότητα να επιλέξει οποιαδήποτε πόλη στον κόσμο για να ζήσει, αυτός ο δεύτερος πιο σημαντικός άνθρωπος της Ιταλίας, επέλεξε τη Ρόδο! Δεν θα την επέλεγα εγώ;

Είναι πολύ ωραίο αυτό που μας λέτε και που ερευνάτε την ιστορία μας. Πάντα αγαπούσατε την ιστορία και κάνατε έρευνα;
Είναι ένα πάθος που είχα από πολλά χρόνια, αλλά είμαι εραστής της ελληνιστικής περιόδου της Ρόδου που είναι και η πιο ένδοξη και ξεκινά από τον θάνατο του Μέγα Αλέξανδρου το 325 π.Χ. μέχρι το 30-31 π.Χ. Η Ρόδος έπαιξε τεράστιο ρόλο στη ναυτιλία με τα πλοία της, ενώ από το λιμάνι της, αυτό της Λίνδου, απέκρουε τους εισβολείς και την πειρατεία που έφερνε μεγάλα δεινά τότε.

Τι άλλο θα μας πείτε για το νησί μας, εσείς, ένας Ιταλός για να μαθαίνουμε κι εμείς;
Θα επαναλάβω τη φράση του Ρωμαίου αυτοκράτορα  Αντωνίνου Πίου: «Εγώ, κύριος του κόσμου και η Ρόδος των θαλασσών»… Μια μεγάλη ναυτική δύναμη, η οποία ήταν αξιόπιστη στις σχέσεις της με τα άλλα κράτη και πολλές φορές τη χρησιμοποιούσαν ως επιδιαιτητή στις διενέξεις των ελληνιστικών βασιλείων. Εξού και το ότι ο ναυτικός νόμος των Ροδίων χρησιμοποιήθηκε αργότερα και από τους Ρωμαίους και άλλα κράτη της εποχής. 
 


Αυτός ήταν ο λόγος που επιλέξατε να ασχοληθείτε με τη συγκεκριμένη περίοδο στο βιβλίο σας;
Όταν έφτασα στη Ρόδο ήξερα δύο πράγματα: ότι η πιο ενδιαφέρουσα περίοδος της ιστορίας της Ρόδου ήταν η ελληνιστική και ότι στην περίοδο αυτή ήταν μία από τις σπουδαιότερες πόλεις του κόσμου! Κατά τη διάρκεια της Ιπποτοκρατίας και πολλούς αιώνες αργότερα, κατά τη  διάρκεια της Ιταλικής περιόδου, κατά την άποψή μου άνθισε ξανά η Ρόδος, αλλά δεν υπήρξε ποτέ τόσο διάσημη όσο την ελληνιστική περίοδο που ήταν το κέντρο του κόσμου.

Επομένως, δεν ήθελα να γράψω ένα οποιοδήποτε βιβλίο, ήθελα να γράψω ειδικά γι’ αυτή την περίοδο. Ειδικά επειδή ανακάλυψα ότι υπήρχε ένα κενό, το οποίο δεν ισχυρίζομαι ότι πάω να καλύψω. Απλά καταθέτω τη δική μου προσφορά. Ήθελα να αφηγηθώ ορισμένα πράγματα τα οποία δεν ήταν γνωστά. Αυτό στο οποίο κυριάρχησε η Ρόδος ήταν στον τομέα του διαμετακομιστικού εμπορίου.

Κι αυτό έγινε λόγω της ναυτιλίας. Είχε τα καλύτερα ναυπηγεία και πλοία, τις λεγόμενες «Τριημιολίες», ένα αναπτυγμένο είδος τριήρης. Μόνο στη σημερινή πόλη είχε πέντε λιμάνια: Στο σημείο που είναι και σήμερα, το εμπορικό λιμάνι, του Μαντρακίου και της Ακαντιάς, το λιμάνι στο Ζέφυρος, κι εδώ στο Νιοχώρι, το οποίο στη συνέχεια μετατράπηκε σε λίμνη και αργότερα αποξηράνθηκε. 

Το βιβλίο σας έχει για εξώφυλλο τη Νίκη της Σαμοθράκης, γιατί  επιλέξατε αυτό ακριβώς το άγαλμα;
Βρέθηκε στη Σαμοθράκη το 190 π.Χ, αλλά ήταν ανάθημα της Ρόδου και τώρα εκτίθεται στο μουσείο του Λούβρου. Το επέλεξα συμβολικά. 

Ο τίτλος του βιβλίου σας στα ελληνικά είναι: «Ρόδος: Η βασίλισσα της Μεσογείου και η Wall Street της Ελληνιστικής περιόδου»! Ήταν πράγματι έτσι, δεν είναι υπερβολή;
Είναι έτσι. Η Ρόδος ήταν τότε αυτό που είναι σήμερα η Wall Street.

Αυτός ο Ιταλός μάς βλέπει με τα πιο όμορφα μάτια του κόσμου. Αγαπάει τη μουσική μας, αγαπάει το ρεμπέτικο, γράφει και για τη σύγχρονη ιστορία της Ρόδου, άρθρα που δημοσιεύονται σε ιταλικές εφημερίδες και περιοδικά και ήρθε για να μείνει. Γοητεύτηκε και ενέδωσε.