Ας τελειώνουμε μία και καλή με τον εγκληματικό φανατισμό και τους φανατισμένους

Μιχάλης Μαστής

Ένας φαύλος κύκλος η βία στα γήπεδα και την κοινωνία μας αντίστοιχα.

Που ξεκινά και τελειώνει κάθε φορά κατόπιν... μιας τραγωδίας σε αυτή τη χώρα. Με όλους εμάς να συζητάμε, να διαφωνούμε και να αλληλοσπαραζόμαστε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και στα ανοικτά λαϊκά... δικαστήρια.

Αν επιχειρήσει κανείς να αποκωδικοποιήσει όλες τις περιπτώσεις από τη δεκαετία του ’80 μέχρι και σήμερα, θα διαπιστώσει ίσως με κάποια έκπληξη, ότι όλες είναι σχεδόν πανομοιότυπες: Οι φανατισμένοι φονιάδες, κρυμμένοι μέσα σε αγέλες ομοίων τους, να διαπράττουν εγκλήματα! Με ή χωρίς καθοδήγηση.

Κοινός παρονομαστής σε όλες αυτές τις εγκληματικές πράξεις, όπως ήταν και η πρόσφατη κατά του αστυνομικού που χτυπήθηκε με φωτοβολίδα, ο τυφλός φανατισμός. Από μη φιλάθλους. Από ανθρώπους που πάνε σε τέτοιες συνάξεις, με λυμένο το ζωνάρι για φονικό.

Δυστυχώς, δεν είναι μόνο στα γήπεδα και στην οπαδική βία που συναντάμε τέτοιες εγκληματικές συμπεριφορές. Τα χέρια οπλίζονται με φωτοβολίδες, με μαχαίρια, με πιστόλια και με ρόπαλα, πολύ πιο νωρίς.

Ο φανατισμός ξεχειλίζει με τραμπουκικές συμπεριφορές στις μέρες μας, και μέσω του διαδικτύου. Με αγέλες «τρολ» ή ταξιαρχίες αντικοινωνικών στοιχείων, οι οποίοι με τα γραφόμενα και τα λεγόμενά τους, οπλίζουν τέτοια εγκληματικά χέρια!

Στην πολιτική, ο φανατισμός, είναι εξίσου επικίνδυνος και εγκληματικός, με αυτόν του αθλητισμού. Και βέβαια εκπορεύεται από υψηλά πολιτικά κλιμάκια, που επιβιώνουν και τρέφονται αποκλειστικά από αυτό, διαχέοντας στην κοινωνία αυξημένους κινδύνους.

Το νομοθετικό πλαίσιο στη χώρα μας υπάρχει. Αυτό που απουσιάζει δυστυχώς, είναι η αποφασιστικότητα και η θεσμική βούληση για να εφαρμοστεί με τον πιο αυστηρό ίσως τρόπο: Χωρίς κανένα ελαφρυντικό και για κανέναν.

Είναι η ώρα πλέον να τελειώνουμε μία και καλή με τον φανατισμό και τους φανατισμένους. Αρκεί τόσο αίμα και τόσος πόνος!