Ηλ. Καραβόλιας: Περί ηγεσίας: ερωτήματα που δεν τέθηκαν στους «σοσιαλιστές» υποψηφίους

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο
Ηλίας Καραβόλιας

Ποιος θα «σηκώσει» τα παιδιά μας από τα smart phones, ώστε να τα μάθουμε να επικοινωνούν αληθινά και να σκέφτονται κριτικά, να μιλούν και να αρθρώνουν τα στοιχειώδη γύρω από τον ορθό νοηματικό λόγο και να διαμορφώνουν τη δική τους γνώμη και άποψη;

Πώς θα μάθουμε στους νέους ότι οι ατελείωτες ώρες στις οθόνες του διαδικτύου δεν είναι εργασία ή εκπαίδευση αλλά αλλοτρίωση και αποξένωση μέσω ανώφελης και παθητικής συχνά υπερδικτύωσης και εκστατικής υπερεπικοινωνίας;

Ποιες συγκεκριμένες πολιτικές θα περιορίσουν στη χώρα την απώλεια θέσεων εργασίας για τα παιδιά μας από την επικείμενη επέλαση της τεχνητής νοημοσύνης και των αλγορίθμων εάν εξακολουθήσουν οι πολυεθνικές πλατφόρμες να προσλαμβάνουν μόνο εξειδικευμένους προγραμματιστές λογισμικού; Και ποιες πολιτικές (σύνδεσης έρευνας - αγοράς) θα γεννήσουν σε αυτά τα πεδία νέες βιώσιμες θέσεις εργασίας;

Πότε θα πέσουν οι τιμές των ενοικίων για τους φοιτητές και τους νέους εργαζόμενους εάν δεν υιοθετηθούν συγκεκριμένα παρεμβατικά μέτρα πριν «ανακοπεί» η διεθνής τάση της υπερμίσθωσης ακινήτων;

Ποιο συγκεκριμένο κοινωνικό, οικονομικό και πολιτικό πρόσταγμα (ποιο πλαίσιο με εναλλακτικά παραγωγικά μοντέλα για παράδειγμα) θα εμπνεύσει την ελληνική νεολαία, ώστε να αναζητήσει εναλλακτική επαγγελματική διέξοδο μπροστά στη λαίλαπα της ακραίας και εν πολλοίς, ακριβής τεχνολογικής εξειδίκευσης;

Πώς μπορούν οι πολιτικοί μας να πείσουν με συγκεκριμένο σχέδιο τα υπέρ συσσωρευμένα λιμνάζοντα κεφάλαια μεγάλων αποταμιευτών (εντός και εκτός Ελλάδος) να μπουν στην αγορά και να εμπιστευθούν το ακαδημαϊκό ανθρώπινο κεφάλαιο, την καινοτομία και τους οικονομικούς θεσμούς (πέρα από τις χιλιοειπωμένες περί σταθερού φορολογικού περιβάλλοντος εξαγγελίες), ώστε να γεννηθούν δουλειές, κέρδη και αξιοπρεπείς μισθοί, ώστε τελικά να μειωθούν πρακτικά (και όχι απλά θεωρητικά) οι αυξημένες ανισότητες;

Ποιος μπορεί να σχεδιάσει συγκεκριμένα μοντέλα ανάπτυξης τοπικών μικρομεσαίων επιχειρήσεων (ραχοκοκαλιά της οικονομίας), αξιοποιώντας, όχι μόνο το ρημάδι αυτό το Ταμείο Ανάκαμψης αλλά και άλλες εναλλακτικές πηγές χρηματοδότησης, ώστε να τονωθεί η εγχώρια, και κυρίως η νεανική και οικογενειακή, επιχειρηματικότητα;

ΥΓ : Το πλέον σημαντικό: ποιος θα επαναφέρει κάποτε τον κουμπαρά στο Δημοτικό Σχολείο;