Θαλάσσια οικοσυστήματα

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο Δημήτρης Προκοπίου

Τα θαλάσσια οικοσυστήματα είναι τα μεγαλύτερα από τα υδάτινα οικοσυστήματα της Γης και υπάρχουν σε νερά που έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε αλάτι.

Αυτά τα συστήματα έρχονται σε αντίθεση με τα οικοσυστήματα γλυκού νερού, τα οποία έχουν χαμηλότερη περιεκτικότητα σε αλάτι. Τα θαλάσσια νερά καλύπτουν περισσότερο από το 70% της επιφάνειας της Γης και αντιπροσωπεύουν περισσότερο από το 97% του νερού της Γης και το 90% του κατοικήσιμου χώρου στη Γη.

Το θαλασσινό νερό έχει μέση αλατότητα 35 μέρη ανά χίλια νερού. Η πραγματική αλατότητα ποικίλλει μεταξύ διαφορετικών θαλάσσιων οικοσυστημάτων. Τα θαλάσσια οικοσυστήματα μπορούν να χωριστούν σε πολλές ζώνες ανάλογα με το βάθος του νερού και τα χαρακτηριστικά της ακτογραμμής.

Η ωκεάνια ζώνη είναι το τεράστιο ανοιχτό τμήμα του ωκεανού όπου ζουν ζώα, όπως φάλαινες, καρχαρίες και τόνος. Η βενθική ζώνη αποτελείται από υποστρώματα κάτω από το νερό όπου ζουν πολλά ασπόνδυλα. Η παλιρροιακή ζώνη είναι η περιοχή μεταξύ υψηλής και χαμηλής παλίρροιας. Άλλες παράκτιες (νεριτικές) ζώνες μπορεί να περιλαμβάνουν λασποτοπιές, λιβάδια με θαλάσσια χόρτα, μαγγρόβια, βραχώδη ενδοπαλιρροιακά συστήματα, αλμυρά έλη, κοραλλιογενείς υφάλους, λιμνοθάλασσες.

Στο βαθύ νερό, μπορεί να εμφανιστούν υδροθερμικές οπές όπου τα χημειοσυνθετικά βακτήρια θείου αποτελούν τη βάση του ιστού τροφίμων.
Τα θαλάσσια οικοσυστήματα χαρακτηρίζονται από τη βιολογική κοινότητα οργανισμών με τους οποίους συνδέονται και το φυσικό τους περιβάλλον. Οι κατηγορίες οργανισμών που βρίσκονται στα θαλάσσια οικοσυστήματα περιλαμβάνουν καφέ φύκια, δινοφλαγκελάκια, κοράλλια, κεφαλόποδα, εχινόδερμα και καρχαρίες.

Τα θαλάσσια οικοσυστήματα αποτελούν σημαντικές πηγές υπηρεσιών και τροφίμων και θέσεων εργασίας για σημαντικά τμήματα του παγκόσμιου πληθυσμού. Οι ανθρώπινες χρήσεις θαλάσσιων οικοσυστημάτων και η ρύπανση στα θαλάσσια οικοσυστήματα αποτελούν σημαντικές απειλές για τη σταθερότητα αυτών των οικοσυστημάτων.

Τα περιβαλλοντικά προβλήματα που αφορούν τα θαλάσσια οικοσυστήματα περιλαμβάνουν τη μη βιώσιμη εκμετάλλευση των θαλάσσιων πόρων (για παράδειγμα, υπεραλίευση ορισμένων ειδών), τη θαλάσσια ρύπανση, την κλιματική αλλαγή και την οικοδόμηση σε παράκτιες περιοχές.

Επιπλέον, μεγάλο μέρος του διοξειδίου του άνθρακα που προκαλεί την υπερθέρμανση του πλανήτη και η θερμότητα που απορροφάται από την υπερθέρμανση του πλανήτη απορροφάται από τον ωκεανό, η χημεία των ωκεανών αλλάζει μέσω διαδικασιών όπως η οξίνιση των ωκεανών, η οποία με τη σειρά της απειλεί τα θαλάσσια οικοσυστήματα.

Λόγω αυτών των ευκαιριών στα θαλάσσια οικοσυστήματα για τους ανθρώπους και των απειλών που δημιουργούνται από τον άνθρωπο, η διεθνής κοινότητα έδωσε προτεραιότητα στη «Ζωή κάτω από το νερό» ως Στόχος Αειφόρου Ανάπτυξης 14 στη «Διατήρηση και βιώσιμη χρήση των ωκεανών, των θαλασσών και των θαλάσσιων πόρων για βιώσιμη ανάπτυξη».

Τα είδη του υδάτινου περιβάλλοντος της θαλάσσιας οικολογίας είναι:
• Οι κοραλλιογενείς ύφαλοι
• Το περιβάλλον των μαγκρόβιων φυτων ονομάζεται ένα είδος δάσους των υποτροπικών και τροπικών θαλάσσιων ακτών που κυριαρχείται από ανεκτικά στο αλάτι ξυλώδη φυτά.

• Τα λιβάδια με θαλάσσια χόρτα που υπάρχουν παντου στον κόσμο
• Το δάσος φυτών με φύλλα με πλούσια βλάστιση βρίσκονται παγκοσμίως σε εύκρατους και πολικούς παράκτιους ωκεανούς.
• Οι εκβολές ποταμών

• Οι λιμνοθάλασσες
• Οι αλυκές
• Οι Ενδιάμεσες ζώνες ή Οι μεσοπαλιρροϊκές ζώνες είναι οι περιοχές που είναι ορατές και εκτεθειμένες στον αέρα κατά τη διάρκεια της άμπωτης και καλύπτονται από αλμυρό νερό κατά τη διάρκεια της παλίρροιας
• Η βαθιά θάλασσα και ο βυθός.

Οι απειλές του θαλάσσιου και παράκτιου περιβάλλοντος είναι ανθρωπογενής μόνο. Διαφορετικοί ρύποι από την ξηρά, από πλοία αλλά και από δραστηριότητες στις ακτές όπως επίσης από απόβλητα αστικά, βιομηχανικά και αποκρίματα πλήττουν το περιβάλλον που ενδιαφέρει τη θαλάσσια οικολογία. Παγκόσμια νομοθεσία προστατεύει το θαλάσσιο περιβάλλον αλλά η διατήρησή του επαφίεται και στον μέσο πολίτη όπως και στο κεντρικό κράτος, στις περιφέρειες και στην τοπική τοπική αυτοδιοίκηση.