Ανοιχτό το στάδιο για τις προπονήσεις του Βολικάκη

Πανελλήνιες διαστάσεις πήρε το θέμα της προετοιμασίας του Χρήστου Βολικάκη στη Ρόδο ενόψει του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Ποδηλασίας μαζί και με άλλους αθλητές από τον ΠΟ Βόλος, εξαιτίας του ότι βρήκε κλειστές τις πόρτες του σταδίου «Διαγόρας».

Για οικονομικούς καθαρά λόγους ο πρωταθλητής μας με εξασφαλισμένη παρουσία και στους Ολυμπιακούς Αγώνες, προτίμησε τη Ρόδο για την προετοιμασία του και όχι το Ολυμπιακό Ποδηλατοδρόμιο, αφού όπως ανέφερε και ο ίδιος χθες στην πρωινή ενημερωτική εκπομπή της ΕΡΤ1 «Από τις έξι», εκεί οι συνθήκες και κυρίως η θερμοκρασία δεν είναι και η καλύτερη για προπονήσεις… 

Η όλη ιστορία ξεκίνησε από τις 6 Φεβρουαρίου και τη συνάντηση στον ΔΟΠΑΡ των ροδίτικων σωματείων που αφορούσε το πρόγραμμα των προπονήσεων στο στάδιο σε σχέση με τα αναπτυξιακά και τα αγωνιστικά τμήματα.

Οι διαφορές ανάμεσά τους στο κομμάτι αυτό ανάγκασε τον πρόεδρο του ΔΟΠΑΡ, Αλέξανδρο Κολιάδη, να μην επιτρέψει για λόγους ασφαλείας καθαρά στα σωματεία να χρησιμοποιούν την εγκατάσταση με απόφαση που δημοσιεύτηκε την 7η Φεβρουαρίου. Στη συνάντηση ήταν παρών και ο Χρήστος Βολικάκης που θεώρησε ότι θα μπορούσε λόγω της προετοιμασίας του να έχει στη διάθεσή του το ποδηλατοδρόμιο, κάτι το οποίο δεν έγινε αφού υπήρχε λουκέτο το Σάββατο στο στάδιο.

Με τις δηλώσεις του αυτές στην ΕΡΤ1, ο Χρήστος Βολικάκης άφησε αιχμές και για τον πρόεδρο της ΤΕ-ΕΟΠ Δωδεκανήσου και του Ροδήλιου, Ιωάννη Παπασταματάκη και το γεγονός ότι δεν «αγκάλιασε» την αποστολή αυτή όπως θα έπρεπε. Παρόλα αυτά, ο Αλέξανδρος Κολιάδης πήρε ξανά πάνω του την υπόθεση, και το στάδιο άνοιξε κανονικά χθες για την προπόνηση. Μάλιστα βρέθηκε και ο ίδιος στην εγκατάσταση όπου παρακολούθησε μέρος της προετοιμασίας του Χρήστου Βολικάκη και των συναθλητών του.

Τέλος, ν’ αναφερθεί πως ο παγκόσμιος πρωταθλητής είχε επιλέξει και παλαιότερα τη Ρόδο για την προετοιμασίας του… 


Η επιστολή του Χρήστου Βολικάκη στη «Ροδιακή»
Ο Χρήστος Βολικάκης με επιστολή του στη «Ροδιακή» διευκρινίζει τα όσα συνέβησαν και τονίζει πως ο αθλητισμός πρέπει να ενώνει και όχι να διχάζει τις κοινωνίες:
«Το στάδιο σήμερα άνοιξε, έστω με κάποια καθυστέρηση. Αρχικά θα μπαίναμε με πρόταση του κ. Αλέξανδρου Κολιαδη από το Σάββατο, αλλά αυτό δεν έγινε λόγω επιστολής που έστειλε ο πρόεδρος της Τοπική Επιτροπής Δωδεκανήσου, εκφράζοντας μια έντονη δυσαρέσκεια, αφού θα έκαναν  προπόνηση αθλητές εκτός Ρόδου,  αμφισβητώντας μάλιστα την παρουσία τη δική μου και του αδελφού μου ως μέλη Εθνικής  ομάδας κι αγνοώντας προφανώς ότι  έστω  και μία ημέρα χωρίς προπόνηση  στην παρούσα φάση εγκυμονεί κινδύνους για την συμμετοχή μου στο παγκόσμιο πρωτάθλημα και ότι οι αθλητές που με πλαισίωναν ήταν απαραίτητοι για την ιδιαιτερότητα της προπόνησης. Έτσι, μετά από αυτά, η προπόνηση δεν έγινε... Εμείς παρ' όλα αυτά  παίρνουμε  τη θετική πλευρά, θα κάνουμε επιτέλους προπόνηση γιατί ο σκοπός της μετάβασης στο νησί είναι αυτός και μόνον αυτός.

Έχουμε και τη σύμφωνη γνώμη της Ε.Ο.Π για τους δύσπιστους ότι μαζί με τον αδελφό μου είμαστε εδώ ως εθνική και για όσους το αμφισβητούν. Εγώ τρέχω στα παγκόσμια κύπελλα γιατί αυτά τα παιδιά:  Βολικακης Ζ., Ραπτης, Κλόκας, Σούλιος, Χριστοπουλος  και  άλλοι με δικά τους έξοδα έτρεξαν σε Grand Prix, για να αποκτήσω εγώ αυτό το δικαίωμα της συμμετοχής που με έφερε  μέχρι την πρόκριση του Τόκιο. 

Αυτά τα ίδια παιδιά είναι τώρα μαζί μου για να με βοηθήσουν να πάω όσο πιο έτοιμος γίνεται στους Ολυμπιακούς. Γιατί πρέπει αυτοί που ανήκουν σε μια ομάδα γνωστή να τύχουν ειδικής έγκρισης για να μπουν στο δημοτικό Ποδηλατοδρόμιο; Τους το επιτρέπει ο πρόεδρος του ΔΟΠΑΡ, κ. Αλέξανδρος Κολιαδης και τον ευχαριστούμε πολύ, όπως θα πρέπει να μπαίνουν με τον ίδιο απλό τρόπο όλοι οι ποδηλάτες της Ελλάδος εάν το επιθυμούν.

Δεν δημιουργούμε κανένα πρόβλημα όταν θέλουν και μπορούν να είναι μαζί μας στην προπόνηση και χαίρομαι που σωματεία της Ρόδου στην πλειονότητα επικροτούν την παρουσία μας εδώ και μας στηρίζουν. Θα τονίσω για μια ακόμα φορά ότι οι δικοί μου αντίπαλοι είναι «ποδηλάτες και μόνο»  ανά τον κόσμο και την  Ελλάδα. Με σέβονται όπως κι εγώ αυτούς.

Τώρα, αν στις τοπικές κοινωνίες υπάρχουν αυτά τα λεγόμενα ντέρμπι αιωνίων που φανατίζουν φιλάθλους και παράγοντες ανούσια, νομίζω ότι στα ερασιτεχνικά αθλήματα δεν  χωράνε. Σεβασμός και στην μικρότερη ομάδα γιατί κι εκείνη κάποια στιγμή  θα βρει το δρόμο της.  Ας φροντίσουν όσοι διαφωνούν να συμφωνήσουν με το σύνολο και να πορευτούν  μαζί τους γιατί ο αθλητισμός, όπως έχω τονίσει κατ’ επανάληψη, πρέπει να ενώνει και όχι να διχάζει κοινωνίες. Πόσο μάλλον στην ποδηλασία που λόγω έλλειψης υποδομών αθλητικών πρέπει να βρισκόμαστε σε ένα χώρο από όλη την Ελλάδα. 

Με εκτίμηση 
Χρήστος Βολικάκης»