Ο Ροδίτης τενίστας που νίκησε τον Ναδάλ

Pοδούλα Λουλουδάκη

Η λαμπρή πορεία του Σόλωνα Πέππα στα γήπεδα του κόσμου

Πόσα δεν ξέρουμε που είναι συγκλονιστικά, κι όμως ξεκίνησαν από εδώ, από το νησί που έχει «μονάδες» πολύ δυνατές να επιδείξει σαν το Σόλωνα Πέππα, που νίκησε τεράστιους τενίστες, που νίκησε τον Ναδάλ, κι έφτασε να είναι στους 150 στην παγκόσμια κατάταξη.

Έγραφε τότε «Η Ροδιακή» για τον Ροδίτη που καλπάζει, που εντυπωσιάζει, που μάγεψε… Τότε που ένας αθλητής σ’ ένα ατομικό άθλημα, πάλευε ολομόναχος με μια βαλίτσα στο χέρι, χωρίς καμία οικονομική βοήθεια κι ας έπαιζε με μεγαθήρια.

Ο Σόλων Πέππας, στη Ρόδο πια από τον προηγούμενο μήνα, με μία λαμπρή καριέρα στα γήπεδα και αντάξια στους προπονητικούς χώρους, είναι πολύτιμο απόκτημα για το νησί που επέλεξε να ζήσει και να διδάξει τένις.

Δεν λέμε λεπτομέρειες για τις νίκες του στην κουβέντα που ακολουθεί ούτε για τον αγώνα και τις αγωνίες του ώστε να κρατηθεί τόσο ψηλά στο παγκόσμιο αθλητικό στερέωμα. Μόνο το άρωμα αυτής της μεγάλης πορείας μας δίνει με λόγια απλά, χωρίς φιοριτούρες όπως κάνουν οι μεγάλοι παίκτες που τις απαντήσεις τις δίνουν στα γήπεδα. «Ρακέτες έπιασα στα χέρια μου 12 χρονών, σχετικά μεγάλος σε ηλικία, μου λέει. Πιο πριν έκανα κολύμβηση. Από εκεί και μετά παρακολουθούσα όλους τους μεγάλους τενίστες της εποχής μου και από τα 14 μου ξεκίνησα να παίρνω μέρος σε αγώνες. Ένα χρόνο μετά άρχισαν και οι διακρίσεις.

Ωστόσο τόσο στην Ελλάδα δεν ήταν πολλοί οι αγώνες που γίνονταν και τα τουρνουά. Το πρώτο μου τουρνουά εκτός Ρόδου, το κέρδισα. Ξεκίνησα να παίρνω μέρος σε πανελλήνιους αγώνες, το κυνηγούσα και στα 14-15 μου είχα μπει ήδη στην 16άδα στην Ελλάδα. Στα 16 μου ήμουν δεύτερος στην κατάταξη κι αυτός ήταν κι ο λόγος που εγκαταστάθηκα στην Αθήνα ώστε να παίζω με πιο δυνατούς παίκτες και να έχω τον προπονητή της επιλογής μου. Μέχρι τότε ήμουν μαθητής του Καζουλείου στο οποίο φοίτησα μέχρι και την Α’Λυκείου».

Γρήγορη η εξέλιξη, αλλά μεγάλη και η απόφαση για τότε να ζήσει μόνο του ένα παιδί στην Αθήνα και να ριχτεί στους αγώνες και μάλιστα όταν το άθλημα είναι ατομικό!
Πράγματι, στα 15 μου έφυγα από τη Ρόδο για να ενσωματωθώ και στην Εθνική Ομάδα Εφήβων με την οποία μετείχα στους πανευρωπαϊκούς και σε διεθνή τουρνουά. Πήγαινα σε πέντε με έξι διεθνή τουρνουά τον χρόνο είτε με την Εθνική Εφήβων είτε μόνος μου. Παρόλα αυτά θα έπρεπε να συμμετέχω σε περισσότερους αγώνες στο εξωτερικό και ο προγραμματισμός μου θα έπρεπε να είναι καλύτερος! Στα τέλη της δεκαετίας του ‘90 δεν γνωρίζαμε και τόσα πολλά για το πώς θα μπορούσε να πάρει ώθηση ένας μικρός αθλητής, κι ούτε οι προπονητές σε τόσο υψηλό επίπεδο ήταν πολλοί ώστε να έχεις επιλογή. Οι τενίστες των ευρωπαϊκών χωρών εκείνη την περίοδο έκαναν 20-25 παιχνίδια τον χρόνο, στο εξωτερικό.

Παρόλα αυτά ήσασταν πρωταθλητής Ελλάδος δύο χρονιές στις ηλικίες κάτω των 18 ετών, και στα 19 σας για δύο συνεχόμενα χρόνια ήσασταν πρωταθλητής Ελλάδος Ανδρών! Μέχρι που σταμάτησε την πορεία σας η θητεία σας στον Στρατό! Δεν κάνατε προπονήσεις εκείνη την περίοδο, δεν πηγαίνατε σε αγώνες;
Στα 21 μου υπηρέτησα για δύο χρόνια τη στρατιωτική μου θητεία που ήταν καθοριστικά για την εξέλιξή μου, κάτι που δεν συμβαίνει με τους Ευρωπαίους αθλητές. Τελειώνοντας ωστόσο κατέκτησα πάλι τον τίτλο του πρωταθλητή Ελλάδος Ανδρών και τότε ήταν που έφυγα για την Ισπανία όπου και ξεκίνησε η επαγγελματική μου καριέρα.
Όταν ήμουν στον Στρατό κατείχα τη θέση 1000 στην παγκόσμια κατάταξη και μέσα σε δύο χρόνια από την Ισπανία την οποία είχα ως βάση ήμουν στους 150 στον κόσμο. Έπαιζα πια σε όλα τα μεγάλα τουρνουά, Ρολάν Γκαρός, Challenger, και κέρδιζα μεγάλα ονόματα του χώρου.
Τώρα που το βλέπω, θεωρώ ότι την απόφαση να ζήσω στην Ισπανία θα έπρεπε να την είχα πάρει ήδη από τα 16 μου.

Λατινική Αμερική, Ασία, Ευρώπη, περισσότερο από 10 χρόνια με την Εθνική Ομάδα Αντρών… Και θα επισημάνω τη νίκη σας με τον Ναδάλ το 2003 και με πολλούς μεγάλους αθλητές, που αγωνίζονται ακόμη!
Πήγαινα παντού και τότε με ατομικά μου έξοδα, όπως συνέβαινε. Τώρα εφόσον κάποιος βρεθεί σε τόσο υψηλά επίπεδα είναι αλλιώς.

Θεωρείται μεγάλη η καριέρα που κάνατε! Ίσως η μεγαλύτερη όλων, μέχρι να έρθουμε στις μέρες μας και να εμφανιστεί ο Τσιτσιπάς!
Ήμουν ο πρώτος Έλληνας τενίστας που έφτασε τόσο ψηλά. Μετά ακολούθησαν ο Κωνσταντίνος Οικονομίδης, ο Βασίλης Μαζαράκης και βέβαια σήμερα ο Στέφανος Τσιτσιπάς, μ’ αυτή τη λαμπρή πορεία που καταφέρνει να κάνει πετυχαίνοντας το ακατόρθωτο και βρισκόμενος στους πέντε στον κόσμο.

Τον έχετε γνωρίσει τον Τσιτσιπά;
Τον γνώρισα ενώ ήμουν ήδη προπονητής τόσο αυτόν όσο και τον πατέρα του. Τότε ήταν στα 15-16 του χρόνια και ως junior προσπαθούσε να αναδειχτεί στο επαγγελματικό τουρνουά. Με δεδομένο ότι είχαν περάσει τα χρόνια και στην Ελλάδα είχαν αλλάξει τα πράγματα, ο Τσιτσιπάς άρχισε να παίζει στην Ευρώπη από 10 χρονών σχεδόν μετέχοντας σε πάρα πολλά τουρνουά. Ξεκίνησε από τη Γλυφάδα όπου έκανε προπονήσεις μέχρι τα 16 του, ο πατέρας του ήτανε πάντα ο φύλακας άγγελός του και όταν κατάλαβε το ταλέντο που έχει ο γιος του σταμάτησε να εργάζεται στη δουλειά του και το ρίσκαρε να τον συνοδεύει σε όλα τα τουρνουά.
Θυμάμαι που πάντα ο πατέρας του ρωτούσε εμάς τους προπονητές πώς τον βλέπουμε από προπονητικής άποψης και πάντα έπαιρνε γνώμες.
Ήταν Νο1 στα juniors και πιστεύω ότι θα γίνει Νο1 στον κόσμο. Αυτός που θα προχωρήσει και θα κάνει πρωταθλητισμό θα πρέπει να είναι δοσμένος στο άθλημα, να έχει ταλέντο και να έχει την υποστήριξη της οικογένειάς του. Χρειάζεται τη σωστή καθοδήγηση προπονητικά, κατάρτιση, προγραμματισμό και εκγύμναση από 10 χρονών.

Ως προπονητής έχετε κερδίσει επίσης πολλά πανελλήνια πρωταθλήματα, με τους αθλητές σας.
Η τελευταία διάκρισή μου ως προπονητής ήταν με την Εμμανουέλα Αντωνάκη, την πρωταθλήτρια Ελλάδος στους Εφήβους και τις γυναίκες το 2018, ενώ έχω κερδίσει πρωταθλήματα και με μικρότερους αθλητές της κατηγορίας junior.

Και εδώ και λίγο καιρό επιστρέψατε στη Ρόδο για να διδάξετε τένις στα παιδιά! Είμαστε πολύ τυχεροί!
Το τελευταίο διάστημα βρίσκομαι πλέον στη Ρόδο και λειτουργούμε μαζί με τον Μιχάλη Μπότση, την Ακαδημία μας στο Κέντρο «Καλλιπάτειρα», σε συνεργασία με τον Όμιλο Αντισφαίρισης «Διαγόρας» για παιδιά που η ηλικία τους ξεκινά από τα 4 έτη!

Σπουδαίο νέο! Άντε, γιατί μόνο δυσάρεστα ακούμε και διαβάζουμε καιρό τώρα κι αυτή η είδηση σχηματίζει ένα χαμόγελο στα χείλη ότι «όλα είναι πιθανά», ακόμα και να σου μάθει τένις ο Πέππας!