Κολοσσός: Ένα φαινόμενο άξιο παρατήρησης…

Φέτος ο Κολοσσός αποτελεί ένα φαινόμενο άξιο παρατήρησης κι αυτά τα φαινόμενα μόνο αν τα πλησιάσεις μπορείς έως έναν βαθμό να τα ερμηνεύσεις.

Στην αρχαιότητα θεοποιούσαν τ’ αστέρια, τον ήλιο και το φεγγάρι, αργότερα εφευρέθηκε το τηλεσκόπιο και ξεκίνησε κάτι να …γίνεται, για να φτάσουμε στον 20ο αιώνα, όταν οι Σοβιετικοί εκτοξεύτηκαν στο διάστημα και οι Αμερικάνοι πάτησαν (παίζεται αυτό…) στο φεγγάρι, ώστε να το κάνει τώρα ο καθένας το «κομμάτι» του για το πώς επηρεάζει τις ζωές μας μέχρι κι ο κάθε δακτύλιος του Κρόνου... 

Επειδή το πάω όμως μέσω… Τρικάλων, θα το κάνω πιο σαφές, ξεκινώντας από κάποιες παρατηρήσεις:
-Παρατήρηση πρώτη: Φέτος ο Κολοσσός έχει έναν πολύ καλό, κατ’ εμέ, προπονητή, τον Άρη Λυκογιάννη.

-Παρατήρηση δεύτερη: Πραγματοποιήθηκε ένα άνοιγμα στα μεταγραφικά, σαφώς σημαντικότερο από πέρσι, όταν όλα πήγαν στραβά…

-Παρατήρηση τρίτη: Σε κάθε παιχνίδι ο κόσμος στηρίζει, με πάνω από 900 άτομα στο κλειστό της Καλλιθέας, όταν την περασμένη περίοδο στο Βενετόκλειο οι συναντήσεις διεξάγονταν μεταξύ… συγγενών και φίλων.

-Παρατήρηση τέταρτη: Υπάρχουν στο ρόστερ παίκτες αξίας και μιλάμε πάντα για το επίπεδο του Κολοσσού, μην τρελαθούμε κιόλας…

-Παρατήρηση πέμπτη: Γίνεται προσπάθεια ούτως ώστε οι όποιες λάθος κινήσεις του καλοκαιριού να καλυφθούν τώρα και η αρχή έγινε με την απόκτηση του Μάλκολμ Γκρίφιν μετά τη λύση (όπως φαίνεται) της συνεργασίας με τον Μάικ Μπρούσεβιτς.

-Παρατήρηση έκτη και φαρμακερή υπό τύπον ερώτησης: Πώς γίνεται  με βάση όλα τα παραπάνω να κερδίζει ο Κολοσσός σημαντικά παιχνίδια μακριά από την έδρα του και στο κλειστό της Καλλιθέας να χάνει πάντα στα τελευταία δευτερόλεπτα από αντιπάλους στα μέτρα του; 


Εδώ τώρα εγώ, χωρίς …τηλεσκόπια και μακριά από διαστημικά κέντρα, θα αναφέρω απλώς ότι, σύμφωνα με την ταπεινή μου γνώμη και το φτωχό μου το μυαλό, χρειάζεται έναν καλύτερο πλέι μέικερ. Όπως λέμε στο ποδόσφαιρο ότι η καλή ομάδα ξεκινάει από τον τερματοφύλακα, όσο ιερόσυλο κι αν ακούγεται αυτό. Είναι κάτι που φαίνεται εύκολα και το διαπίστωσα παρακολουθώντας όλα τα εντός έδρας παιχνίδια του Κολοσσού. Αυτή είναι μία εξήγηση βάσει του πώς αντιλαμβάνομαι φέτος την παρουσία της ομάδας. Οι ερμηνείες του «φαινομένου» κάποιες φορές ποικίλουν, όμως πρέπει από κάπου ν’ αρχίσουμε, γι’ αυτό και ανοίγω το θέμα, μπας και ακολουθήσουν οι ειδήμονες…


ΤΣΑΜΠΙΚΟΣ ΠΑΤΣΑΪΣ