Έχουμε γίνει …Far West στη Ρόδο!

Μέσα από αυτή τη στήλη ουκ ολίγες φορές έχουμε μιλήσει για το Ελληνικό ποδόσφαιρο και την ανυποληψία στην οποία έχει περιέλθει.

Δυστυχώς για μια ακόμα φορά, γίναμε μάρτυρες καταστάσεων που αποδεικνύουν με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο του λόγου το αληθές. Και έγιναν στη …γειτονιά μας, μπροστά στα μάτια μας, χωρίς να μπορεί κανείς να αντιδράσει ή να πει κάτι.

Στο παιχνίδι λοιπόν του περασμένου Σαββάτου ανάμεσα στον Διαγόρα και τον Ιωνικό, όσοι από τους λιγοστούς φιλάθλους ήταν στο Δημοτικό Στάδιο έζησαν μια απίστευτη φαρσοκωμωδία, από αυτές που δεν ξέρεις αν θα πρέπει να γελάσεις ή να κλάψεις για την απίστευτη κατάντια και κακομοιριά.

Στο ημίχρονο λοιπόν της αναμέτρησης, ένας κύριος με άσπρη περιβολή και με βλέμμα του στιλ, “μην με πλησιάζετε”, αλλά και με συνοδεία, εισήλθε από την πόρτα που υπάρχει μπροστά από το κυλικείο στον αγωνιστικό χώρο, διένυσε όλη το ποδηλατοδρόμιο κατά μήκος της σκεπαστής εξέδρας και επιτέθηκε στον προπονητή του Διαγόρα Πέτρο Ρουτζιέρη!

Το σκηνικό εκτυλίχθηκε μπροστά στα μάτια όλων όσων ήταν στην σκεπαστή εξέδρα, των αστυνομικών, παραγόντων του Διαγόρα αλλά και ποδοσφαιριστών των δυο ομάδων που έβγαιναν εκείνη την ώρα για να ξεκινήσει το δεύτερο ημίχρονο.

Προφανώς πρέπει να έπεσε στην αντίληψη και των διαιτητών αλλά και του παρατηρητή. Μετά τη …βαβούρα που έγινε και την ένταση που δημιουργήθηκε, ο κύριος αυτός, έκανε την αντίστροφη διαδρομή, βγαίνοντας από την ίδια πόρτα έξω από τον αγωνιστικό χώρο, πηγαίνοντας προς την εξέδρα των φιλάθλων του Ιωνικού, σαν να μη συμβαίνει τίποτε.

Αργότερα μάθαμε ότι είναι ο πρόεδρος του Ιωνικού, κάτι το οποίο δεν μπορούμε να επιβεβαιώσουμε γιατί δεν τον ξέρουμε προσωπικά. Εν πάση περιπτώσει, όποιος και αν ήταν το ερώτημα είναι απλό και είναι το εξής:

-Με ποιο δικαίωμα μπορεί κάποιος να μπει στον αγωνιστικό χώρο, να επιτεθεί στον προπονητή και να ξαναβγεί χωρίς να έχει απολύτως καμία επίπτωση, τη στιγμή που είχε και Αστυνομία μπροστά;

Η όλη σκηνή μάς θυμίζει κάτι ταινίες γουέστερν, όπου ένας cowboy, ανοίγει με δύναμη την πόρτα ενός σαλούν, μπαίνει μέσα και σαν γρήγορο πιστόλι που είναι, «καθαρίζει» αυτόν που δεν γουστάρει και φεύγει από την ίδια πόρτα σαν να μην συμβαίνει τίποτα. 

Πώς άραγε μετά από όλα αυτά να πάει ο υγιώς σκεπτόμενος φίλαθλος στα γήπεδα; Να δει τι άραγε; Πώς να πάρει και τα παιδιά του, να τους εξηγήσει τι; Ρητορικά τα ερωτήματα βεβαίως…

Δραγάτης Δημήτριος