Λεξιστορείν: Ο  χαδιάρης

Το νεοελληνικό χάδι  προέρχεται από το ηχάδιον, υποκοριστικό της λέξης "ήχος".

Ηχάδια στα μεσαιωνικά χρόνια ήταν τα  νανουρίσματα, τα κανακέματα της μητέρας  για να αποκοιμηθούν ήσυχα τα βρέφη. 

Σιγά -σιγά η λέξη έφτασε να σημαίνει όχι πια τη μελωδία, αλλά το απαλό μητρικό άγγιγμα, την απαλή κίνηση του χεριού πάνω στο σώμα άλλου προσώπου, σε ένδειξη αγάπης ή τρυφερότητας.