Γιάννης Παρασκευάς: Κακοί σύμβουλοι; Ναρκισσισμός ή άγνοια

Του Γιάννη Παρασκευά

Στη δίνη των γεγονότων που επισυμβαίνουν στην περιοχή μας και στο επίκεντρό τους βρίσκεται η χώρα μας, ίσως μόνο με μια ήρεμη και αντικειμενική αξιoλόγηση όλων των δεδομένων, θα μπορούσαμε να δούμε, τι μας επιφυλάσσει το μέλλον.

Οι μεγάλες δυνάμεις σχεδόν στο σύνολό τους και ειδικότερα οι ΗΠΑ, για την εξυπηρέτηση των δικών τους γεωπολιτικών συμφερόντων και με το πρόσχημα δήθεν της δια της βίας  δημοκρατικοποίησης των κατά την άποψή τους στυγνών δικτατορικών καθεστώτων, προκάλεσαν τόσες καταστροφές και έχασαν τη ζωή τους χιλιάδες άνθρωποι.

Όλα δείχνουν πως ο λόγος αυτών των παρεμβάσεων, δεν ήταν και δεν είναι άλλος, από μια εκ νέου διανομή, κατοχή και εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών, αυτών των χωρών.

Η χώρα μας ηθελημένα ή αθέλητα, έχει καταστεί μέρος του προβλήματος και όχι μέρος της λύσης του, με τις πολιτικές που ακολουθούνται.

Η επεκτατική πολιτική της Τουρκίας εις βάρος κυριαρχικών μας δικαιωμάτων και η υπερφίαλη φιλοδοξία της να γίνει ηγεμόνας της περιοχής και το γεγονός ότι έχει καταφέρει να εμφανίζεται ως ισότιμος συνομιλητής των ισχυρών κρατών και μέρος της λύσης του γενικότερου προβλήματος, δεν προμηνύουν για τη χώρα μας ευχάριστες εξελίξεις.

Είναι εμφανής η απουσία Στρατηγικού σχεδιασμού στη χώρα, οι αντιδράσεις σε τετελεσμένα ή οι προσπάθειες δημιουργίας ευνοϊκών δεδομένων, διακρίνονται από προχειρότητα και μια επικίνδυνη τάση επίδειξης, ότι κάτι κάνουμε, ή ότι κάτι επιτυγχάνουμε.

Την τελευταία περίοδο ο ισχυρός προπαγανδιστικός μηχανισμός που έχει στηθεί, προσπαθεί με κάθε τρόπο και με κάθε μέσο, να πείσει τους πάντες, πως η χώρα είναι ισχυρός γεωπολιτικός παίκτης, ότι προασπίζει τα συμφέροντα του Έθνους και ότι οι μεγάλοι τη σέβονται και την υπολείπονται.

Η πολιτική-στρατηγική σύμπραξη Αιγύπτου-Ισραήλ-Κύπρου και Ελλάδος με μια τύποις αξιολόγησή της και όχι σε βάθος προοπτικών, πιθανόν να οδηγεί πολλούς στο συμπέρασμα ότι ενισχύει τη χώρα μας.

Η πανηγυρική υπογραφή της συμφωνίας, για την κατασκευή του αγωγού μεταφοράς υγρού αερίου προς την Ευρώπη, δημιουργεί περισσότερα προβλήματα διεθνών σχέσεων, από αυτά που επιθυμούσαν οι συμπράττοντες να λύσουν.

Είναι σχεδόν βέβαιο ότι οι μεγάλοι παίκτες δεν συμφωνούν στην κατασκευή αυτού του αγωγού και αυτό συμπεραίνεται από τις αντιδράσεις ή τις διπλωματικές τους απαντήσεις.
Υπογράφουμε με την Αίγυπτο, αλλά η Αίγυπτος δεν συναινεί στον καθορισμό της ΑΟΖ.

Δεν θα έπρεπε αυτό να είναι προαπαιτούμενο;
Πέραν των ασθενών διπλωματικών ανακοινώσεων, ότι θα πρέπει να γίνονται σεβαστοί οι Διεθνείς κανόνες για την υπογραφή του μνημονίου Λιβύης-Τουρκίας, ποιες ήταν οι περαιτέρω αντιδράσεις τους;

Ο κ. Πρωθυπουργός πριν από καιρό συναντήθηκε με τον κ. Ερντογάν, σε μια συνάντηση άκαιρη και αχρείαστη.
Ίσως για τον κ. Μητσοτάκη να ήταν αναγκαία, για την ανάδειξη δήθεν του Διεθνούς πολιτικού του προφίλ, αλλά δεν ήταν καθόλου επωφελής για τη χώρα.

Δεν αποφασίζεις να συμμετάσχεις σε μια συνάντηση κορυφής, αν δεν έχουν προσυμφωνηθούν, η αυστηρή ατζέντα των συζητήσεων και το περιεχόμενο του κοινού ανακοινωθέντος.

Σύμφωνα με τις δηλώσεις του κ. Μητσοτάκη, τα συζήτησαν όλα και έδωσε το δικαίωμα στον κ. Ερντογάν να καταθέσει στο υψηλότερο δυνατόν επίπεδο τις αξιώσεις και τις απαιτήσεις που έχει εις βάρος της χώρας.
Δεν πέρασε πρωθυπουργός από αυτή τη χώρα, που να μην πίστευε, πως μια πρόσκληση από τον πλανητάρχη, του ανεβάζει το πολιτικό του πρεστίζ.

Σε αυτήν τη λούμπα έπεσε και ο κ. Μητσοτάκης, άρον-άρον ήθελε συνάντηση με τον κ. Τραμπ, αντί για αναβάθμιση του πολιτικού του πρεστίζ, γύρισε τσαλακωμένος.

Αξίζει να κρατήσει για πολιτικό του ενθύμιο εκείνες τις φωτογραφίες.
Το προσωπικό του στραπατσάρισμα αφορά τον ίδιο και την οικογένειά του, αφορά όλους μας όμως,  το γεγονος ότι στο πρόσωπό του, στραπατσαρίστηκε η χώρα.

Ο Τραμπ ορθώς για εκείνον, δεν είπε λέξη για τα Ελληνοτουρκικά, ο κ. Μητσοτάκης για να δείξει πόσο πιστός σύμμαχος είναι, συμφώνησε με τον Τραμπ για τη δολοφονία του Σουλεϊμανί.

Τελευταία σταγόνα στο πικρό ποτήρι των αξιολογήσεων, η στάση της Γερμανίας για τη διάσκεψη του Βερολίνου, όπως και η συμπεριφορά των δήθεν συμμάχων μας Ευρωπαίων.

Η όποια συμφωνία και αν επιτευχθεί, θα είναι συμφωνία εις βάρος μας, έτσι όπως εξελίσσονται τα πράγματα, θα πρέπει να ευχόμαστε, τη μη λύση των προβλημάτων.

Αν οι μεγάλοι παίκτες τα βρουν μεταξύ τους, βέβαιο είναι πως θα βρεθούμε στην πλευρά των χαμένων, εξαιτίας λαθεμένων χειρισμών.

Ο κακός χειρισμός όλων αυτών θεμάτων οφείλεται σε κακούς συμβούλους του κ. Πρωθυπουργού, στον ιδιόμορφο ναρκισσισμό του ή σε άγνοια των προβλημάτων;

Υ.Σ. Την Τετάρτη 22/1/20 θα γίνει η παρουσίαση του τελευταίου μου βιβλίου “ΤΛΗΠΟΛΕΜΟΣ ΡΟΔΙΩΝ ΑΡΧΗΓΕΤΗΣ” στο καφέ ΡΟΝΤΑ (ΕΛΛΗ) στις 7 το απόγευμα.