Οι δυνάμει λειτουργίες του Ηγέτη

Το «Γνώθι σ’ αυτόν».

Το «Γνώθι σ’ αυτόν» Για να γνωρίσεις τον εαυτό σου, να πεις δηλ. ποιός είσαι, ποιες γνωστικές ικανότητες διαθέτεις, τι μπορείς να κατορθώσεις με αυτό που θα καταπιαστείς στη ζωή κ.λπ. χρειάζεται η τόλμη ενός αυτοέλεγχου. Θα πετύχεις «το γνώθι σ’ αυτόν», αν παραδεχτείς με ειλικρίνεια τα μειονεκτήματά σου, τις αδυναμίες σου, τις ελλείψεις σου. Η συναίσθηση τής άγνοιας, οδηγεί πάντα στην αυτογνωσία! Ο εγωισμός, η κρυμμένη προβολή, το συμφέρον, κ.λπ., δεν αφήνουν πάντα περιθώρια για μια τέτοια αποδοχή. Αλλά και χωρίς την παραδοχή των μειονεκτημάτων σου, θεραπεία επανόρθωσης δεν… προβλέπεται. Πώς να αποβάλεις την υποκριτική σου μάσκα, όταν θέλεις να δείχνεσαι ο…καλύτερος, ο ενδεδειγμένος, ο διαφορετικός; Ποιος λέει πως είναι κατώτερος ή μειονεκτεί έναντι των άλλων; Όχι μόνο δεν βλέπεις τα ελαττώματά σου, αλλά τα θεωρείς και προτερήματά σου. Κατακρίνεις συμπεριφορές και παραβλέπεις τις ίδιες τις δικές σου. Σε εποχή που θεσμοποιεί τη φαυλότητα, πώς θα βρεις τη δύναμη «τού γνώθι σ’ αυτόν:» Τα εχέγγυα Όταν διαθέτεις τα εχέγγυα, σημαίνει ότι καλύπτεις τις προϋποθέσεις που εγγυώνται ένα επιθυμητό αποτέλεσμα. Κατά την ετυμολογική έννοια της λέξης, είναι αυτός που κρατά στη φούχτα του τα προσόντα εκείνα που κάνουν χειροπιαστές… τις ικανότητές του για το έργο που επωμίζεται. Η παιδεία του, η συναίσθηση τού έργου που αναλαμβάνει, η αποφασιστικότητα του, ο ψύχραιμος ορθολογισμός, η ηθική κατάρτιση, ρηξικέλευθες τομές, η πειστικότητα τού λόγου, οι διαπροσωπικές σχέσεις κ.λπ. στοιχειοθετούν τα εχέγγυα ενός ισχυρού οπλισμού! Οι συνιστώσες Ως συνιστώσες δυνάμεις νοούνται οι επί μέρους παράγοντες τής πνευματικής σου κατάρτισης, της εργατικότητας, της … εξειδίκευσής σου, της αποφασιστικότητάς σου, της νηφαλιότητάς σου που επιμαρτυρεί το ήθος γνώσεων σου. Συνιστώσα θετική παραμένει και η αναβαθμισμένη και ανεπίληπτη ποιότητα των… συνεργατών σου. Γιατί είναι ήκιστα κολακευτικό να δέχεσαι και να συστρατεύεις, στα…τοπικά Δημοτικά Διαμερίσματα, εν… γνώσει σου, πρόσωπα υπόλογα στην άσκηση εξουσίας τους; Και δεν θεσμοποιείται έτσι η θρασύτητα, η φαυλότητα και δεν γίνεται αυτό ζωτικό ισοδύναμο κοινωνικού αμοραλισμού; Το ετερόκλητο τούτο στοιχείο, στον συνειρμό του, δεν… προβληματίζει την αποδοχή σου; Τα status Ως status, πάλι, νοούνται όλες οι λανθάνουσες δυνάμεις, ορατές και αόρατες, που στη δυναμική τους συνισταμένη προδικάζουν τη συνέπεια ενός θετικού αποτελέσματος. Μιλάμε έτσι για status πνευματικού υπόβαθρου, αισθηματικής συμπεριφοράς στις διαπροσωπικές σχέσεις και στο το προφίλ της όλης φυσιογνωμικής εκείνης εικόνας, που εμπεδώνει στην κοινή γνώμη την πεποίθηση μιας ορατής εμπιστοσύνης. Το πρόθεμα: «Αυτό-», ως πρώτο συνθετικό λέξεων π.χ. στο ρήμα: αυτοδιοικούμαι, σημαίνει ότι διοικούμαι μόνος μου. Χωρίς… εξωτερική επέμβαση! Μονολεκτικά: Αυτοκαθορίζομαι και όχι ετεροκαθορίζομαι. Το ίδιο δηλώνουν και οι λέξεις: αυτεξούσιος, αυτόνομος, αυτονομία, αυτο-νομούμαι και… αυτοκυβερνώμαι! Όλα τούτα διατρανώνουν την ελεύθερη έννοια της…αυτονόμησής σου, σε σχέση προς… ένα κατακτητή, προς μια… άνωθεν δεδομένη απόφαση, προς οιονδήποτε ισχυρό. Και αυτό είναι…αυτο-νόητο, ότι δηλ. αυτοδιοίκηση δηλώνει ότι διέπεσαι από δικούς σου «νόμους» κι αποφάσεις. Δεν εξαρτάσαι, δεν προσδιορίζεσαι από κανένα, δεν υπακούς σε κανένα. Είσαι ελεύθερος να αναλάβεις τις ευθύνες σου, χωρίς να απολογείσαι σε κανέναν! Προσωπικά, στο βάθος και το βάρος αυτής τής σημασιολογίας της Καλλικράτειας, αυτοδιοίκησης, είδα αισιόδοξο το μέλλον της Ρόδου στην εκπλήρωση όλων των προδιαγραφών για ευμάρεια, πρόοδο και προκοπή και μάλιστα, κατά τρόπο επιβλητικό σ’ όλες τις εκφάνσεις της κοινωνικής και πνευματικής της ζωής. Η Ρόδος ιστορικά έχει αντιπροσωπευτικά δείγματα προόδου που θεμελιώνουν ένα ασφαλές μέλλον, γιατί πληροί όλες τις προϋποθέσεις εκείνες, ώστε σ’ όλους ανεξαιρέτως τους τομείς, να επιτύχει ξανά την προβολή της στο μέλλον της. Ο Ροδίτης σήμερα καλείται να θεωρήσει τη Ρόδο αυτόνομη, δική του καταδική του υπόθεση, για να χαράξει με βεβαιότητα τη μοίρα του. Τα κόμματα δυστυχώς στον τόπο μας έχουν ηττηθεί, είναι υπόλογα. Γύρω μας η πολιτική, οικονομική και κοινωνική κρίση εξάγει, από μια χώρα με τόση πολιτισμική αξία, ντροπή, ηθική σήψη και εισάγει ξένους επιτηρητές για να ελέγχει παραχαράκτες και απατεώνες. Αμύνεται μόνο ο ακηδεμόνευτος λαός και ο ηθικός ιμπεριαλισμός ορισμένων, ενώ η πνευματική πνύκα, γύρω, τηρεί σιγήν! Βρισκόμαστε οι Ρόδιοι στην αφετηρία χάραξης μιας νέας πορείας. Αν το εξελικτικό μας…, Big bang, θα έχει το ευτύχημα να οδηγηθεί, με άδολη συναίσθηση ευθύνης, θα αποφύγουμε το κοινωνικά επιζήμιο και παράλογο. Στην έννοια της γνήσιας…κυριολεκτικά αυτοδιοίκησης της Ρόδου μας, θα καταφέρουμε, με την ιστορική μας αρματωσιά, να επιτύχουμε, στη συνεκτικότητα του λαού μας, ένα ευοίωνο μέλλον και να οργανώσουμε τα πάντα συλλογικά και περήφανα, για να οδεύσουμε περήφανοι μπροστά. * Γράφει ο Π.Α. Χαμουζάς